Οι Τούρκοι απάντησαν στην κοινή ανακοίνωση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Αιγύπτου, με μια ακόμη ανακοίνωση πρόκληση από το υπουργείο εξωτερικών τους,
Ούτε λίγο, ούτε πολύ λένε πως η ανακηρυχθείσα ΑΟΖ της Τουρκίας είναι προέκταση της υφαλοκρηπίδας της χώρας τους η οποία δεν μπορεί να εμποδίζεται από τα ελληνικά νησιά! Αμφισβητούν ουσιαστικά ότι το Καστελόριζο έχει υφαλοκρηπίδα και υποστηρίζουν ότι τα ελληνικά νησιά δεν μπορούν να δημιουργήσουν περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας.
Μάλιστα, αυξάνουν την πρόκληση, υποστηρίζοντας πως η «Ελλάδα προσπαθεί να δώσει 4.000 φορές περισσότερη περιοχή θαλάσσιας ευθύνης στο Καστελόριζο σε σχέση με το μέγεθος του νησιού χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν για τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας οι ακτογραμμές της Τουρκίας».
Δείτε ακόμη: Ως πότε θα ξεπερνάει τα όρια η Τουρκία; Απαγορεύει στην Ελλάδα να κάνει ασκήσεις νοτιοανατολικά της Καρπάθου
Αναλυτικά, η δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών Hami Aksoy:
«Με την συμφωνία που έχουμε υπογράψει με την Λιβύη ένα μέρος των θαλάσσιων συνόρων μας της δικής μας δικαιοδοσίας στην ανατολική Μεσόγειο έχει οριοθετηθεί. Η συμφωνία είναι σε πλήρη σύμπνοια με δικαστικές αποφάσεις οι οποίες δημιουργούν διεθνή νομολογία και τους διεθνείς νόμους με βάσει τα σχετικά άρθρα του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ για το δίκαιο της Θάλασσας.
Όλα τα μέρη για το γεγονός ότι τα νησιά δεν μπορούν να αποκόπτουν την προβολή των τουρκικών ακτών, μιας χώρας με την μεγαλύτερη ακτογραμμή σε όλη την Α.Μεσόγειο, και ότι τα νησιά που επικάθονται επί της αντίθετης πλευράς της μέσης γραμμής δεν μπορούν να δημιουργούν καμία θαλάσσια ζώνη δικαιοδοσίας (σ.σ. εννοούν ΑΟΖ) πέραν αυτής που καθορίζεται από τα όρια των εθνικών τους υδάτων, όπως και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το μήκος και η κατεύθυνση των ακτών όταν πρόκειται για θέμα θαλάσσιας δικαιοδοσίας.
Έτσι και βάσει των δεδομένων αυτών η Τουρκία και πριν την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας είχε καλέσει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σε διαπραγματεύσεις για την εξεύρεση μιας κοινής συναίνεσης βασισμένης στην ισότητα των εμπλεκομένων μερών και εξακολουθεί να το επιθυμεί.
Παρ΄όλα αυτά και αντί της προσφυγής στις διαπραγματεύσεις τις βασισμένες στο διεθνές δίκαιο και την ισότητα που ζήτησε η Τουρκία, τα εμπλεκόμενα μέρη προτίμησαν να προχωρήσουν σε μονομερή βήματα επιχειρώντας ταυτόχρονα να ρίξουν το βάρος της ευθύνης στην Τουρκία.
Μαξιμαλιστικές στις απαιτήσεις τους και ανένδοτες Ελλάδα και Κύπρος διατυπώνουν ψευδείς ισχυρισμούς. Για παράδειγμα το Καστελόριζο ένα μικρό νησί ακριβώς απέναντι από την τουρκική ηπειρωτική χώρα υποτίθεται ότι δημιουργεί δικαίωμα ΑΟΖ τέσσερις χιλιάδες φορές μεγαλύτερο από την έκτασή του.
Αυτή η θεώρηση έγινε αιτία η Αίγυπτος να χάσει μια έκταση 40.000 τ.χλμ.
Μέσω αυτής της συμφωνίας με τη Λιβύη οι δύο χώρες καταστούν σαφές ότι δεν πρόκειται να δεχθούν τέτοιες καταστάσεις»
