Πιθανό θεωρεί το ενδεχόμενο μιας ακολουθίας σεισμών στην Ελλάδα ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος, παρατηρώντας την σεισμική δραστηριότητα στη χώρα μας μετά τη φονική δόνηση μεγέθους 6,1 ρίχτερ στην Αλβανία. Ο ίδιος, μάλιστα, εκτιμά ότι το ελληνικό σεισμικό τόξο αποσταθεροποιείται.
Βλέποντας ότι υπήρξαν τουλάχιστον 100 αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις από 2 έως 4,5 Ρίχτερ νοτίως της Παλαιοχώρας Χανίων από την περασμένη Παρασκευή και σε διάστημα πέντε ημερών, ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος, έχει κάθε λόγο να μιλά για αποσταθεροποίηση του συστήματος ρηγμάτων στην περιοχή.
Δείτε επίσης: Νέος σεισμός 4,8R στην ανατολική Κρήτη
Ο σεισμολόγος και επιστημονικός συνεργάτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της UNESCO, εκτιμά σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα»:
«Το βράδυ της Τρίτης η δραστηριότητα μετατοπίστηκε στα ανατολικά της Κρήτης, με μέτριο σεισμό μεγέθους 5,3 και με, επίσης, σημαντικό εστιακό βάθος. Λίγες ώρες αργότερα έγινε και άλλος σεισμός βάθους περίπου 140 χιλιομέτρων μεγέθους 4,1 Ρίχτερ στον θαλάσσιο χώρο της Κέας. Η γέννηση σειράς σεισμών βάθους στη γενικότερη περιοχή της Κρήτης και του Νοτιοδυτικού Αιγαίου, μάλλον δεν είναι τυχαία».
Και συνεχίζει: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τον σεισμό στις 27 Νοεμβρίου 2019 -μεγέθους 6,1- η αφρικανική λιθοσφαιρική πλάκα προέλασε από τη Μεσόγειο προς τα βορειοανατολικά και προχώρησε κατά μερικά εκατοστά κάτω από την περιοχή Δ. Κρήτης – Αντικυθήρων. Είναι αρκετά πιθανό ότι αυτή η μετακίνηση αύξησε την πίεση κατά μήκους του ελληνικού σεισμικού τόξου. Η πίεση αυτή προκαλεί τη σεισμική δράση που παρατηρούμε μετά τον ισχυρό σεισμό στις 27/11/2019».
«Τους σεισμούς δεν πρέπει να τους βλέπουμε ως στατικά φαινόμενα, αλλά με τη ματιά που η ίδια η δυναμική των φαινομένων επιβάλλει. Αυτό διδάσκει η διεθνής έρευνα, αλλά πολλές φορές υπάρχουν αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σεισμών. Με αυτή την έννοια θα ήταν ίσως κάπως επιπόλαιο να υποθέσουμε ότι η παρούσα φάση της σεισμικής εξέλιξης έληξε», προσθέτει στην ίδια συνέντευξη.
«Το ενδεχόμενο και άλλων σεισμών, έστω και μετρίου μεγέθους, είναι ανοιχτό. Συνεπώς, από την πλευρά της επιστημονικής κοινότητας, απαιτεί πολύ προσκετική παρακολούθηση και αξιολόγηση της εξελισσόμενης σεισμικής δράσης. Ταυτόχρονα, απαιτείται συναίνεση στον δημόσιο λόγο, μακριά από κινδυνολογίες, αλλά κυρίως να θυσιάζεται η επιστημονική ακρίβεια και αξιοπιστία», καταλήγει ο κ. Παπαδόπουλος.
