Μαθήματα εξωτερικής πολιτικής – πέραν των μεγαλοπρεπών υποκλίσεων προς Σουλτάνους– (ούτε σε τουρκικά σίριαλ εποχής δεν έχουμε δει τέτοια υπόκλιση) παρέδωσε ο κ. Γιώργος Γεραπετρίτης κατά την παρέμβασή του στη συζήτηση επί του προϋπολογισμού του 2024.
“Η άσκηση εξωτερικής πολιτικής δεν μπορεί, κατά την άποψή μου, να στηρίζεται σε διαίσθηση, ούτε σε μία πολιτική πλειοδοσία, ούτε σε υπεραπλουστευμένους βερμπαλισμούς. Η άσκηση εξωτερικής πολιτικής προϋποθέτει βαθιά γνώση της ιστορίας, των θεσμών και των διεθνών σχέσεων” είπε Εκείνος.
Ας μού επιτρέπει μία ένσταση ως προς αυτό. Η διαίσθηση του κ. Γεραπετρίτη, όπως φάνηκε ξεκάθαρα από τα τηλεοπτικά πλάνα ενεργοποιήθηκε στο ακέραιο όταν υποκλίθηκε με σεβασμό στον κ. Ερντογάν, καθώς τού υπαγόρευσε ότι λίγα δευτερόλεπτα μετά επρόκειτο να περάσει την πόρτα του Προεδρικού και η κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
Τέλος πάντων. Ο υπουργός των Εξωτερικών εξήγησε πως ακόμη και ο ίδιος που έχει διδάξει σχεδόν είκοσι χρόνια στο Πανεπιστήμιο διεθνή ιστορία δεν αισθάνεται ποτέ ασφαλής για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο. Αναρωτιέμαι εάν πρόκειται για κρίση ειλικρίνειας αφού στο τέλος της παράδοσης του μαθήματος εξωτερικής πολιτικής ανέφερε πως στηρίζεται στο εξαίρετο προσωπικό του υπουργείου Εξωτερικών και στη μελέτη στην οποία επιδίδεται σε καθημερινή βάση για να ανταποκρίνεται στα καθήκοντα του.
Μήπως και στην “Εγώ είμαι ο υπουργός” κυρία Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου ρωτάω ήρεμα εγώ…
Εστία της Κυριακής
