Τηλεφωνική επικοινωνία, που δεν ανακοινώθηκε από καμιά από τις δύο πλευρές, είχαν οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, Γ. Γεραπετρίτης και Χ. Φιντάν, στα μέσα Αυγούστου.
Αφορμή για το τηλεφώνημα, που ήταν πρωτοβουλία της ελληνικής πλευράς, ήταν οι τουρκικές προκλήσεις στην περιοχή της Πύλας, στη Νεκρή Ζώνη της Κύπρου, κατά των δυνάμεων του ΟΗΕ (UNFICYP). Ως γνωστόν, οι «Αρχές» του ψευδοκράτους και οι κατοχικές δυνάμεις της Τουρκίας επεδίωξαν το άνοιγμα ενός δρόμου που, σύμφωνα με εκτιμήσεις στρατιωτικών, θα τους δώσει επιχειρησιακό πλεονέκτημα σε περίπτωση κρίσης.
Χάρη στις παρεμβάσεις του ΟΗΕ και σε μια -σπανιότατη- κοινή δήλωση των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας (ως αποτέλεσμα διπλωματικών παραστάσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και της επιρροής του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη), η κρίση έληξε σχετικά γρήγορα. Επομένως, η πρωτοβουλία του κ. Γεραπετρίτη όχι μόνον ήταν περιττή, αλλά και άνευ αποτελέσματος. Γιατί, αμέσως μετά την τηλεφωνική επικοινωνία, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εμφανίστηκε ακόμα πιο επιθετικό. Σε ανακοίνωσή του ανέφερε πως η στάση της UNFICYP ήταν «απαράδεκτη» και «συνέβαλε στην κλιμάκωση της έντασης», προσθέτοντας ότι το άνοιγμα του δρόμου είναι «ανθρωπιστικό έργο».
Οταν ορισμένοι διπλωμάτες απόρησαν για τη σκοπιμότητα του τηλεφωνήματος, η διευθύντρια του πολιτικού γραφείου του κ. Γεραπετρίτη, Πηνελόπη Τσιλίκα (η οποία έχει υποσκελίσει τον -αρμόδιο- διευθυντή του διπλωματικού γραφείου Αλ. Παπαϊωάννου), απάντησε ότι ο υπουργός Εξωτερικών θα δώσει τις κατάλληλες απαντήσεις στις 5 Σεπτεμβρίου, κατά τη συνάντηση της Αγκυρας με τον κ. Φιντάν.
Κλειστά χαρτιά
Τι συνέβη τελικά; Ο κ. Γεραπετρίτης «κατάπιε» το Κυπριακό, δηλώνοντας μόνο ότι «οι θέσεις μας είναι γνωστές» και «αναγκαίο βήμα είναι η άμεση επανεκκίνηση των συνομιλιών». Ο κ. Γεραπετρίτης προτίμησε να μην ανοίξει τα χαρτιά του. Ούτε ο Κυρ. Μητσοτάκης αποκαλύπτει τις απόψεις του για το Κυπριακό, αλλά πιστεύεται ότι είναι πολύ κοντά σε όσα υποστηρίζει ο Χ. Ροζάκης, ο υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και μέντορας του σημερινού πρωθυπουργού.
Σε άρθρο του στα «Νέα» του Σαββάτου, ο κ. Ροζάκης έγραψε σχετικά: «Στις συνομιλίες στην Αγκυρα, το Κυπριακό δεν έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο. Και δικαίως: οι αδελφοί μας Κύπριοι δεν φρόντισαν για την επίλυση του προβλήματός τους στο Κραν Μοντανά. Η Ελλάδα για πολλά χρόνια υποστήριζε ότι τα Ελληνοτουρκικά περνούν από την επίλυση του Κυπριακού. Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το θέμα αυτό, είναι προτιμότερο να προχωρήσουμε στην επίλυση των ελληνοτουρκικών αφήνοντας απέξω την Κύπρο, με την ελπίδα ότι η βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα και για μια οριστική λύση του Κυπριακού».
Προφανώς, εκτός του κ. Ροζάκη, οι κύριοι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης δικαιούνται να έχουν όποιες απόψεις επιθυμούν. Πρέπει να εξηγήσουν, όμως, αν είναι αντίθετοι με την κυπριακή στάση στις συνομιλίες του Κραν Μοντανά, το 2017, και αν όντως ευθύνεται η Λευκωσία. Γιατί και στα επίσημα πρακτικά του ΟΗΕ και σε δημόσιες δηλώσεις του, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου κατέστησε σαφές ότι «για την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή πλευρά δεν είναι αποδεκτό να αποσυρθούν τα στρατεύματα»!
Αραγε, τι δεν καταλαβαίνουν ο κ. Ροζάκης και η σημερινή κυβέρνηση; Και, επιπλέον, είναι δυνατόν ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής να χαρακτηρίζεται -από όποιον κ. Ροζάκη- απλώς «πρόβλημα των Κυπρίων»;
