Από τις 29 σελίδες, που περιλαμβάνονται στη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, η Ευρώπη, η επί 80 χρόνια στενότερη σύμμαχος των ΗΠΑ, καταλαμβάνει μόνο τις 3. Ωστόσο χώρεσαν, μέσα σ’ αυτές, εκφράσεις υποτιμητικές, περιφρονητικές, προσβλητικές, διατύπωση επιθυμιών να παραμείνει μακρά των ΗΠΑ η Ευρώπη, ακόμη και να διαλυθεί εις τα εξ’ ων συνετέθη.
Δεν υπήρξε απάντηση, από την ΕΕ, στην παραπάνω εξευτελιστική της αντιμετώπιση, από την Αμερική. Οι ερμηνείες είναι πολλές, αλλά τελικά αλληλοσυμπληρούμενες. Τις υπερκαλύπτει η επιθυμία της μη ρήξης με τις ΗΠΑ, καθώς ο απογαλακτισμός της, μετά από 80 χρόνια στενής συνύπαρξης είναι τραγικά δύσκολος.
Αντιθέτως, οι αιτίες που εξηγούν την αμερικανική συμπεριφορά απέναντι στην ΕΕ είναι πολυάριθμες, αλλά και ξεκάθαρες. Θα τις συγκεντρώσω, στη συνέχεια, σε τρεις κατηγορίες:
Ι. Απομάκρυνση της Αμερικής από την παρακμή της Δύσης
Τις τελευταίες δεκαετίες, αυτό που αποτελούσε τη Δύση και που κατάργησε, πρόσφατα, ο Τραμπ, βυθίζεται με ολοένα ταχύτερους ρυθμούς, σε μια παρακμή με πολυάριθμες προεκτάσεις. Αναπόσπαστο τμήμα της Δύσης και η Αμερική, για πάνω από 80 χρόνια, και μάλιστα στην κορυφή της αλλά, σαφώς, λιγότερο παρακμασμένη από την Ευρώπη, προσπαθεί τώρα να διασωθεί. Πρώτον, διασπώντας τη Δύση με την αποχώρησή της. Δεύτερον, σπεύδοντας να απομακρυνθεί, όσο πιο γρήγορα γίνεται, από τα υπολείμματα της, που είναι η ΕΕ. Αλλά και τρίτον, καυτηριάζοντας τα συμπτώματα παρακμής της Ευρώπης, ώστε να γίνει ξεκάθαρο ότι η ίδια, η Αμερική, δεν έχει πια καμιά σχέση μαζί της.
ΙΙ. Η ισχύς ως βάση της νέας διεθνούς τάξης
Η νέα διεθνής τάξη, όπως αυτή διαμορφώνεται στη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, δεν βασίζεται πια σε ιδεολογίες της μορφής της φιλελεύθερης δημοκρατίας, όπως η προηγούμενη της Δύσης. Μετά από 80 χρόνια, η θέση της έχει καταληφθεί από την ισχύ. Ισχύς πληθυσμιακή, οικονομική, βιομηχανική, στρατιωτική, τεχνολογική. Και όχι μόνο, αλλά αυτή η αντικατάσταση βάσης στη νέα διεθνή τάξη συμπληρώνεται και από απεμπόληση όλων των συμπαρομαρτούντων, που πάλαι ποτέ αποτελούσαν τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Εφεξής, οι μη συστημικές, λαϊκίστικες ή και ακροδεξιές κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως προτιμότερες και πιο αποτελεσματικές από τις δημοκρατικές. Ακόμη, η Ρωσία δεν είναι πια εχθρός, αλλά μέλος των ηγετών, που θα συγκυβερνήσουν εφεξής την υφήλιο μαζί με αυτούς της Κίνας και της Ινδίας. Η υποτέλεια των μελών της ΕΕ στο ιερατείο της δεν είναι αρεστή στις ΗΠΑ. Γι’αυτό και ο Τραμπ ξεχωρίζει τέσσερις χώρες μέλη της ΕΕ, την Ιταλία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και την Αυστρία, διότι επέδειξαν λιγότερο κατακριτέα συμπεριφορά.
Ο Κινέζος ηγέτης παραμένει ο υπ’ αριθμόν 1 εχθρός της Αμερικής, αλλά, χάρη στα οικονομικά μέτρα του Τραμπ, ελπίζεται ότι θα περιοριστεί ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας.
Η ΕΕ έχει όγκο, αλλά όχι ισχύ. Φθίνει. Το 1990 το ΑΕΠ της Ευρώπης αντιπροσώπευε το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ το 2024 μόνο το 14%. Το G7, που και αυτό καταργήθηκε από τον Τραμπ, από 45,5% στο παγκόσμιο ΑΕΠ το 1992 συμμετέχει μόνο κατά 29.3% το 2024. Αντιθέτως το μερίδιο του ολοκληρωμένου Νότου-BRICS+ (στο οποίο συμμετέχουν Κίνα, Ρωσία και Ινδία), από 16.7% το 1992 ανήλθε σε 37.4% το 2024.
ΙΙΙ. Οι επιλογές της ΕΕ εξοργίζουν τον Τραμπ:
Η προσήλωσή της στη φιλελεύθερη δημοκρατία, ενώ ταυτόχρονα έχει προσχωρήσει στη woke agenda. Η καταστρεπτική μεταναστευτική της πολιτική. Το θετικό εμπορικό της ισοζύγιο με την Αμερική. Το ενδιαφέρον της για την πράσινη ανάπτυξη και την κλιματιστική αλλαγή. Το μίσος και η πολεμοχαρής στάση της απέναντι στη Ρωσία. Η υπερβολική της ανεκτικότητα στις παράλογες απαιτήσεις της Ουκρανίας.
Συνεπώς, αναπόφευκτο το ακανθώδες ερώτημα: θα επιβιώσει η ΕΕ;
Δεν έχω διαβάσει αλλά θα μιλήσω με την πείρα μου & την αντίληψή μου.
Πιθανολογώ, ότι το οικονομικό έλλειμμα της Αμερικής, είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό της Ευρώπης αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
Το πρόβλημα της Ευρώπης, είναι ότι δεν είναι ενωμένη.
Ποτέ δεν ήταν & πολύ περισσότερο τώρα!
Η κάθε ισχυρή χώρα, Γερμανία, Γαλλία περισσότερο, προσπαθούν να κυριαρχήσουν ανταγωνιστικά, η Αγγλία δεν άνηκε ποτέ στην Ευρώπη, ως ‘μαμά’ Αμερικής, μεγάλωσε το ‘παιδί’ της & ‘χαίρεται’ τους καρπούς της.
Εν τω μεταξύ, ελάχιστοι οι πραγματικοί ηγέτες που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη & αυτό είναι πολύ σημαντικό στην πρόοδο γενικά.
Αυτό που η Ευρώπη έπρεπε να είχε πράξει εδώ & πολλά χρόνια & να αναπτυσόταν για να μπορεί να σταθεί στα πόδια της σε όλους τους τομείς, όχι μόνο δεν το έκανε αλλά μας πήγαινε & πίσω!
Αυτές, είναι τώρα οι συνέπειες όλων αυτών.
Τελευταία στιγμή, έρχονται να προετοιμαστούν για τί;
Ούτε ρωτούν κανέναν, κάνουν ότι θέλουν, φέρνουν τον κόσμο στην ανέχεια, στην πείνα, στην κοροϊδία (βλέπε κορονοϊό & πολλά άλλα), γυρίζουν το ρολόι πίσω στο μεσαίωνα στα εργατικά δικαιώματα κλπ κλπ.
Πιο απλά δεν γίνεται!
Αυτή, είναι η ταπεινή μου γνώμη.
Καλά θα ήταν όλοι να διαβάσουν το βιβλίο του Βαρουφάκη με τίτλο”Η Αρπαγή της Ευρώπης¨. Νομίζω ότι θα συμβάλλει σημαντικά στη συζήτηση που ανοίγει αυτή ανάρτηση.
Θα τρελαθούμε!!! μισό λεπτό! Καταρχήν, είμαστε ποτέ ισότιμοι Αμερική Ευρώπη; τώρα ξυπνήσαμε ή αυτό βολεύει;
Στο άρμα της Δύσης, ποιος ήταν οδηγός; είναι ή όχι η Αμερική; Άρα από τι ακριβώς θα φύγει; Μήπως απλώς τα συμφέροντα του κυρίαρχου της Δύσης αλλάξανε με την εμφάνιση νέον παιχτών διεθνώς; Και ακριβώς για να διατήρηση την κυριαρχίας του αλλάζει τακτική;
Όσο για την επιβίωση της Ευρώπης είναι δεδομένη. Υπάρχει κάποιος που να την απειλή; υπάρχει κάποιο μέλος που σκέφτεται να βγεί εκτός; Υπάρχει σεβαστό μέρος της κοινωνίας, ικανό να φέρει αλλαγές που να συζητά κάτι τέτοιο; Όχι! Αντιθέτως η ΕΕ έχει τώρα την ευκαιρία (που της έδωσε με ακριβώς αυτή την κίνηση η Αμερική), να γίνει πιο αυταρχική, να γίνει μια ενοποίηση κρατών που αυτά θα πάψουν να έχουν με την κλασική μέχρι σήμερα έννοια της κυριαρχίας. Εδώ ακόμα και σήμερα που μιλάμε, 25 χρόνια με ευρώ, δεν έχουμε ιδέα του τι ψηφίζετε εκεί για εμάς! Ποιός το σχεδιάζει, ποιος αποφασίζει. Δείτε με τους αγρότες για την συμφωνία mercosur, καπ και λοιπές ευρωπαϊκές πολιτικές. Οι ίδιοι οι αγρότες έχουν άγνοια, ακόμα και οι πολιτικοί της χώρας!
Και μη μου πει κανείς ότι αυτά προέκυψαν τυχαία, όταν έδωσαν στην Κίνα όλες τις κρίσιμες παραγωγές (κυρίως τεχνολογίας) τι περιμένανε ότι θα συμβεί; απλά θα έχουν την μόλυνση, τα φθηνά εργατικά χέρια και εμείς τα ποιοτικά προϊόντα και την καλή ζωή. Αυτό δείχνει ότι ακόμα και τώρα δεν κατανοούμε την αιτία του προβλήματος ή κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε.
Επίσης αυτό με το ότι η ΕΕ εφαρμόζει πολιτικές όπως η woke agenda και η Αμερική διαφωνεί με αυτές τι πολιτικες, είναι τεράστια αμάσητη τροφή για ηλίθιους. Μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί σε χώρες που έχουν παρόμοιες πολιτικές δεν επιτίθεται με τον ίδιο τρόπο; Ας πουμε π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία ή Καναδά. Άρα μην κοροϊδευόμαστε, άλλου είναι η αιτία…. Παγκοσμιοποίηση λέγεται και είναι απλό.