Άρειος Πάγος: Άκυρες οι ένορκες βεβαιώσεις που δεν περιλαμβάνουν το επάγγελμα των μαρτύρων

Άκυρες και ανύπαρκτες θεωρούνται οι ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων στις οποίες δεν αναφέρεται το επάγγελμα τους, σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου.
Αυτό προβλέπεται στην υπ’ αριθμ. 977/2020 του Β1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου που έκρινε απόφαση του Εφετείου για εργατική διαφορά μη καταβολής δεδουλευμένων σε εργαζόμενο που εργάστηκε και απολύθηκε από καφετέρια κατά το δίμηνο Φεβρουάριος-Μάρτιος 2015.
Το Εφετείο αναγνώρισε την ακυρότητα της από 1-4-2015 καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του ενάγοντος λόγω καταβολής μέρους της οφειλόμενης αποζημίωσης απολύσεως, αναγνώρισε την υποχρέωση καταβολής μισθών υπερημερίας ποσού 6.240 ευρώ και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλλει στον ενάγοντα ποσό 3.120 ευρώ για μισθούς υπερημερίας.
Πριν τη συζήτηση της υπόθεσης είχαν ληφθεί ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, τις οποίες δεν έλαβε υπόψιν το δικαστήριο, καθώς με βάση το Ν. 4335/2015 η ισχύς του οποίου άρχισε από 1-1-2016, ο διάδικος που επιδιώκει τη λήψη ένορκης βεβαίωσης, επιδίδει δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από την βεβαίωση στον αντίδικο κλήση, η οποία αναφέρει την αγωγή, το ένδικο βοήθημα ή μέσο, που αφορά η βεβαίωση, τόπο, ημέρα και ώρα που θα δοθεί, το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και τη διεύθυνση της κατοικίας του μάρτυρα.
Οι αρεοπαγίτες που εξέτασαν την εργατική διαφορά, αποφάνθηκαν πως το δικαστήριο οφείλει να λαμβάνει υπόψη του κατά τη συζήτηση μιας υπόθεσης και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, «μόνο αν ο διάδικος που επιδιώκει τη λήψη ένορκης βεβαίωσης, επιδώσει δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση στον αντίδικο κλήση, η οποία αναφέρει την αγωγή, το ένδικο βοήθημα ή μέσο που αφορά η βεβαίωση, τόπο, ημέρα και ώρα που θα δοθεί, το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και τη διεύθυνση της κατοικίας του μάρτυρα. Την τήρηση των αναγκαίων αυτών προϋποθέσεων έχει υποχρέωση το δικαστήριο της ουσίας να ερευνήσει όχι μόνο κατ’ ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, διότι η έλλειψή τους έχει ως συνέπεια ότι η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη, αλλά ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο».
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο-ορθά σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο- δεν έλαβε υπόψιν δύο ένορκες βεβαιώσεις, καθώς στην επιδοθείσα προς τον ενάγοντα κλήση δεν περιλαμβάνεται, το επάγγελμα των μαρτύρων που επρόκειτο να εξεταστούν.
“Το Εφετείο, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, εφόσον κατά τις παραδοχές του η ένορκη βεβαίωση έλαβε χώρα μετά την 1-1-2016 (ημερομηνία έναρξης ισχύος των άρθρων 422 § 1 και 424 ΚΠολΔ, όπως εισήχθησαν με το Ν. 4335/2015) και συγκεκριμένα στις …και η επιδοθείσα κλήση για τη λήψη αυτής δεν περιλάμβανε το επάγγελμα των μαρτύρων που επρόκειτο να εξετασθούν, κατ’ ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων που ήταν εφαρμοστέες, δεν έλαβε υπόψη την επίμαχη ένορκη βεβαίωση», αναφέρει στην απόφαση του το Β1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου.