Πέμπτη 17/6/2021

Υπάρχει χρονοδιάγραμμα επιστροφής στην κανονικότητα του Ναυπηγείου της Ελευσίνας;

Σιγή ιχθύος από ΥΠΕΘΑ και Υπουργείο Ανάπτυξης

Τα ναυπηγεία της χώρας τόσο της Ελευσίνας όσο και του Σκαραμαγκά θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ουσιαστικό οικονομικό πνεύμονα για την χώρα, αφού βρίσκονται στο πλέον  στρατηγικό/κομβικό σημείο της Μεσογείου.

Ωστόσο, οι διαχρονικές πολιτικές με τα επαναλαμβανόμενα λάθη, που συνεχίζονται και σήμερα, κινδυνεύουν και τα δύο ναυπηγεία να βρεθούν στα όρια της ολικής απαξίωσης, που σημαίνει ο οριστικός θάνατος της βαριάς βιομηχανίας στον τομέα της ναυτιλίας.

Οφείλουμε σε αυτό το τόπο να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες, για να αντιληφθούμε  ρεαλιστικά την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο ναυπηγείο της Ελευσίνας.

Μετά από πολύχρονες συζητήσεις της ΟΝΕΧ με την Κυβέρνηση με συντονιστή το Υπουργείο Ανάπτυξης & Επενδύσεων μετά από πιέσεις των μετόχων, κατάφερε να πείσει τους μετόχους του ναυπηγείου της Ελευσίνας, ώστε σήμερα η ΟΝΕΧ να κατέχει περίπου το 53% των μετοχών, με αποτέλεσμα να διαθέτει την πλήρη κυριότητά του, που ήταν και το ζητούμενο για τις περαιτέρω ενέργειες.

Τον Ιούλιο του 2020, θυμόμαστε την Επίσκεψη στην εταιρία του κ. Άδωνι Γεωργιάδη, συνοδευόμενος από τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα κ.Τζέφρι Πάιατ και του Προέδρου της ΟΝΕΧ κ.Πάνου Ξενοκώστα, όπου μεταξύ των άλλων δήλωνε στους εργαζόμενους: «Ότι το Business Plan της ΟΝΕΧ έχει κριθεί θετικό από το Διοικητικό Συμβούλιο του Αμερικανικού Κυβερνητικού Οργανισμού (DFC) για να χρηματοδοτήσει την ΟΝΕΧ, έχουμε θετικά μηνύματα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού και μένει η διαδικασία εξυγίανσης των ναυπηγείων,όπου απαιτείται να υποβληθεί από την εταιρεία το σχέδιο εξυγίανσης στο ειδικό δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 106 παράγραφοι (β) & (δ) του πτωχευτικού κώδικα για τις περαιτέρω ενέργειες, ενώ δεσμεύτηκε εκ μέρους της κυβέρνησης για τη χορήγηση των δεδουλευμένων στους  εργαζόμενους».

Ας δούμε πως έχει σήμερα η κατάσταση μετά από εννέα μήνες

  • Το ναυπηγείο χρωστάει  περίπου 420 εκατομμύρια ευρώ, που αναλύονται στο Δημόσιο, στις Τράπεζες, στο Πολεμικό Ναυτικό (περίπου 150 εκ.ευρώ), στους εργαζόμενους (24 εκ.ευρώ περίπου), στα Ασφαλιστικά Ταμεία και στους Δημόσιους  Κοινωφελείς οργανισμούς (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, κλπ).
  • Ο νέος Επενδυτής έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το ναυπηγείο από τις 20 Ιουλίου του 2020. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι αδυνατούν να τον συναντήσουν παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές τους, προκειμένου να ενημερωθούν για τα επόμενα βήματα του νέου ιδιοκτήτη.
  • Στο εργοστάσιο δεν έχει γίνει καμία νέα επένδυση όλο αυτό το διάστημα που έχει αναλάβει τα ναυπηγεία ο νέος ιδιοκτήτης, που διαθέτει την πλήρη κυριότητά του, δεδομένου ότι κατέχει το 53% των μετοχών. Ληφθεί υπόψη ότι οι δύο δεξαμενές που διαθέτει το ναυπηγείο είναι εκτός ενεργείας, που είναι απαραίτητες για ανάληψη νέου έργου, ενώ ο υπάρχον εξοπλισμός χρειάζεται συντήρηση για να επανέλθει σε λειτουργία και ενδεχομένως μέρος αυτού χρειάζεται ανανέωση με σύγχρονο.
  • Δεν έχει κατατεθεί  σχέδιο εξυγίανσης της εταιρίας τουλάχιστον μέχρι σήμερα και δεν φαίνεται στον ορίζοντα προγραμματισμός για το χρόνο υποβολής του, για να προχωρήσει η πορεία στο ειδικό δικαστήριο σύμφωνα με τα άρθρο 106 των παρ.(β) και (δ) του πτωχευτικού κώδικα. Παράλληλα,θα πρέπει να συμφωνήσει τουλάχιστον το 70% των πιστωτών που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει η εξυγίανση. Επίσης, δεν βλέπουμε να υπάρχει νόμιμη διαδικασία, ώστε το Πολεμικό Ναυτικό να κουρέψει το χρέος του ναυπηγείου.
  • Ο επενδυτής από δημοσιογραφικές πληροφορίες, έχει ζητήσει από την κυβέρνηση επίσημα να αναλάβει την κατασκευή των νέων υπό προμήθεια φρεγατών και την αναβάθμιση των φρεγατών ΜΕΚΟ, προκειμένου να επενδύσει στο εργοστάσιο με την σύμπραξη της DFC, που όμως αυτή το τελευταίο διάστημα δεν φαίνεται να διατηρεί τα ίδια θετικά στοιχεία επένδυσης των προηγούμενων μηνών.
  • Έχουμε την αδικαιολόγητη καθυστέρηση της παράδοσης των δύο Πυραυλακάτων (ΤΠΚ) του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ). Μία σύμβαση που υπογράφηκε τον Νοέμβριο του 2008, έχουν περάσει σχεδόν 13 χρόνια και ακόμη η παράδοσή τους εκκρεμεί, παρότι αντιμετωπίζουμε την Τουρκική καθημερινή επιθετικότητα. Από το Ιανουάριο του 2016 το δημόσιο μετά από 7 παρατάσεις έχει  χρηματοδοτήσει το ναυπηγείο με επιπλέον 100 εκ.ευρώ περίπου, που κοστολογούνται στο ναυπηγείο, για την υλοποίηση του εν λόγω προγράμματος. Η ΤΠΚ Νο 7 έχει αρκετές εργασίες ακόμη που εκτελούνται από 30- 40 εργαζόμενους, ενώ η Νο 6 δεν έχει παραδοθεί πλήρως επιχειρησιακά εκμεταλλεύσιμη στο ΠΝ. Έχουμε νέα  τρίμηνη παράταση μέχρι το τέλος Ιουνίου με νέα χρηματοδότηση ύψους 3,175 εκ.ευρώ. Είναι γνωστό ότι το ΠΝ πληρώνει το 70% των μισθών όλου του προσωπικού του ναυπηγείου, ενώ το υπόλοιπο 30% είναι υποχρέωση σύμφωνα με την τροπολογία του 2016 της εταιρίας. Να σημειωθεί,ότι δεν υφίσταται εμπορικό έργο στο ναυπηγείο την παρούσα χρονική περίοδο.
  • Ο νέος επενδυτής δεν καταβάλει το υπόλοιπο 30% στους 600 εργαζόμενους (εκτιμάται γύρω στις 200.000 ευρώ το μήνα), όπως προβλέπεται, συνεχίζοντας την τακτική του τέως ιδιοκτήτη.

Ερωτήματα:

Έχουμε μία κατάσταση που δεν φαίνεται ελεγχόμενη από την κυβέρνηση στη παρούσα περίοδο, τόσο για το μέλλον του ναυπηγείου, όσο και για τους 600 εργαζόμενους που δεν γνωρίζουν τι τους αναμένει αύριο. Συγκεκριμένα:

  • Γιατί  δεν έχει καταθέσει η εταιρία  σχέδιο εξυγίανσης του ναυπηγείου, παρότι έχουν περάσει εννέα μήνες;
  • Έχει επέλθει συμφωνία με τους πιστωτές;
  • Αναμένει η εταιρία την απόφαση της κυβέρνησης ως προς την προμήθεια των νέων φρεγατών, για ανάληψη κατασκευαστικού έργου, προκειμένου να προχωρήσει στις περαιτέρω ενέργειες; Ωστόσο αν αυτή είναι η αιτία, δεν θα έπρεπε προηγουμένως ο νέος ιδιοκτήτης  να έχει φροντίσει, ώστε το ναυπηγείο να είναι έτοιμο οργανωτικά σε μέσα και σε ανθρώπινο δυναμικό για να αναλάβει το  κατασκευαστικό έργο;
  • Αν η κυβέρνηση δεν επιλέξει τις Αμερικανικές φρεγάτες, η DFC θα χρηματοδοτήσει το ναυπηγείο; Ή σύμπραξη της ΟΝΕΧ με την DFC είχε υπολογιστεί με βάση την επιλογή των Αμερικανικών φρεγατών;
  • Αν η κυβέρνηση ματαιώσει το πρόγραμμα της προμήθειας των φρεγατών για οικονομικούς ή άλλους λόγους,τι θα γίνει με το ναυπηγείο; Ο νέος ιδιοκτήτης θα παραμείνει στις επάλξεις;
  • Η τύχη του ναυπηγείου της Ελευσίνας μήπως εξαρτάται και από την τύχη του ναυπηγείου του Σκαραμαγκά σε συνδυασμό με την προμήθεια των νέων φρεγατών;
  • Είναι απόρρητο να γνωρίζει ο Ελληνικός λαός το χρόνο που θα παραδοθεί η ΤΠΚ Νο 7 πλήρως επιχειρησιακή στο ΠΝ; Και ποιο είναι το επιπλέον κόστος που θα χρηματοδοτήσει το δημόσιο μέχρι της πλήρους υλοποίησης της σύμβασης;

Συμπέρασμα:

Η κυβέρνηση και συγκεκριμένα το Υπουργείο Ανάπτυξης και το Υπουργείο της Εθνικής Άμυνας παρακολουθούν τις εξελίξεις του ναυπηγείου, επικρατεί σιγή ιχθύος και από τα δύο πλευρές, οι μεγάλες προσδοκίες για το ναυπηγείο βρίσκονται υπό διερεύνηση, τα οικονομικά συμφέροντα είναι μεγάλα. Η νέα διοίκηση του ναυπηγείου περιμένει στη γωνία τις οριστικές αποφάσεις της κυβέρνησης ως προς την επιλογή των νέων φρεγατών, προκειμένου να λυθεί το μυστήριο της τύχης του ναυπηγείου και των εργαζομένων.

Ας βγει τουλάχιστον ο κ.Γεωργιάδης να εξηγήσει που οφείλεται η καθυστέρηση εξυγίανσης του ναυπηγείου και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής του.

Ο λαός όπως πάντα, σε κάθε περίπτωση, θα πληρώσει αδρά για άλλη μία φορά τις αμαρτίες όσων διαχειρίστηκαν την τύχη του ναυπηγείου και όλες τις πολύ καλά μεθοδευμένες επιλογές των εκάστοτε κυβερνητικών  παραγόντων.

*Αναπληρωτής Γραμματέας του Κινήματος Αλλαγής

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP ΤΟΥ NEWSBREAK

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Φτωχός συγγενής