Μετά από αναβολές και «μαγειρέματα» ήρθε η ώρα της αλήθειας! Ήρθε όμως; Με την άφιξή του στις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ. Μετά το τέλος της συνάντησης οι δύο άνδρες συμφώνησαν ότι η Ευρώπη θέλει «καλές σχέσεις» με την Τουρκία, αλλά είναι στο χέρι της Άγκυρας να το πετύχει ή να βρεθεί στην… απέναντι όχθη!
Συγκεκριμένα αναφορικά με την προκλητικότητα της Τουρκίας επισημάνθηκε ότι «η ΕΕ είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει όλα τα εργαλεία που βρίσκονται στη διάθεσή της προκειμένου να προασπίσει τα συμφέροντά της και να προωθήσει τους στόχους της».
Ο πρωθυπουργός ταξίδεψε στις Βρυξέλλες έχοντας στις βαλίτσες του την επιτυχημένη επίσκεψη Πομπέο στην Ελλάδα, αλλά και την τουρκική ενόχληση για την μη συνάντηση του Αμερικανού αξιωματούχου με τον Ερντογάν κάτι που σε πρώτο χρόνο δείχνει την στράτευση των ΗΠΑ με την ευρωπαϊκή γραμμή όσο θολή και εν είναι προς το παρόν.
Η Σύνοδος θα ασχοληθεί με τις σχέσεις Ευρώπης-Κίνας, τη κατάσταση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, την οικονομική γραμμή στην εποχή του κορωνοϊού αλλά και το Brexit. Για την Ελλάδα αυτά είναι δευτερευούσης σημασίας μια και σήμερα το βράδυ μεταξύ «τυρού και αχλαδιού» θα συζητηθεί αποκλειστικά η Τουρκική προκλητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ έχει προϊδεάσει τους Ευρωπαίους ηγέτες με την επιστολή που τους έστειλε και στην οποία αναφέρει:
«Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε έναν χώρο για εποικοδομητικό διάλογο με την Τουρκία για την επίτευξη σταθερότητας και ασφάλειας σε ολόκληρη την περιοχή και να διασφαλίσουμε τον πλήρη σεβασμό της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων όλων των κρατών-μελών της ΕΕ. Αυτό θα είναι δυνατό μόνον εάν η Τουρκία αλληλοεπιδράσει εποικοδομητικά. Όλες οι επιλογές παραμένουν στο τραπέζι για να υπερασπιστούμε τα νόμιμα συμφέροντα της ΕΕ και των κρατών- μελών της».
Η «θολή» γραμμή και η διγλωσσία της Μερκελ
Για να κρατήσουμε «μικρό καλάθι» είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Ευρώπη θα… τραβήξει το αυτί του Ερντογάν (για μία ακόμα φορά) και δεν θα επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία και ποντάρει στην επανέναρξη των διερευνητικών επαφών Ελλάδας Τουρκίας.
Και αυτό είναι σχεδόν βέβαιο διότι η Άνγκελα Μέρκελ αποφάσισε για μία ακόμη φορά να «καλύψει» τον ανεξέλεγκτο Ερντογάν δηλώνοντας:
«Πρέπει να προσδιορίζουμε κάθε φορά εκ νέου τη σχέση μας με την Τουρκία, αλλά και να εμμένουμε στη συνεργασία μαζί της σε σημαντικά ζητήματα. Δεν μπορούμε να διανοηθούμε πόσο μικρή είναι η απόσταση σε ορισμένες περιπτώσεις μεταξύ στρατιωτικής σύρραξης και ειρηνικής διευθέτησης» τόνισε χαρακτηριστικά η κ. Μέρκελ.
Και ολοκλήρωσε αποδεικνύοντας τι «φοβάται» λέγοντας πως:
«Η Τουρκία είναι εταίρος στο ΝΑΤΟ και επιτελεί θαυμαστό και αξιοσημείωτο έργο σε ό,τι αφορά στη φιλοξενία τεσσάρων εκατομμυρίων προσφύγων. Θα πρέπει να εξετάσουμε πολύ προσεκτικά πώς θα πετύχουμε την αποκλιμάκωση της έντασης, πώς θα ενισχύσουμε τη συνεργασία στο προσφυγικό και σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη αντιμετώπιση των προσφύγων» !
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου βέβαια δεν έχασε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την χλιαρή στάση της Γερμανίδας Καγγελαρίου, να εξαπολύσει νέα επίθεση σε Αθήνα και Λευκωσία και να «αδειάσει» την Ευρώπη δηλώνοντας τον πρακτορείο Anadolu ότι «Ελλάδα και Κύπρος έχουν καταστήσει την Ε.Ε. όμηρό τους»!
Στα… βήματα της Γερμανίας και ο πρόεδρος Αναστασιάδης;
Στην Γερμανική γραμμή φαίνεται να κινείται και ο Νίκος Αναστασιάδης ο οποίος εμφανίστηκε έτοιμος να υποχωρήσει από την απειλή βέτο στις κυρώσεις στη Λευκορωσία αν δεν επιβληθούν αντίστοιχες κυρώσεις στην Τουρκία δηλώνοντας:
«Δεν είναι αυτοσκοπός οι κυρώσεις. Αυτοσκοπός είναι να υλοποιηθεί επιτέλους η επικράτηση αυτού που οι υποχρεώσεις της Τουρκίας ως υποψήφιας προς ένταξη χώρας συμβαδίσουν με τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Κατά την άφιξή του στην Ειδική Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε:
«Έχει έρθει η ώρα η Ευρώπη να συζητήσει με θάρρος και με ειλικρίνεια τι είδους σχέση θέλει, πραγματικά, να έχει με την Τουρκία. Ένα είναι βέβαιο: Η τουρκική προκλητικότητα είτε αυτή εκδηλώνεται μέσα από μονομερείς ενέργειες, είτε εκδηλώνεται μέσα από μια ακραία ρητορική, δεν μπορεί να γίνει άλλο ανεκτή. Κι αυτό, όχι μόνο γιατί η τουρκική συμπεριφορά παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα δύο κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης -της Ελλάδας και της Κύπρου- αλλά και γιατί αυτή η τουρκική συμπεριφορά θίγει σημαντικά γεωπολιτικά συμφέροντα ολόκληρης της Ευρώπης στη Μεσόγειο.
Δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας: ο ένας είναι ο δρόμος του διαλόγου, της διπλωματίας, ένας διάλογος, ο οποίος πρέπει να στηρίζεται στον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, στην αποφυγή μονομερών ενεργειών και στους κανόνες της καλής γειτονίας. Ο άλλος δρόμος είναι η κλιμακούμενη ένταση η οποία αναπόφευκτα -αργά ή γρήγορα- θα οδηγήσει στη λήψη μέτρων από την Ευρώπη εις βάρος της Τουρκίας.
Η Ελλάδα έχει αποδείξει έμπρακτα ότι θέλει να ακολουθήσει τον πρώτο δρόμο. Εναπόκειται στην Τουρκία να πράξει και αυτή το ίδιο. Αλλά θα πρέπει να το κάνει με συνέπεια και με σταθερότητα».
