Τα τελευταία τρία χρόνια η Ελλάδα έχει καταγράψει τις μεγαλύτερες διπλωματικές ήττες των τελευταίων δεκαετιών. Με την πλέον ηχηρή, την ανάρτηση του παράνομου μνημονίου συνεργασίας Τουρκίας – Λιβύης στον ΟΗΕ. Ενός εγγράφου που αμφισβητεί για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία όχι μόνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, αλλά την ίδια την εθνική μας κυριαρχία.
Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ εις βάρος οποιασδήποτε χώρας – μέλους των δύο ισχυρότερων συμμαχιών στον πλανήτη: Της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Για να το αντιστρέψουμε, φανταστείτε κάτι παρόμοιο να είχε συμβεί εις βάρος οποιουδήποτε κράτους – μέλους αυτών των δύο συμμαχιών. Θα θεωρείτο αδιανόητο και θα είχε οδηγήσει αυτόματα στην παραίτηση του υπουργού εξωτερικών!
Δεν είναι φυσικά το μόνο δείγμα αποτυχίας του Νίκου Δένδια. Η απουσία οποιασδήποτε κύρωσης κατά της Τουρκίας, τα ψεύδη πίσω από την συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ που καταρρίφθηκαν μέσα σε ένα απόγευμα με την πρωτοφανή παραβίαση του σκληρού πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας, 2,5 ναυτικά μίλια από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης το οποίο υποτίθεται ότι λόγω της συμφωνίας θα ήταν αστακός, η πίεση της κυβέρνησης Μπάιντεν στο κογκρέσο για να δοθούν τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη στην Τουρκία μετά την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας. Η πραξικοπηματική ακύρωση του εθνικής σημασίας αγωγού East Med, από τον αμερικανό ομόλογό του, λίγες ημέρες μετά τις πανηγυρικές υπογραφές!
Η ανυπαρξία κάθε αντίδρασης στις εγκληματικές ενέργειες της Τουρκίας στην Λιβύη, την Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία και φυσικά την Κύπρο. Η παραβίαση των αποφάσεων για διενέργεια εκλογών στην Λιβύη από τον περασμένο Δεκέμβριο με την παράνομη δράση της Τουρκίας.
Η ανοχή στην απίστευτη προσβολή του Έλληνα πρέσβη στο Αζερμπαϊτζάν από τον ίδιο τον Αλίεφ κλπ. Δυο μέρες να γράφουμε, δεν θα μπορέσουμε να καλύψουμε όλες τις πτυχές της αποτυχημένης πορείας του Νίκου Δένδια, ο οποίος μάλιστα δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την συμφωνία των Πρεσπών ως «ιστορική», την ώρα που οι σκοπιανοί είχαν διαπράξει 178 παραβιάσεις της ίδιας συμφωνίας!
Η πρόσφατη περίπτωση της πλαστογραφίας εγγράφου του FBI από το υπουργείο εξωτερικών πάντως, δίνει μία διαφορετική διάσταση στην προσπάθεια ερμηνείας της παροιμιώδους ανικανότητας του Νίκου Δένδια. Οι παλινωδίες, οι αντικρουόμενες ανακοινώσεις ως κατακλείδα μίας σκανδαλώδους διαχείρισης ενός θέματος που άπτεται στην λειτουργία του ίδιου του πολιτεύματος και των θεσμών, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση για τον πραγματικό ρόλο του Νίκου Δένδια.
Πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος ο οποίος φαινομενικά δεν εμπλέκεται στο σκάνδαλο Novartis να επιτρέπει την διενέργεια ενός τέτοιου ανοσιουργήματος και έπειτα να προσπαθεί να το συγκαλύψει; Για ποιον λόγο ο Νίκος Δένδιας ταυτίζεται με την εγκληματική οργάνωση Novartis που ζημίωσε το ελληνικό Δημόσιο αλλά και το ΕΣΥ με ολέθριες συνέπειες ακόμα και για τις ζωές Ελλήνων;
Του έχουν υποσχεθεί άραγε στήριξη στην μετέπειτα πολιτική του σταδιοδρομία, καθώς ως φάνηκε η συγκεκριμένη συμμορία είναι σε θέση να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και να παρεμβαίνει ευθέως ακόμα και στην ελληνική δικαιοσύνη;
Όλα αυτά είναι ερωτήματα που θα απαντηθούν στο άμεσο μέλλον. Οι Έλληνες πάντως πρέπει ολόψυχα να ελπίζουμε ότι ο Νίκος Δένδιας είναι απλώς ανίκανος να διασφαλίσει τα εθνικά συμφέροντα. Διότι κάθε άλλη προσέγγιση, είναι εφιαλτική για την ίδια την Ελλάδα.
