Με τη θεατρική παράσταση «The Garden of Delights / Ο κήπος των ηδονών» του Φιλίπ Κεν (σύλληψη, σκηνοθεσία, σκηνικά) ολοκληρώνεται την Παρασκευή 4 Αυγούστου το αθηναϊκό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Ο Γάλλος σκηνοθέτης και εικαστικός, γνωστός για τις εικονοπλαστικές και εικονοκλαστικές παραστάσεις του, γιορτάζει 20 χρόνια δημιουργίας και παρουσιάζει μια παράσταση εμπνευσμένη από τον αναγεννησιακό πίνακα «Ο κήπος των ηδονών» (π.1500) του Ιερώνυμου Μπος.
Το κεντρικό τμήμα αυτού του βιβλικού, σχεδόν ψυχεδελικού τριπτύχου απεικονίζει ένα πανόραμα παράδοξων μορφών σε αδιανόητες περιπτύξεις, με φόντο ένα φαντασιακό φυσικό τοπίο, ενώ στα πλευρικά φύλλα απεικονίζονται ο Παράδεισος και οι τιμωρίες της Κόλασης. Η σύνδεση του πίνακα με την παράσταση που έχει δημιουργήσει ο Φιλίπ Κεν είναι γενική. Οπως και ο Ιερώνυμος Μπος, έτσι και ο Κεν μέσω του έργου του υποστηρίζει ότι την Κόλαση και τα βασανιστήρια τα έχει δημιουργήσει ο ίδιος ο άνθρωπος. Η παράστασή του είναι ένα αλληγορικό υπερθέαμα, ένα ονειρικό σκηνικό μεταξύ ουτοπίας και δυστοπίας, μακαριότητας και λαγνείας, αινιγματικού και γκροτέσκου, που θυμίζει λούνα παρκ, μεταφέροντας στο παρόν την ιστορία του κήπου των ηδονών. Αλλωστε η εποχή που δημιουργήθηκε ο διάσημος πίνακας ήταν μεταβατική, κάτι που ο Γάλλος σκηνοθέτης υποστηρίζει ότι ισχύει και για τους καιρούς μας. Ισως δε τελικά η αιώνια διασκέδαση να είναι η τιμωρία.
Επέλεξε τη δεκαετία του ’70 ως μια έντονη εποχή, οπότε αναδείχθηκαν με δυναμισμό παγκόσμια ζητήματα, όπως η κλιματική αλλαγή και η οικονομική κρίση. Μια εποχή με συγκρούσεις και προβλήματα, μέσα από τα οποία δημιουργήθηκαν όνειρα αλλά και ψευδαισθήσεις για ένα καλύτερο μέλλον, μέχρι να έρθει η απότομη προσγείωση. Η παράστασή του θέτει ερωτήματα φιλοσοφικά, πανανθρώπινα, όχι όμως πολιτικά, δεν ασκεί κριτική, δεν δίνει λύσεις, μέσω όμως της θεατρικής πράξης θέτει φιλοσοφικούς στοχασμούς.
Η ιδέα της συνύπαρξης που κυριαρχεί στο έργο του Φιλίπ Κεν εκφράζεται μέσα και από τον σκηνικό διάκοσμο της παράστασης: ένας αυτοσχέδιος καταυλισμός, μια ομάδα ηθοποιών, σαν παιδιά των λουλουδιών της δεκαετίας του ’70, ένα λεωφορείο, άνθρωποι που βιώνουν μια κοινοβιακή κατάσταση. Οκτώ ηθοποιοί παίζουν μουσική, τραγουδάνε, διαλύουν το λεωφορείο και διαλύονται οι ίδιοι σε ομάδες, άνθρωποι που ενώνονται και χωρίζονται, πολλή μουσική όλων των ειδών -ακόμη και ποπ-, κυρίως από τις δεκαετίες ’60 και ’70.
Η παραγωγή είναι των Théâtre Vidy-Lausanne, Vivarium Studio, σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, θεατρικούς οργανισμούς και φεστιβάλ της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας.
Η παράσταση έκανε θριαμβευτική πρεμιέρα στην Αβινιόν και αναμένεται να είναι μία από τις πιο δυνατές θεατρικές στιγμές του φετινού καλοκαιριού. «Εχω την τύχη να δημιουργώ και να παρουσιάζω το έργο μου στο Φεστιβάλ της Αβινιόν και στη συνέχεια στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, σε δύο χώρους ανοιχτούς, όπως το Carrière de Boulbon -ένα παλιό λατομείο- και το ρωμαϊκό Ωδείο κάτω από την Ακρόπολη» λέει ο Φιλίπ Κεν.
