Ο βουλευτής Γρεβενών Ανδρέας Πάτσης έγινε ευρύτερα γνωστός στο πανελλήνιο μόλις τις τελευταίες ημέρες, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποχρεώθηκε να τον διαγράψει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. διότι επανήλθαν στην επικαιρότητα οι αποκαλύψεις για την επαγγελματική δράση του.
Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Ομως στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» (ιδιαίτερα των επιχειρηματικών και άλλων γκρίζων παρασκηνίων) το όνομα του κ. Πάτση είναι γνωστό εδώ και αρκετές δεκαετίες, σε βαθμό μάλιστα που γεννά εύλογα ερωτήματα πώς το ένα μετά το άλλο κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος (συμπεριλαμβανομένης και της Ντόρας Μπακογιάννη) δηλώνουν τώρα ότι δεν γνώριζαν…
Η αναφορά στην κυρία Μπακογιάννη, η οποία σε μια αποθέωση της υποκρισίας υποστήριξε ότι η Ν.Δ. «δεν έκανε την έρευνα εγκαίρως», έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο κ. Πάτσης όχι μόνο φέρεται ότι διατηρούσε από ετών φιλική σχέση και με τον Ισίδωρο Κούβελο, αλλά η αδελφή του πρωθυπουργού ήταν εκείνη η οποία τον επέβαλε ως μέλος του Τομέα Δικαιοσύνης της Ν.Δ., προκειμένου να αρχίσει να «κινείται» προεκλογικά στα Γρεβενά, παρά το «βέτο» του τότε επικεφαλής του βουλευτή Κ. Τζαβάρα και άλλων μελών του που την ενημέρωσαν για τις ποινικές και δικαστικές εκκρεμότητές του. Και τον Απρίλιο του 2017 ο τότε τομεάρχης και νυν υπουργός Εθνικής Αμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος, που αντικατέστησε στο μεταξύ τον Κ. Τζαβάρα, τον όρισε υπεύθυνο για την «Ομάδα Εργασίας Ποινικής Δικαιοσύνης».
Φιλικές του ιστοσελίδες έγραφαν επίσης -δίχως να διαψευστούν ποτέ- ότι ο κ. Πάτσης «έχει επιλεγεί από τον πρόεδρο της Ν.Δ. Κυριάκο Μητσοτάκη ως υπεύθυνος στον Τομέα Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Νέας Δημοκρατίας». Με αυτά τα… προσόντα, πάντως, ξεκίνησε «να αναπτύσσει ιδιαίτερη δυναμική και να πραγματοποιεί επισκέψεις και συναντήσεις στον νομό Γρεβενών».
Ο 57χρονος σήμερα κ. Πάτσης υπήρξε -και αυτός- όψιμος νεοδημοκράτης. Οι συμφοιτητές του στη Νομική Σχολή Αθηνών τον θυμούνται, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, δραστήριο στέλεχος της ΠΑΣΠ και στη συνέχεια να αναζητεί τις πρώτες υποθέσεις του από «πράσινους» συνδικαλιστές. Αυτά αποδείχθηκαν όμως αρκετά πρώιμα. Ο νεαρός δικηγόρος, αξιοποιώντας επιτήδεια κάποιες επαφές, άρχισε να στρέφεται σύντομα προς άλλες κατευθύνσεις και να εκδηλώνει ενδιαφέρον για συχνές «ελληνοποιήσεις» ανδρών και γυναικών -που, όπως έλεγε ο ίδιος, «είχαν ανάγκη»- από διάφορες χώρες των Βαλκανίων. Ηδη καθώς έμπαινε και η δεκαετία του ’90 και εκδηλωνόταν ένα τέτοιο «κύμα εισόδου» – για τους γνωρίζοντες τα μυστικά της εποχής, ένα σχετικό σημείωμα από τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΕΥΠ, όπως είχε μετονομαστεί η μέχρι τότε ΚΥΠ, για το «μητρώο» των προσώπων που έρχονταν, ήταν πολύτιμο εφόδιο για την απλούστευση και ταχεία ολοκλήρωση των διαδικασιών.
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια το γεγονός ότι η δεύτερη σύζυγος του κ. Πάτση ήταν μια καλλονή με καταγωγή από τη Λιθουανία. Τη δεκαετία του 1990 πάντως, αμέσως μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων, άρχισε να ανθεί στα Βαλκάνια και το trafficking, που εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις πιο μεγάλες μάστιγες, με τεράστια κυκλώματα και αμύθητα κέρδη. Γι’ αυτό όλα έπαιζαν τον ρόλο τους.
Ο κ. Πάτσης φέρεται ότι είχε σταθεί τυχερός, διότι ο σύνδεσμός του ήταν ένα σημαίνον και υψηλόβαθμο τότε στέλεχος της ΕΥΠ με πολλές προσβάσεις και επιρροές. Αργότερα του συμπαραστάθηκε και σε κρίσιμες δικαστικές υποθέσεις. Σε μια παράλληλη πορεία, το ίδιο στέλεχος -που είχε εμπλακεί και με τα συνδικαλιστικά του χώρου- ανέπτυξε πολύ εντονότερη δράση -ειδικά στον χώρο των παρακολουθήσεων- τα επόμενα χρόνια και ιδιαίτερα κατά το διάστημα της διακυβέρνησης Σημίτη από το 1996. Εκείνο το διάστημα οι υποκλοπές δεν γίνονταν με τη σημερινή προηγμένη τεχνολογία, ούτε υπήρχαν λογισμικά τύπου Predator με τα οποία -κατά ειρωνεία της τύχης- όλες οι τελευταίες εξελίξεις προκαλούν συνειρμικές συνδέσεις.
Πάντως, όπως τώρα έτσι και τότε υπήρχε αυτό που ονομάζεται «παρα- ΕΥΠ». Η διαφορά είναι ότι τότε η «δουλειά» γινόταν με το περίφημο (και αρκετά πρωτόγονο σε σχέση με τις υπάρχουσες δυνατότητες) «βαλιτσάκι», το οποίο ορισμένοι το μετακινούσαν από περιοχή σε περιοχή. Μάλιστα για μια μακρά περίοδο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τον ρόλο της βιτρίνας ως «βάση» γι’ αυτήν τη δραστηριότητα είχε παίξει ένα φροντιστήριο ξένων γλωσσών, χαμηλά στην οδό Ακαδημίας, στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν η περίοδος που, όπως έχει καταγγελθεί, είχαν αρχίσει να ανθίζουν και οι… ιδιωτικές παρακολουθήσεις σε βάρος μεγάλων ή και μικρότερων επιχειρηματιών, ανάλογα με τα συμφέροντα και με τα «συμβόλαια».
Επαιζε μπάλα και στο Κόσοβο – Βρήκε στέγη σε κτίριο του Γηροκομείου Αθηνών
Ακολουθώντας τον δικό του δρόμο, αλλά και χωρίς να χάσει τις επαφές και διασυνδέσεις, ο κ. Πάτσης αξιοποίησε κι αυτός την ίδια συγκυρία. Η περίοδος του «σημιτικού εκσυγχρονισμού» αποδείχθηκε η πρώτη χρυσή περίοδος επαγγελματικά για εκείνον, αφού βρέθηκε δικτυωμένος με τραπεζίτες, επιχειρηματίες κ.λπ., αρχίζοντας μάλιστα και το στήσιμο των πρώτων νομικών εταιριών, για να ακολουθήσει αργότερα ένας ολόκληρος όμιλος με εταιρίες για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων, είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών, αλλά και η ενασχόλησή του με τα ποδοσφαιρικά, που κατέληξε πάντως σε ένα άλλο επιμέρους σκάνδαλο.
Ενδιαφέρον έχει ότι -όπως και ο ίδιος έχει αναφέρει- «μετά από χρόνια επαφών – συνεργασιών και εργασιών στα Βαλκάνια» η εταιρία του άνοιξε γραφείο και στο Κόσοβο, ενώ προηγήθηκαν ανάλογες συνεργασίες στην Τουρκία. Σε όλη αυτήν την πορεία ο κ. Πάτσης «αναβάθμιζε» και το κοινωνικό status του, ενώ σταδιακά μετέφερε την έδρα των επιχειρήσεών του σε όλο και πιο αριστοκρατικές και ακριβές περιοχές, καταλήγοντας σε κτίριο στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας 10, κοντά στον Εθνικό Κήπο, με τη διαφορά ότι αυτό είναι ιδιοκτησία του Γηροκομείου Αθηνών, το οποίο εποπτεύεται από τον Δήμο Αθηναίων.
Και όπως είναι κοινό μυστικό, τα περισσότερα ακίνητα του Γηροκομείου ενοικιάζονται ή παραχωρούνται με πολύ προνομιακούς έως χαριστικούς όρους προς εκείνους που έχουν τις ανάλογες προσβάσεις και γνωριμίες. Ο κ. Πάτσης κατάφερε να κλείσει τη σχετική συμφωνία την περίοδο που δήμαρχος της πρωτεύουσας ήταν ο (σημερινός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής) Γιώργος Καμίνης…
