Πανστρατιά των ΜΜΕ εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού 

Όφειλε να είναι αναμενόμενο. Εννοώ, το οργανωμένο στήσιμο της Μαρίας Καρυστιανού στα 5 μέτρα, με σφαίρες δημοσιογραφικών ερωτήσεων περί παντός του επιστητού. Με τη συνδρομή φωτογραφιών/εικόνων αγίων, που να επαληθεύουν τα μυθεύματα περί εξάρτησης της Μ.Κ. από μέντιουμ, χαρτορίχτες, κλπ.

Με την απόσυρση από ναφθαλίνη απόψεων, που πριν χρόνια είχαν χρησιμοποιηθεί ως το επίκεντρο τρομοκράτησης του λαού μας, προκειμένου να αποκλειστούν λύσεις, έξω από το μαγκανοπήδαγο της θανατηφόρας υποτέλειας στα Μνημόνια.

Συγκεκριμένα, για την επίθεση εναντίον της Καρυστιανού επιστρατεύθηκε η προ ετών πρότασή μου, να εξετάσουμε τη λύση της δραχμής, ακόμη και ως μέσο πίεσης εναντίον των φονικών Μνημονίων. Εμφάνισαν, δηλαδή, την Μαρία Καρυστιανού ως «δραχμήστρια» μέσω εμού (έμαθα και όρο που αγνοούσα), τώρα που πια η όποια σκέψη προς τα εκεί έχει, λόγω ανατροπής τοπίου, απενεργοποιηθεί.

Έχει, όμως, επανέλθει στην επικαιρότητα, προφανώς, για να χρησιμοποιηθεί ως φόβητρο του λαού που ακολουθεί την Μαρία Καρυστιανού. Και για να του υπενθυμίσει το (ανεγκέφαλο) αφήγημα των πάλαι ποτέ καναλιών από τους τότε παρουσιαστές, που με τα μάτια έξω από τις κόγχες, εξαιτίας υπέρτατου τρόμου, επαναλάμβαναν ότι «δεν θα έχουμε φάρμακα», «θα πεθάνουμε από κρύο» και άλλες ασυναρτησίες, αν τολμούσε η Ελλάδα, έστω και να σκεφθεί επάνοδο στο εθνικό της νόμισμα. Με εμφανή, φυσικά, στόχο, να παραμείνουν στο απυρόβλητο όλοι εκείνοι που με την ψήφο τους στα εγκληματικά Μνημόνια, κατέστρεψαν την Ελλάδα για πολλές δεκαετίες.

Αναφέρομαι σε αυτό το συμβάν, παρόλο ότι είναι ένα από τα πολυάριθμα χθεσινά, εναντίον της Μ.Κ., επειδή αυτό συνδέθηκε άμεσα με το όνομά μου. Εδώ, λοιπόν, είμαστε, και έτσι ανοίγει το οργανωμένο μέτωπο εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού.

Με το σημερινό μου σημείωμα θα ήθελα να υπογραμμίσω/υπενθυμίσω, ορισμένες αλήθειες, παρότι τις θεωρώ αυταπόδεικτες.

Η Μαρία Καρυστιανού, δεν είναι, αλλά και ουδέποτε εμφανίστηκε ως γνώστης της επίλυσης όλων των αιτίων της κακοδαιμονίας μας. Αλλά, και ούτε, εμφανίστηκε και ως πολιτικός, παρότι αρχηγοί πολιτικών κομμάτων (όπως η ίδια ομολόγησε) την πλευρίζουν, προφανώς ζητώντας να επωφεληθούν της δημοτικότητάς της.

Αντίθετα, η Μαρία Καρυστιανού, μέσα από τον ανείπωτο πόνο της, για την απώλεια της Μάρθης, επικεντρώθηκε στα κενά της Δικαιοσύνης, την οποία δεν εμπιστεύονται 7 στους 10 Έλληνες, και αναζητεί λύσεις βελτίωσής της, αρχίζοντας από το άρθρο 86 του Συντάγματος.

Έτσι, και χωρίς να το επιδιώξει, έγινε σύμβολο μιας αλλαγής, που αποτελεί το όνειρο θερινής νυκτός μεγάλου αριθμού των Ελλήνων. Σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού, που ανέρχεται συνεχώς, σύμφωνα με τα σχετικά ευρήματα, αναμένει απ’αυτήν καλύτερες ημέρες. Και είναι, ακριβώς, το γεγονός, που προκάλεσε πανικό στα πολιτικά κόμματα.

Δεν γνωρίζω τους λόγους, για τους οποίους το κανάλι Οπεν επέλεξε να προσκαλέσει την Μαρία Καρυστιανού, προφανώς χωρίς και να την προετοιμάσει, για μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. Από το πρόβλημα της Γροιλανδίας, μέχρι τις εκτρώσεις, από σχέσεις με άλλα κόμματα, μέχρι συνεργασίες μ’ αυτά, από το γάμο των ομοφυλόφιλων μέχρι την επάνοδο στη δραχμή. Παρότι, είναι γνωστό ότι η προετοιμασία, σε τέτοιες περιστάσεις, γίνεται και σε πολιτικούς.

Οι συνέπειες, ωστόσο, αυτής της συνέντευξης, επί παντός του επιστητού, έγιναν πολύ γρήγορα γνωστές. Πολλά ΜΜΕ, περίμεναν την Μαρία Καρυστιανού στη στροφή, για να μπορέσουν επιτέλους να «αποδείξουν» ότι είναι ακατάλληλη, για το ρόλο που την προετοιμάζει ο ελληνικός λαός. Για να μειωθούν τα υψηλά ποσοστά της προτίμησής του, στο πρόσωπό της, και (επιτέλους) για να ηρεμήσουν οι γνωστοί πανικόβλητοι, εξαιτίας της παρουσίας της.

Η απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού, που προσέλκυσε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των περί ων ο λόγος ΜΜΕ ήταν για τις εκτρώσεις. Που, να τονίσω με την ευκαιρία, ότι η απάντησή της διαστρεβλώθηκε στο έπακρον, διότι η ίδια ουδόλως υποστήριξε την απαγόρευσή τους.

Με τη σειρά μου, ωστόσο, να προσθέσω ότι η απαγόρευση, φυσικά, και απαγορεύεται δια ροπάλου σε ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα. Η λήψη, ωστόσο, μέτρων, για τον περιορισμό τους, θα έλεγα ότι επιβάλλεται στη χώρα μας, όπου, με βάση σχετικούς υπολογισμούς, που δημοσιεύτηκαν στη «δημοκρατία» της Κυριακής 18 τρέχ., ο τελευταίος Έλληνας θα γεννηθεί το έτος 2148, ενώ οι εκτρώσεις υπολογίζονται σε 400.000 το χρόνο. Αυτό κατάλαβα ότι εννοούσε η Μαρία Καρυστιανού, για τις εκτρώσεις.

Αναμένουμε τη συνέχεια στο μέτωπο Καρυστιανού. Ερωτάται, προς το παρόν χωρίς απάντηση, αν μια σοβαρή οργάνωση, από την πλευρά της, που ακόμη δεν είδε το φως της δημοσιότητας, θα περιορίσει τις πανταχόθεν ορέξεις εξαφάνισής της. Ή, αν αντιθέτως, ο πόλεμος θα ενταθεί με την αναζήτηση και άλλων μέσων, εκτός των συνεντεύξεων εφ’όλης της ύλης , προκειμένου να αποδειχθεί η ακαταλληλότητά της, να βελτιώσει τη δραματική κατάσταση στη χώρα μας;

Οπωσδήποτε, όμως, αυτό που επείγει, στο μεταξύ, να γίνει κατανοητό είναι ότι όσοι βάλουν εναντίον της Μαρίας Καρυστιανού πετροβολούν αλύπητα εναντίον μιας ολοένα διογκούμενης μερίδας του λαού μας, που αναμένει από αυτήν και τους συνεργάτες της, μια καλύτερη ζωή.