Του Πέτρου Αγρέβη – Χασάπη
Πολύ «σκόνη» σηκώθηκε με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, προκειμένου να ελεγχθεί η περίπτωση χειραγώγησης των ΜΜΕ και των δημοσκοπήσεων και μάλιστα με δημόσιο χρήμα. Και αυτό έγινε επ’ ευκαιρία των γεγονότων που συνέβησαν στην Αυστρία με την παραίτηση του εκεί καγκελάριου κ. Κούρτς.
Επειδή θεωρώ ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, πιστεύει ότι χειραγωγούνται τα ΜΜΕ και οι δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα, αυτό οδήγησε το σύνολο της ελάσσονος αντιπολίτευσης (ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ, ΜΕΡΑ25) να δηλώσουν ότι θα υπερψηφίσουν στη Βουλή την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Αρκεί όμως αυτό;
Σύμφωνα με το άρθρο 68 παρ. 1 εδ α΄ του Συντάγματος «Η Βουλή συνιστά από τα μέλη της εξεταστικές επιτροπές, με απόφασή της που λαμβάνεται με πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών που δεν μπορεί να είναι κατώτερη των δύο πέμπτων του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση του ενός πέμπτου του όλου αριθμού των βουλευτών». Δηλαδή, σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η απόφαση λαμβάνεται από την πλειοψηφία των παρόντων. Εφόσον λοιπόν εμφανιστεί το σύνολο της αντιπολίτευσης (δηλαδή 142 βουλευτές) για να υπερψηφίσει την πρόταση, τότε αναγκαστικά θα εμφανιστεί και το σύνολο της ΝΔ (δηλαδή 157+1) βουλευτές το οποίο θα ψηφίσει εκείνο που θα υποδείξει ο κ. Μητσοτάκης. Προφανώς θα καταψηφίσει την πρόταση.
Με λίγα λόγια, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ θα υπερψηφιστεί μόνο στην περίπτωση που ο κ. Μητσοτάκης αποφασίσει να επιτρέψει στην αντιπολίτευση και τη δικαιοσύνη να ελέγξουν τον ίδιο και στην περίπτωση φυσικά που ενδεχομένως αποδειχθεί ένοχος να παραιτηθεί και να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο για να τιμωρηθεί. Το βλέπετε αλήθεια εσείς πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο;
Δυστυχώς, αυτό είναι το Σύνταγμα της Ελλάδας. Δεν προβλέπει αποφασιστικές δικλείδες ασφαλείας. Δίνει όλες τις εξουσίες στα χέρια του εκάστοτε πρωθυπουργού και ελλείψει μάλιστα και Συνταγματικού Δικαστηρίου, η παραβίαση του Συντάγματος και μέσω αντισυνταγματικών νόμων, μένει χωρίς συνέπειες. Δηλαδή έχουμε ένα Σύνταγμα που δεν προστατεύει το λαό απέναντι στις αυθαιρεσίες της εξουσίας, αλλά ένα Σύνταγμα που προστατεύει τις αυθαιρεσίες της εξουσίας απέναντι στον λαϊκό έλεγχο, θέτοντας την κοινωνία στο περιθώριο. Το γιατί χρεοκοπήσαμε, το γιατί φτάσαμε στη σημερινή εθνική κατάντια και το γιατί οι Τούρκοι έχουν κυριαρχήσει επί των δικών μας εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αναζητείστε το στο ισχύον «λανθασμένο» Σύνταγμα.
Πέραν αυτών, σύμφωνα με την τελευταία συνταγματική αναθεώρηση, υποτίθεται ότι δόθηκαν δικαιώματα, όχι μόνο στην αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και στην ελάσσονα αντιπολίτευση για το συγκεκριμένο θέμα. Ειδικότερα,το ίδιο άρθρο 68 στο εδ. γ΄ της ίδιας παραγράφου 2, αναφέρει ότι «Η Βουλή μπορεί να συνιστά δύο ανά κοινοβουλευτική περίοδο εξεταστικές επιτροπές, εφόσον η σχετική πρόταση δέκα τουλάχιστον βουλευτών υπερψηφισθεί από τα δύο πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, ανεξαρτήτως πλειοψηφίας». Αξιοποιώντας τη νέα αυτή διάταξη, το κόμμα της Ελληνικής Λύσης, κατέθεσε δύο σημαντικότατες προτάσεις για σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Η μία αφορούσε τη διερεύνηση της περίπτωσης ακυρότητας της Συμφωνίας των Πρεσπών με βάση τη συνθήκη της Βιέννης για το δίκαιο των συνθηκών και η δεύτερη αφορούσε τη διερεύνηση των κυβερνητικών ευθυνών για την πυρκαγιά στο Μάτι.
Μέχρι στιγμής όμως, για να μην αδικήσουμε τον Πρόεδρο της Βουλής, είναι προφανές ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει δώσει το πράσινο φως για να έρθουν οι προτάσεις αυτές προς συζήτηση στη Βουλή. Ο λόγος είναι προφανής. Εδώ δεν απαιτείται πλειοψηφία των παρόντων, αλλά ανεξαρτήτως πλειοψηφίας, εφόσον η πρόταση υπερψηφιστεί από 120 βουλευτές, αναγκαστικά θα γίνει δεκτή η πρόταση. Ανεξάρτητα όμως από αυτό, η συζήτηση και μόνο που γινόταν στη Βουλή, καθώς και όσα πράγματα και αποκαλύψεις θα ακούγονταν εκεί θα ξεσήκωναν το λαό και η τυχόν απόρριψη της πρότασης από τη ΝΔ, θα την εξέθετε στο πατριωτικό λαϊκό σώμα, με αποτέλεσμα την κατάρρευσή της. Δεν θα δούμε λοιπόν ποτέ αυτές τις προτάσεις και ειδικά την πρώτη να έρχονται προς συζήτηση στη Βουλή.
Αυτό είναι κύριοι το Σύνταγμά μας. Δεν υπάρχει ελπίδα αν δεν το αλλάξουμε.
