Μπορεί η συμφωνία με την Ιταλία να έγινε δεκτή με πανηγυρισμούς από τα φιλοκυβερνητικά μέσα, η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Και δεν θα επεισέλθουμε στις λεπτομέρειες περί μειωμένης κυριαρχίας νησιών και ιστορικών δικαιωμάτων που τεκμηρίωσε η Ιταλία. Θα πάμε σε κάτι πολύ σοβαρό. Στην ΑΟΖ της Κρήτης.
Όπως είδαμε στους χάρτες, ένα αόρατο χέρι σταμάτησε τη συμφωνία πάνω από την νότια Κρήτη. Δηλαδή το θετικότερο στοιχείο που θα μπορούσε να έχει η συμφωνία με την Ιταλία, την επιβεβαίωση της ΑΟΖ της Κρήτης βάση τις συνθήκες του Μοντέγκο Μπέι, την απεμπολήσαμε. Γιατί έγινε αυτό;
Γιατί τόσο η Ιταλία αλλά δυστυχώς και η Αίγυπτος δεν έχουν καμία διάθεση να πάρουν το μέρος της Ελλάδας αναφορικά με την ΑΟΖ της νότιας Κρήτης, που επηρεάζει ευθέως την Λιβύη. Για την μεν Αίγυπτο υπάρχει μια δικαιολογία. Αυτή τη στιγμή συμμετέχει σε μια σύγκρουση επικράτησης προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο της Λιβύης μέσω του εθνικού στρατού της Λιβύης. Άρα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση στην παρούσα φάση να δείξει ότι δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Λιβύης. Θα είναι ολέθριο και θα γίνει όπλο στα χέρια της τουρκικής προπαγάνδας.
Η Ιταλία όμως έχει έναν εξαιρετικά ύπουλο ρόλο. Εμφανώς δεν έχει κανένα συμφέρον να μην υπερασπίσει τα δίκια της Ελλάδας, που στο κάτω κάτω είναι και δικιά της Ευρώπης. Και όμως η Ιταλία δεν ξεχνά ότι η Λιβύη ήταν η τελευταία της αποικία, κλείνει το μάτι στους ισλαμιστές και τους τούρκους, ευελπιστεί ότι θα επικρατήσουν εντέλει και ετοιμάζεται να κάνει απόβαση με τις εταιρείες της για να πάρει τα πετρέλαια και την ανοικοδόμηση της χώρας. Γι’ αυτό το λόγο, κλείνει το μάτι στους ισχυρισμούς τόσο των Λίβυων ισλαμιστών όσο και των τούρκων, βάζοντας τρικλοποδιές στην Ελλάδα. Ότι έκανε μια ζωή δηλαδή.
