Για άλλη μια φορά το Turkish Century, που φέρεται να αποτελεί βιτρίνα της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ), μας πήρε στο «ψιλό» για την πλήρη ανυπαρξία ελληνικής αμυντικής ναυπηγικής βιομηχανίας.
Δημοσιεύοντας και πάλι φωτογραφία από το πρόσφατη υποδοχή της φρεγάτας Κίμων, εμφανίζει το θωρηκτό Αβέρωφ με τη σημαία της κατασκευάστριάς του Ιταλίας, την φρεγάτα Behlara με την γαλλική σημαία, και την τριήρη «Ολυμπιάς» με την ελληνική.
Από κάτω σχολιάζει με δεικτικό ύψος: «ΡΕΖΙΛΙ! 🇬🇷 Το Ελληνικό Ναυτικό διαφήμισε αυτήν τη φωτογραφία ως “3000 χρόνια ναυτικής ιστορίας”, ξεχνώντας ότι τουλάχιστον 500 χρόνια από αυτά πέρασαν υπό τουρκική κυριαρχία μετά τις οθωμανικές κατακτήσεις μέχρι που η Ελλάδα έγινε “ανεξάρτητη” ―δηλαδή έγινε υποτελής της Δυτικής Ευρώπης— μόλις το 1821. Πριν από τους Οθωμανούς ήταν υπό τον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η φωτογραφία τους δεν δείχνει ελληνικά πλοία αλλά γαλλικά και ιταλικά πλοία. Το μόνο πραγματικά ελληνικό “πολεμικό πλοίο” στη φωτογραφία είναι το αντίγραφο ξύλινης τριήρους από το έτος 500 π.Χ.! ⛵️🤣»
REZİLİS! 🇬🇷 Greek Navy advertised this photo as “3000 years of naval history”; forgetting that at least 500 years of that were spent under Turkish rule following Ottoman conquests until Greece became “independent” ―e.g. became W. Europe’s vassal instead― only in 1821. Before the… pic.twitter.com/2oIcblpWsr
— Turkish Century (@TurkishCentury) February 17, 2026
Έχουν κάθε λόγο να μας κάνουν «μπούλινγκ»
Το πιο εξωφρενικό από την παραπάνω ανάρτηση, πέραν των ιστορικών λαθών, είναι ότι στο κομμάτι των πλοίων, δυστυχώς έχουν δίκιο. Κι όχι μόνο είναι σωστό αυτό που αναφέρουν, αλλά έχουν και κάθε λόγο να μας κάνουν «μπούλινγκ» από την στιγμή που η δική τους αμυντική ναυπηγική βιομηχανία καλπάζει.
Μια νέα «χρυσή εποχή» ναυτικής ισχύος διαμορφώνεται στη Τουρκία, η οποία υλοποιεί ένα θηριώδες εξοπλιστικό και ναυπηγικό πρόγραμμα την ώρα που η Ελλάδα προσπαθεί καθυστερημένα –και προς το παρόν ανεπιτυχώς– να βρει βηματισμό στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ναυπηγικής βιομηχανίας και των προοπτικών που ανοίγονται στο περιβάλλον των νέων αμυντικών προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
60 πλοία υπό κατασκευή – Διαπραγματεύσεις για άλλα 32
Η τουρκική ναυπηγική βιομηχανία βιώνει μια πρωτοφανή άνθιση, μετατρέποντας τη χώρα σε υπολογίσιμο εξαγωγέα αμυντικού υλικού. Σύμβολο αυτής της δυναμικής αποτελεί η πρόσφατη τελετή για το πολεμικό πλοίο «AL GHARIYAH» (Q52). Το σκάφος, τύπου MAC 50, είναι το πρώτο από τα δύο πυραυλοφόρα που κατασκευάζει το ναυπηγείο DEARSAN για τις Ένοπλες Δυνάμεις του Κατάρ, επισφραγίζοντας τη συμφωνία που υπογράφηκε στην έκθεση DIMDEX 2024.
Ο σύμβουλος του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας Turan Oguz παρουσιάζει τα εντυπωσιακά μεγέθη της τουρκικής παραγωγής:
–60 πολεμικά πλοία βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή (39 για το Τουρκικό Ναυτικό και 21 για ξένες αγορές).
-Με την υπογραφή, εντός του έτους, των νέων συμβάσεων που βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση, ο συνολικός αριθμός των υπό ναυπήγηση μονάδων αναμένεται να αγγίξει τις 92.
Με εξαίρεση τις μηχανές, η Τουρκία εξοπλίζει τα πλοία με δικής της παραγωγής ηλεκτρονικά συστήματα, αισθητήρες και πυρομαχικά, επεκτείνοντας τη διπλωματική και στρατιωτική της επιρροή.
🇹🇷🇶🇦 Katar Silahlı Kuvvetleri ile DEARSAN Tersanesi arasında DİMDEX 2024 Fuarı sırasında sözleşmesi imzalanan 2 adet 50m Güdümlü Mermili Hücumbot (MAC 50) projesi kapsamında inşa edilen Q52 borda numaralı “AL GHARIYAH” savaş gemisi bugün icra edilen törenle denize indirildi.… pic.twitter.com/jrMvDFrKpP
— Turan Oguz (@TyrannosurusRex) February 14, 2026
Ελλάδα: Η αναγέννηση των Ναυπηγείων ως ζήτημα ασφαλείας
Την ίδια ώρα, η Ένωση Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) παρεμβαίνει δυναμικά στον ευρωπαϊκό διάλογο, τονίζοντας ότι η ανασυγκρότηση του ναυπηγικού κλάδου στην Ελλάδα δεν είναι απλώς οικονομικό στοίχημα, αλλά προϋπόθεση για την επιβίωση της.
Σύμφωνα με την ΕΕΝ, τα ελληνικά ναυπηγεία αποτελούν τον πυρήνα ενός ευρύτερου παραγωγικού ιστού που προσφέρει:
–Θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης και ανάσχεση του brain drain.
–Τεχνολογική υπεροχή και καινοτομία στη διεθνή ναυτιλία.
–Ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας απέναντι σε γεωπολιτικές κρίσεις.
Οι «ασύμμετρες απειλές» του ανταγωνισμού
Ο κλάδος στην ΕΕ ασφυκτιά ανάμεσα σε:
Αθέμιτες πρακτικές: Επιθετικές κρατικές ενισχύσεις από τρίτες χώρες (όπως η Τουρκία και οι ασιατικές δυνάμεις).
Ενεργειακό κόστος: Το υψηλό κόστος λειτουργίας και η δαιδαλώδης γραφειοκρατία των Βρυξελλών.
Πράσινη μετάβαση: Τις δαπανηρές απαιτήσεις για ψηφιακό και οικολογικό μετασχηματισμό.
Πάνος Ξενοκώστας: «Η Ελλάδα μπορεί να ηγηθεί»
Ο Πρόεδρος της ΕΕΝ, Πάνος Ξενοκώστας, έστειλε ηχηρό μήνυμα στις Βρυξέλλες αλλά και στην Αθήνα, χαρακτηρίζοντας τη ναυπηγική βιομηχανία ως «θεμελιώδη συνιστώσα της βιομηχανικής κυριαρχίας» της ΕΕ.
«Η Ελλάδα, διαθέτοντας τη μεγαλύτερη ναυτιλία στον κόσμο και μια ισχυρή ναυτική παράδοση, έχει την ιστορική ευκαιρία και την ικανότητα να ηγηθεί αυτής της νέας ευρωπαϊκής βιομηχανικής στρατηγικής», τόνισε ο κ. Ξενοκώστας.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: Σε έναν κόσμο όπου η Τουρκία «χτίζει» συστηματικά τη ναυτική της αυτονομία, η Ευρώπη –με την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή– οφείλει να προστατεύσει το «Made in Europe» στη θάλασσα, εάν θέλει να διατηρήσει τον στρατηγικό της ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις.
Υπάρχει πολιτική βούληση;
Δεδομένης της διεθνούς εκτόξευσης της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, η αξιοποίηση των Ελληνικών Ναυπηγείων για την παραγωγή πολεμικών μονάδων είναι πλέον εθνική ανάγκη ασφαλείας.
Η Ελλάδα έχει την δυνατότητα να μετατραπεί από αγοραστή πανάκριβων πολεμικών πλοίων, σε παραγωγό και εξαγωγέα. Το ερώτημα είναι αν έχει και την πολιτική βούληση.
Δείτε επίσης:
- ELSA: Η Ευρώπη αναπτύσσει πυραύλους μακράς εμβελείας με την Ελλάδα απούσα
- Οι ΗΠΑ σε διαβουλεύσεις για την ναυπήγηση πολεμικών τους πλοίων στην Τουρκία
- Τουρκία: Στα ύδατα η φρεγάτα «Akdeniz» (Μεσόγειος)
