48 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η Ειρήνη Μουστάκα που έμεινε γνωστή ως το «κορίτσι με τη σφαίρα», αφηγείται τις συγκλονιστικές στιγμές που βίωσε εκείνη τη μέρα και προκαλεί συγκίνηση.
Η κα. Μουστάκα η οποία σήμερα είναι δικηγόρος, περιέγραψε μιλώντας στην ΕΡΤ πώς έζησε τις τρομακτικές στιγμές εκείνης της ηρωικής εξέγερσης: «Ήμουν μαθήτρια τότε και είχα κατέβει στην Αθήνα για φροντιστηριακά μαθήματα. Φύγαμε από το φροντιστήριο κάποια στιγμή και πήγαμε προς Κάνιγγος και Ομόνοια, όπου μαζευόταν ο κόσμος, καθώς ακούσαμε ότι γίνεται εξέγερση» περιέγραψε στην ΕΡΤ1.
«Εκεί υπήρχαν μπλόκα αστυνομικών και η παρέα διασπάστηκε. Έμεινα μόνη μου. Έβλεπα τους αστυνομικούς να ρίχνουν ξύλο και να κυνηγούν κόσμο. Έφτασα στην πλατεία Βικτωρίας για να πάρω τον συρμό για να επιστρέψω σπίτι. Φοβόμουν. Ήμουν μικρή, μαθήτρια», είπε και πρόσθεσε ότι κατέβηκε στον σταθμό και από λάθος της πήγε στην πλατφόρμα με κατεύθυνση τον Πειραιά. Σύντομα εμφανίστηκε μπροστά της ένα πλήθος ατόμων που έτρεχαν να σωθούν. Φοβισμένη ότι μπορεί να την χτυπήσουν, προσπάθησε να βγει από τον σταθμό:
«Με πυροβόλησαν»
«Εκεί άκουγα τις σφαίρες να… σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι μου. Σκέφτηκα όμως, ότι έπρεπε να ειδοποιήσω τους γονείς μου και ότι κάτι πρέπει να κάνω. Πήγα σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο που υπήρχε στην πλατεία Βικτωρίας και πήρα τηλέφωνο τους γονείς μου. Ο πατέρας μου μού είπε μείνε εκεί που είσαι και έρχομαι να σε πάρω. Με το που πήγα να βγω, είχα μια ζεστή αίσθηση στο μάγουλο, έναν βόμβο μέσα στο στόμα και είδα να βγαίνει ένας πίδακας αίματος. Με είχαν πυροβολήσει από την ταράτσα του ΟΤΕ με στρατιωτικό όπλο» περιέγραψε δείχνοντας την σφαίρα στην κάμερα και πρόσθεσε ότι την κράτησε και την έδειξε στη δίκη για το Πολυτεχνείο το 1975.
Όπως ανέφερε η δικηγόρος, μόλις συνειδητοποίησε ότι είχε χτυπηθεί και αφού είδε το αίμα, λιποθύμησε. Άνθρωποι που βρίσκονταν στην πλατεία, την μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου όπως περιέγραψε είδε τραυματίες να κάθονται στα σκαλιά και να περιμένουν βοήθεια.
Μάλιστα, όπως είπε, ένας αστυνομικός προσπάθησε να την συλλάβει μέσα στο νοσοκομείο: «Με πήγαν στο δωμάτιο. Το πρόσωπό μου ήταν άμορφη μάζα. Κι εκεί μπήκε κάποια στιγμή αστυνομικός με καπαρντίνα και περίστροφο στο χέρι για να με ελέγξει και να με συλλάβει. Φυσικά οι γιατροί του είπαν «ποια να συλλάβεις; Δεν βλέπεις πώς είναι;» Ήμουν ετοιμοθάνατη. Η σφαίρα είχε καθίσει κάτω από τη γλώσσα, ανάμεσα στο γευστικό και κινητικό νεύρο. Αν είχε βγει από το λαιμό, θα είχα πεθάνει. Όπως θα είχα πεθάνει εάν δεν είχε κάνει τόσο καλή δουλειά και ο χειρουργός, που είχαν καλέσει ο πατέρας μου και η μητέρα μου, οι οποίοι ήρθαν από την Κηφισιά με τα πόδια».
https://vimeo.com/646898043
