Τον «γόρδιο δεσμό» για ιδιοκτησίες σε εκτάσεις που έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, αλλά στους κυρωμένους δασικούς χάρτες εμφανίζονται να μην αποτελούν κατά χαρακτήρα και μορφή δάση ή δασικές εκτάσεις, επιχειρεί να λύσει με αμφιλεγόμενο τρόπο το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Πώς; Εξαιρώντας τις από την αναδάσωση.
Πρόκειται για μια λύση που θα διευκολύνει μεν ιδιοκτήτες αγροτεμαχίων, οι οποίοι παραμένουν εγκλωβισμένοι για πολλά χρόνια χωρίς να μπορούν να αξιοποιήσουν την περιουσία τους, ταυτόχρονα όμως ανοίγει παράθυρο για τη διατήρηση κτισμάτων σε αναδασωτέες εκτάσεις. Ακόμα και για αυθαίρετα, για τα οποία έχουν εκδοθεί πρωτόκολλα κατεδάφισης. Πρόκειται, μάλιστα, για ρύθμιση που είχε κατατεθεί τον Μάιο ως τροπολογία στον κλιματικό νόμο, αλλά το ΥΠΕΝ είχε αναγκαστεί να την αποσύρει ύστερα από πολλές αντιδράσεις και φωνές για «φωτογραφική» διάταξη. Πέντε μήνες μετά, το υπουργείο επαναφέρει την ίδια ακριβώς διάταξη, αυτή τη φορά ως άρθρο στο σχέδιο νόμου «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (Ε.Ε.) 2019/944 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 2019 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την τροποποίηση της Οδηγίας 2012/27/Ε.Ε. και άλλες περιβαλλοντικές διατάξεις».
Συγκεκριμένα, το άρθρο 65 αναφέρει ότι «στο άρθρο 44 του ν. 998/1979 (Α’ 182), περί άρσης αναδασώσεων, προστίθενται παρ. 5 και 6 ως εξής: Εκτάσεις που έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, ενώ στους δασικούς χάρτες που έχουν κυρωθεί ολικώς ή μερικώς εμφανίζονται να μην αποτελούν κατά χαρακτήρα και μορφή δάση ή δασικές εκτάσεις, εξαιρούνται υποχρεωτικά της αναδάσωσης και εκδίδονται αποφάσεις με τις οποίες ανακαλούνται ή τροποποιούνται οι σχετικές αποφάσεις κήρυξής τους ως αναδασωτέων. Οι κυρωμένοι δασικοί χάρτες του πρώτου εδαφίου αναμορφώνονται σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 20 του ν. 3889/2010 (Α’ 182), με την υποχρεωτική διαγραφή των ως άνω εκτάσεων που δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία. Τα ανωτέρω ισχύουν από τη μερική ή ολική κύρωση των δασικών χαρτών».
Μετά την υποχρεωτική διαγραφή των ανωτέρω εκτάσεων, το Δημόσιο δεν θα προβάλει δικαιώματα κυριότητας στις εκτάσεις αυτές και τυχόν εκδοθέντα πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής θα ανακαλούνται. Όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, υφίσταται μέγα πλήθος ιδιοκτησιών οι οποίες, όπως προκύπτει από τους κυρωμένους δασικούς χάρτες, δεν δύναται να διακριβωθεί ότι υπήρξαν ποτέ δασικές και έχουν, εντούτοις, κηρυχθεί αναδασωτέες. Οι ιδιοκτησίες αυτές, λόγω του αναδασωτέου χαρακτήρα, αφενός δεν μπορούν να αξιοποιηθούν οικονομικά από τους ιδιοκτήτες τους, αφετέρου σε όσες υπάρχουν κατοικίες και κτίσματα έχουν εκδοθεί πρωτόκολλα κατεδάφισης.
«Με το προτεινόμενο άρθρο επέρχεται η ταχύτερη και ασφαλέστερη λύση του ζητήματος, δεδομένου ότι θα αποφορτίσει τη διοίκηση από τον έλεγχο πληθώρας μεμονωμένων αιτημάτων άρσης αναδάσωσης, καθώς και από τη διαρκή διόρθωση των δασικών χαρτών που ανακύπτει μετά την εξέταση των ανωτέρω αιτημάτων, ενώ ταυτόχρονα θα ξεπεραστούν διαδικαστικά και διοικητικά κωλύματα προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος, της ισότητας των πολιτών και της ασφαλείας του δικαίου. Αποσαφηνίζεται δε ότι αυτές οι εκτάσεις δεν υπάγονται στις προστατευτικές διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και ορίζεται ότι το Δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας επ’ αυτών» σημειώνεται στην αιτιολογική έκθεση. Στο ίδιο νομοσχέδιο προβλέπεται επίσης νέα διετής παράταση στους οικοδομικούς συνεταιρισμούς για να ολοκληρώσουν έργα τεχνικής υποδομής στις εκτάσεις τους.
