Σχολιάζει τα πάντα με φρασεολογία και μένος, από αυτά που αντικρίζει κανείς μόνο σε γηπεδικό περιβάλλον μεταξύ χούλιγκαν αντίθετων ομάδων. Στην προσωπική του σελίδα στο facebook ανεβάζει εκφράσεις που σίγουρα δεν ταιριάζουν σε στελέχη επιχειρήσεων παρά μόνο σε ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στο σκοτάδι, όπως: «Όσα εμπόδια σου βάζουν να τα πηδάς. Και να πηδάς κι αυτούς που τα βάζουν». Επιφυλάσσει για τους ανθρώπους οχετούς χυδαίων χαρακτηρισμών και επιδεικνύει εκδικητική στάση σε όσους θεωρεί πως δεν εξυπηρετούν τις επιθυμίες του ή τις επιθυμίες των φίλων του.
Κι όμως, ο Παναγιώτης Τζένος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος (τουλάχιστον στα χαρτιά) της εταιρίας Ελευθερία του Τύπου Α.Ε., από την οποία εκδίδεται η εφημερίδα «Παραπολιτικά», και δεξί χέρι του Γιάννη Κουρτάκη, ανέλαβε πρόσφατα και τη θέση του προέδρου στο πολύπαθο πρακτορείο διανομής Τύπου Αργος, που είναι και το μόνο πρακτορείο διανομής Τύπου που λειτουργεί σήμερα στη χώρα μας και ανήκει μετοχικά στο ευρύτερο περιβάλλον του Βαγγέλη Μαρινάκη.
Αποστροφή
Αλήθεια, πώς θα διασφαλίσει ο Παναγιώτης Τζένος το μέλλον του πρακτορείου, το οποίο ήδη αντιμετωπίζει σωρεία οικονομικών προβλημάτων, όταν αποστρέφεται δημόσια και ιδιωτικά τους εκδότες που δεν του αρέσουν και υποστηρίζει μόνο αυτούς από τους οποίους κερδίζει το ψωμί του; Πώς θα φροντίσει να επιβιώσει το πρακτορείο, όταν καταφέρεται εναντίον των επιχειρηματιών που το συντηρούν; Ο τρόπος που συμπεριφέρεται δημιουργεί στην πραγματικότητα την εντύπωση πως ενδιαφέρεται για την εξόντωση όλων των άλλων εκδοτών και όχι για την επιχειρηματική τους ανάπτυξη, η οποία θα δώσει οικονομική ένεση και στο πρακτορείο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτό αποτελεί η αντίδραση του Παναγιώτη Τζένου στο δημοσίευμα της εφημερίδας «Παραπολιτικά», της οποίας ηγείται και σηκώνει και όλα τα οικονομικά βάρη απέναντι σε απαιτήσεις από νομικές αποζημιώσεις και προμηθευτές, όπου σε φωτογραφίες εμφανίζονται ο εκδότης της «δημοκρατίας» Γιάννης Φιλιππάκης και ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.
Ο Παναγιώτης Τζένος ανάρτησε στην προσωπική σελίδα του στο facebook, λίγο μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, κείμενο που άρχιζε ως εξής: «Η σημερινή αποκάλυψη της εφημερίδας “Παραπολιτικά” ανάγκασε τον πρώην αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης κ. Παπαγγελόπουλο και τον εκδότη κ. Φιλιππάκη να βγουν από τη σκιά για να σώσουν τα προσχήματα». Και συνέχιζε: «Ευχόμαστε, βέβαια, η παρέα να παραμείνει το ίδιο δεμένη ακόμα και αν χρειαστεί να μετακομίσει και σε πιο ντεμοντέ για τα γούστα τους συνοικίες, όπως η Νίκαια (γενέτειρα του Μελισσανίδη, φίλου των Φιλιππάκη – Παπαγγελόπουλου) ή (γιατί όχι;) ο Κορυδαλλός. Υ.Γ. Έχει και εκεί εκλεκτές ψαροταβέρνες!!!!»
Αλήθεια, αυτός ο άνθρωπος, που εκτοξεύει αόριστες απειλές και εκβιασμούς σε επιχειρηματίες του κλάδου, υφαίνοντας ένα νεφελώδες πλέγμα αόριστων πληροφοριών -αποκυημάτων στην πραγματικότητα της φαντασίας του-, θα σώσει το πρακτορείο Αργος ως επιχείρηση; Αυτός ο άνθρωπος που παριστάνει τον αυτόκλητο δικαστικό λειτουργό θα διασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του Τύπου; Είναι δυνατόν;
Παράδοξο
Η «δημοκρατία» είχε αναφερθεί και την προηγούμενη εβδομάδα σε αυτό το παράδοξο. Είχε επισημάνει πως ένα πρακτορείο Τύπου δεν μπορεί να αποτελεί τσιφλίκι κάποιων οικονομικών συμφερόντων ούτε μοχλό πίεσης για να εξαφανιστούν όσες επιχειρήσεις δεν είναι αρεστές σε αυτά τα συμφέροντα. Όταν μάλιστα το πρακτορείο αυτό ουσιαστικά διαχειρίζεται αυθαιρέτως ή μη τις εισπράξεις του συνόλου τον εκδοτών. Ο Παναγιώτης Τζένος όχι απλά δεν έχει το βιογραφικό για να υποστηρίξει αυτή τη θέση, όχι απλά δεν διαθέτει τα εχέγγυα που απαιτούνται, αλλά αποτελεί -με τις πράξεις του- τη σίγουρη επιλογή για την ολοκληρωτική καταστροφή του πρακτορείου και συνολικά του Τύπου στη χώρα μας.
Ερωτήματα, βεβαίως, γεννά και η υπόλοιπη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου, καθώς, με εξαίρεση τον Νίκο Πετράτο, ο οποίος και είναι ο μοναδικός με τεχνογνωσία, όλα τα υπόλοιπα μέλη ανήκουν είτε στο περιβάλλον του Γιάννη Κουρτάκη είτε σε αυτό του Βαγγέλη Μαρινάκη.
Γι’ αυτό και θα επαναλάβουμε στο ερώτημα που είχαμε θέσει και την προηγούμενη εβδομάδα: Αλήθεια, τι λένε οι διάφοροι δανειστές του πρακτορείου, όπως οι τραπεζίτες, που συνήθως έχουν άποψη για πιο απλά θέματα από τη διοίκηση μιας χρεωμένης επιχείρησης;
Πηγή: Εφημερίδα «δημοκρατία»
