Δυσμενέστατη εξέλιξη είχαμε πριν από λίγη ώρα. Το τηλεφώνημα του αμερικανού υπουργού εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν στον Κυριάκο Μητσοτάκη, είχε έναν και μοναδικό σκοπό: Να του θέσει «όρια» αναφορικά με την ερχόμενη συνάντηση του στο Σότσι και υποδείξεις για το πως θα πρέπει να τοποθετηθεί απέναντι στον Ρώσο Πρόεδρο Βλάντιμιρ Πούτιν.
Αν κρίνω από τις αντιδράσεις συνεργατών του πρωθυπουργού, το τηλεφώνημα αυτό ήταν ένα πολύ κακό νέο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν αποφασισμένος να αποκαταστήσει τις σχέσεις της Ελλάδας με την Ρωσία ή έστω να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας, οι οποίοι κακώς είχαν κλείσει τα τελευταία χρόνια.
Ο Μπλίνκεν όμως είχε διαφορετική άποψη. Στο τηλεφώνημα που είχε με τον ίδιο τον πρωθυπουργό, του υπενθύμισε τους όρους της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας – ΗΠΑ και κυρίως τον προειδοποίησε να μην τολμήσει να παρεκκλίνει από την νατοϊκή γραμμή έναντι των εξελίξεων στην Ουκρανία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να λύσει πλέον μία δύσκολη εξίσωση. Εάν πάει στον Πούτιν με άδεια χέρια, η ακόμα χειρότερα, για να στείλει «νατοϊκό τελεσίγραφο», καλύτερα να ακυρώσει τώρα το ταξίδι. Ειδικά, εάν πάρει το μέρος της Ουκρανίας την ώρα που η Ουκρανία έχει προβεί σε ένα ανθελληνικό παραλήρημα, υπογράφοντας στρατιωτική συνεργασία με την Τουρκία και αγοράζοντας τούρκικα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, το «χτύπημα» δεν θα είναι μόνο πρόκληση κατά της Ρωσίας, αλλά και κατά των εθνικών μας συμφερόντων.
Εάν όμως ο Κυριάκος αποφασίσει να χαράξει εθνική πολιτική, υπηρετώντας τα συμφέροντα της Ελλάδας, είναι βέβαιο ότι θα έχει την αποδοχή του ελληνικού λαού, αλλά θα ανοίξει μέτωπο με τους αμερικανούς.
Εάν κρίνω μάλιστα ότι μετά το τηλεφώνημα του Μπλίνκεν, υπήρξε αντίστοιχο τηλεφώνημα του Κυριάκου με τον φιλέλληνα γερουσιαστή Μενέντεζ, τότε η πίεση στο πρόσωπο του πρωθυπουργού είναι διπλή.
Γι’ αυτό και στο Μαξίμου επικρατεί παγωμάρα, διότι οι στιγμές είναι εξαιρετικά κρίσιμες και θα κρίνουν το άμεσο μέλλον της πατρίδας.
