Ωραίες και συγκινητικές οι φιέστες, όμως τα απαραίτητα υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα, για να μην καταλήξουν σύμβολα εθνικού εξευτελισμού, χρειάζεται εκτός από την προβολή αποτρεπτικής ισχύος, να συνοδεύονται και από την πολιτική βούληση ότι θα προχωρήσουν σε αποτρεπτική δράση, όποτε αυτό καταστεί αναγκαίο.
Θέλω να πω ότι και το 1974 η Ελλάδα είχε υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα. Η χούντα προέβαλε την αγορά υπερσύγχρονων εξοπλισμών που πράγματι αναβάθμιζαν θεαματικά την θαλάσσια και αεροπορική ισχύ μας έναντι της Τουρκίας. Αγόρασε 4 γαλλικές Πυραυλακάτους (ΤΠΚ) τύπου Combattante II (1972), 4 γερμανικά Υποβρύχια τύπου Γλαύκος (1971, 1972, 1973), 2 Αντιτορπιλικά τύπου Fram II (1971) και 3 Αντιτορπιλικά τύπου Fram I (1972, 1973). Θεαματικότερη όλων η αγορά των F-4E Phantom, αεροσκάφη τότε υπερσύγχρονα και δοκιμασμένα (κάτι σαν F-35 της εποχής), τα οποία δεν διέθετε η Τουρκία. Μπορούσαν να φτάσουν και να δράσουν στην Κύπρο αν καθίστατο ανάγκη.
Όμως όταν η ανάγκη χτύπησε τον συναγερμό, όταν οι ορδές του Αττίλα αποβιβάζονταν στην Κύπρο γράφοντας τις σελίδες μιας νέας εθνικής τραγωδίας, ούτε Phantom φάνηκαν στους ουρανούς της Μεγαλονήσου, ούτε υποβρύχια χτύπησαν τις νηοπομπές των βαρβάρων, ούτε αντιτορπιλικά έδωσαν ναυμαχίες με τον τουρκικό στόλο. Οι πατριωτικοί πανηγυρικοί των Συνταγματαρχών για τη δόξα του Έθνους, ξεχάστηκαν μαζί με το χρέος για την υπεράσπιση ελληνικών εδαφών που κινδύνευαν. Με το καλημέρα της μεταπολίτευσης μάθαμε ότι «η Κύπρος κείται μακράν», κι όλα μπήκαν σε έναν φάκελο, που ποτέ δεν άνοιξε ολόκληρος. Τα υπερσύγχρονα όπλα έμειναν να συμβολίζουν την εμβληματική και καταστροφική δειλία μας.
Όταν η Κύπρος δεν έκειτο μακράν
2,500 σχεδόν χρόνια πριν, το 450 π.Χ., η Κύπρος δεν έκειτο μακράν για τον Κίμωνα, τον γιο του Μιλτιάδη που έδωσε το όνομά του στην υπερσύγχρονη νέα φρεγάτα μας. Μπορεί οι τριήρεις του να μην έπιαναν την ταχύτητα των 27 κόμβων που αναπτύσσει σήμερα το συνονόματό του πλοίο, ούτε φυσικά τα 2 Mach που έπιαναν τα Phantom της χούντας, όμως με 300 από αυτές κίνησε για να διώξει τους Πέρσες από το νησί.
Τι κι αν ο μάντης Αστύφιλος τον είχε προειδοποιήσει ότι δεν θα γυρίσει ζωντανός, εκείνος είχε την αποφασιστικότητα και την πολιτική βούληση να εκστρατεύσει για αυτή την επικίνδυνη αποστολή. Κι επειδή ο τολμών νικά, ο Κίμων κατάφερε να νικήσει τους Πέρσες αν και νεκρός, γράφοντας στην ιστορία του Ελληνισμού άλλη μια ένδοξη σελίδα μαζί με την φράση ότι «ο Κίμων και νεκρός ενίκα».
Βέβαια, τότε, η πολιτική βούληση εκκινούσε από την Εκκλησία του Δήμου, από την συνέλευση δηλαδή των Πολιτών που αποφάσιζαν άμεσα ακόμα και για τον πόλεμο. Οι ίδιοι οι Πολίτες που αποφάσιζαν, ήταν και οι Οπλίτες που θα πολεμούσαν. Και απεδείχθησαν πιο τολμηροί από τα κλειστά γραφεία με τα κόκκινα τηλέφωνα, που συνομιλούν με ξένους παράγοντες.
Ο συμβολισμός της 15ης Ιανουαρίου που χάθηκε στη μετάφραση
Η τελετή υποδοχής της πρώτης φρεγάτας Behl@ra στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, έτυχε -απ΄ ότι φαίνεται- να συμβεί σε μια ημερομηνία που φέρει άλλον έναν βαρύ ιστορικό συμβολισμό, που συνδέεται με τον κυπριακό Ελληνισμό.
Την 15η Ιανουαρίου του 1950, ξεκίνησε η διεξαγωγή του μεγάλου ενωτικού δημοψηφίσματος, κατά το οποίο οι Κύπριοι πολίτες, με τεράστιο ποσοστό συμμετοχής και παρά την τρομοκρατία της αποικιοκρατικής διοίκησης των Βρετανών, ψήφισαν με το παγκοσμίως πρωτοφανές 95,7%, την ένωσή τους με την μητέρα πατρίδα. Ακόμα και η συντριπτική πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων ψήφισε υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα.
Θα περίμενε κάποιος ότι θα υπήρχαν σχετικές αναφορές στους πανηγυρικούς της πολιτικής ηγεσίας, που έτυχαν της διεθνούς προβολής και της ιδιαίτερης προσοχής των Τούρκων. Μία φρεγάτα με το όνομα του Στρατηγού που απελευθέρωσε την Κύπρο από τους Πέρσες, φτάνει στον Ναύσταθμο, ακριβώς στην ημερομηνία που ο σύγχρονος κυπριακός Ελληνισμός απέδειξε ξεκάθαρα ότι αισθάνεται αναπόσπαστο κομμάτι του ενιαίου εθνικού κορμού.
Σιγήν ιχθύος όμως για αμφότερους τους συμβολισμούς, που θα μπορούσαν να περάσουν μηνύματα εθνικής αυτοπεποίθησης τόσο απέναντι στη διεθνή κοινότητα που παρακολουθεί, όσο και έναντι της φασιστικής – επεκτατικής Τουρκίας, που καραδοκεί. Απ’ ότι φαίνεται ντρεπόμαστε να πούμε τα αυτονόητα, όταν απέναντι το επίσημο δόγμα είναι η «Γαλάζια Πατρίδα» μέχρι την… Αμοργό και τη Λιβύη.
Και οι Τούρκοι μας παίρνουν στο ψιλό…
Αυτά φυσικά τα γνωρίζει καλύτερα από εμάς ο δικτάτορας της γείτονος και οι υπηρεσίες του, που και τα ιστορικά διδάγματα έχουν αναλύσει, και τις προθέσεις των φοβικών ελληνικών κυβερνήσεων καταγράφουν συστηματικά, προκειμένου να γνωρίζουν τα περιθώρια των προκλητικών τους κινήσεων.
Έτσι, λογαριασμοί -βιτρίνες της ΜΙΤ (των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών), μας πήραν στο ψιλό με αναρτήσεις σαν την παρακάτω, στις οποίες μας λοιδορούν για την ανύπαρκτη αμυντική βιομηχανία μας.
For DAYS, 🇬🇷 #Athens has been bombarding the world with these warship pictures, with Greek MoD #Dendias leading the cheerleader squad as if this is some “proud moment” in Greece’s history.
Let’s set things straight: The one and only thing that’s Greek in the photo is the… pic.twitter.com/Tr79apxuYz
— Turkish Century (@TurkishCentury) January 17, 2026
Έχουν άδικο; Προφανώς και όχι. Με 46 πολεμικά πλοία τουρκικής σχεδίασης να ετοιμάζονται στα ναυπηγία τους και με μία αμυντική βιομηχανία που παράγει και εξάγει υπερσύγχρονα drones, αντιαεροπορικά συστήματα, πυρομαχικά, πυραύλους, τεθωρακισμένα, εκπαιδευτικά αεροσκάφη, προηγμένο αμυντικό λογισμικό και ετοιμάζεται πυρετωδώς για το εθνικό αεροσκάφος 5ης γενιάς, μπορούν να παίρνουν στο ψιλό μια χώρα που πανηγυρίζει επειδή κατάφερε να παράξει… τετρακόπτερα.
Ιστορικοί αναχρονισμοί τύπου Monty Python
Αντί έστω μιας ρητορικής που θα επιδείκνυε ιστορική αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του Ελληνισμού σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, η κυβέρνηση επιλέγει ιστορικούς αναχρονισμούς εσωτερικής ψηφοθηρικής κατανάλωσης.
Η γνωστή φράση ότι η αμυντική «Ατζέντα 2030 θα δημιουργήσει τις ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις που είχε ο Ελληνισμός σε όλη την ιστορία του», εκτός του ότι απευθύνεται σε ιστορικά αναλφάβητους, γελοιοποιεί και όποιον την εκφέρει, που δυστυχώς εν προκειμένω είναι η κυβέρνηση της χώρας.
Ακόμα και ένας πρωτοετής φοιτητής του Ιστορικού – Αρχαιολογικού, γνωρίζει ότι όταν κάνουμε ιστορικές συγκρίσεις πρέπει να αναφερόμαστε στα δεδομένα και τις αναλογίες της κάθε εποχής.
Αναλογικά λοιπόν, η εγχώρια τεχνολογία των τριήρεων ήταν αυτή που τσάκισε στον στόλο της υπερδύναμης της εποχής, της Περσικής Αυτοκρατορίας, στη Σαλαμίνα. Η εγχώρια αμυντική στρατηγική και τεχνολογία της Μακεδονικής Φάλαγγας, ήταν αυτή που κατέλυσε την ίδια υπερδύναμη, εγκαθιδρύοντας τον Ελληνιστικό κόσμο με τους -πράγματι- ισχυρότερους στρατούς εκείνης της περιόδου. Ο Βυζαντινός στρατός με το εγχώριο υπερόπλο της εποχής, το Υγρό Πυρ, κατέκαυσε πολλάκις τους στόλους του επελαύνοντος Ισλάμ, σώζοντας την Ευρώπη από την σίγουρη κατάκτησή της. Ο ίδιος στρατός ήταν ο ισχυρότερος στρατός της Ευρώπης, για τουλάχιστον 7 αιώνες, μέχρι οι πρόγονοι των σημερινών Δυτικών συμμάχων μας να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη.
Σήμερα, η αμυντική μας τεχνολογία είναι σχεδόν ανύπαρκτη και πλήρως εξαρτημένη από την ξένη βιομηχανία. Απέχουμε σαφώς έτη φωτός, από το να έχουμε τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης, όπως είχαμε σε πολλές και μακροχρόνιες περιόδους της ιστορίας μας. Έχουμε καταστρέψει την αμυντική μας βιομηχανία, επενδύοντας μόνο σε αγορές, που -όπως φάνηκε και στο παρελθόν- προσφέρουν πέραν των άλλων και παχυλές μίζες.
Η βρετανική ομάδα παραγωγής Monty Python, κατάφερε να κάνει ανάλογους ιστορικούς αναχρονισμούς στις εξαιρετικές τηλεοπτικές και κινηματογραφικές κωμωδίες της, τη δεκαετία του ’70 και του ΄80. Αν όμως δεν θέλουμε να κάνουμε κωμωδίες αλλά να μπορέσουμε να κτίσουμε με σοβαρότητα και μακροχρόνιο σχεδιασμό την αμυντική μας ισχύ, καλό είναι να δούμε πως θα δημιουργήσουμε μια στιβαρή και -σε βάθος χρόνου- αυτόνομη Αμυντική Βιομηχανία, που θα μπορεί να προσφέρει εκτός από τα δυσβάσταχτα αμυντικά έξοδα, και πολύτιμα έσοδα στην εθνική μας οικονομία.
Με τέτοιες μόνο προοπτικές και με ξεκάθαρη πολιτική βούληση ότι είμαστε έτοιμοι να αξιοποιήσουμε τα όπλα μας όταν χρειαστεί, μπορεί ο Ελληνισμός να σταθεί όρθιος στους έντονους και ανατρεπτικούς ανταγωνισμούς του 21ου αιώνα. Όλα τα άλλα είναι για οπαδούς και ψηφοφόρους…
