Ο κόουτς Ιτούδης, η διαφήμιση και τα σπαράγγια που άφηναν… καλά λεφτά στην οικογένεια
Είναι από τα πρόσωπα των ημερών. Και μακάρι να παραμείνει μέχρι και τον τελικό. Ο προπονητής της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ. Ο άνθρωπος που ξέρει να εμψυχώνει τους παίκτες, να συμπάσχει μαζί τους, να διαμαρτύρεται στους διαιτητές και να φωνάζει την ώρα του αγώνα. Είναι, ακόμα, ο άνθρωπος που στη διαφήμιση της αεροπορικής εταιρείας καλεί παίκτες και φιλάθλους «κόουτς Ιτούδης εδώ…».
Πόσο καλά τον γνωρίζουμε; Στις γραμμές που ακολουθούν ίσως μάθετε κάποια πράγματα περισσότερα…
*Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Ημαθίας. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1970. Τα γενέθλιά του τα γιόρτασε στο Μιλάνο καρδιοχτυπώντας για το διάστρεμμα που υπέστει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.
*Ο πατέρας του Στέργιος που είχε στρωμένη δουλειά. Καλιεργούσε σπαράγγια που είναι περιζήτητα στη Δυτική Ευρώπη, ειδικά στη Γερμανία. Εκείνος όμως ήθελε να κατακτήσει την Ευρώπη με άλλο τρόπο. Μπασκετικό. Η μητέρα του πάλι τον εξόρκιζε να μη ασχοληθεί με το μπάσκετ. «Θα πεινάσεις» του έλεγε…
*Ήθελε να τον στείλει να σπουδάσει γεωπόνος. Τελικά τον έστειλε στο Ζάγκρεμπ που τότε ήταν πόλη της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας στη Γυναστική Ακαδημία.
*Στα 15 του ήταν ποδοσφαιριστής στον Μέγα Αλέξανδρο Τρικάλων. Ο προπονητής του του είπε να κόψει τα μακριά μαλλιά του, αλλλιώς θα τον έδιωχνε από την ομάδα. Από πείσμα άρχισε να παίζει μπάσκετ στον Αλκέτα Αλεξάνδρειας. ‘Ηταν λίγο πριν το άθλημα γίνει… μόδα με το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ του ’87.
*Σπούδαζε από το 1988 στη Γυμναστική Ακαδημία του Ζάγκρεμπ, αλλά τα Σαββατοκύριακα ερχόταν, οδικώς, να παίξει στον Ερμή Τρικάλων! Ο εμφύλιος στη Γιουγκοσλαβία τον βρήκε φοιτητή.
*Η πρώτη του επειρία από τον πόλεμο ήταν όταν χρειάστηκε να πάει με το αυτοκίνητό του τον φίλο του Ίγκορ Γιούκιτς (που τον είχε φέρει σε επαφή με την ΚΚ Ζάγκρεμπ, όπου εργάστηκε για πρώτη φορά), από το Ζάγκρεμπ ως το χωριό του για να ψηφίσει στις εκλογές. Ένα ποτάμι χώριζε το χωριό στη μέση. Από τη μία το Σλάβονσκι Μπροτ, από την άλλη το Μπόσνασκι Μπροτ. Ταυτόχρονα όμως χώριζε τους Κροάτες από τους Σερβοβόσνιους. Την ώρα του μεσημεριανού οι σειρήνες του πολέμου που ηχούσαν θορύβησαν τον Ιτούδη και την οικογένεια που για λόγους ασφαλείας, αρχικά, κατέφυγε στο υπόγειο του σπιτιού κι όταν σουρούπωσε προτίμησε να αφήσει πίσω της τις εκρήξεις και τον παρατεταμένο ήχο από τους πυροβολισμούς των καλάσνικοφ και να διανυκτερεύσει στο εξοχικό που διατηρούσε στο βουνό. Δεν έκλεισε μάτι και μόλις ξημέρωσε πήρε τον φίλο του και πέρασαν ξανά τα επτά εγκαταλειμμένα χωριά με τους νεκρούς.
*Το 2013 αποφάσισε να ανοίξει τα φτερά του ως πρώτος προπονητής έπειτα από 13 χρόνια βοηθός του Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό (1999-2012) με τον οποίο τελικά εκτός από φίλοι έγιναν και κουμπάροι.
*Πήγε στην Τουρκία, στην Μπάνβιτ, με την οποία έκανε… θαύματα, καθώς την οδήγησε στην κατάκτηση της πρώτης θέσης (με ρεκόρ 29-1!) στην κανονική περίοδο του τουρκικού πρωταθλήματος και στα ημιτελικά των playoffs.
*Ο Ομπράντοβιτς δεν ήταν η πρώτη μεγάλη προσωπικότητα από τον χώρο που γνώρισε. Πρώτος ήταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Μέσω αυτού γνώρισε τον Ομπράντοβιτς. Ήταν το 1992 σε ‘ενα τουρνουά στο Άμστερνταμ. Ο Ίβκοβιτς, προπονητής τότε στον ΠΑΟΚ του ζήτησε να παραδώσει ένα φάκελο στον Ομπράντοβιτς.
*Το 1992 ο Ομπράντοβιτς είναι προπονητής της Εθνικής Σερβίας. Λόγω πολέμου οι προπονήσεις γίνονται στο Ιβανόφειο. Ο Ιτούδης του ζητά να τις παρακολουθήσει. Κάποια στιγμή του αποκαλύπτει ότι έχει πρόταση από ελληνική ομάδα και θα τον ήθελε για συνεργάτη. Δεν είναι ο Παναθηναϊκός, αλλά ο Άρης αυτός που τον προσέγγισε. Πρόλαβε όμως ο Παύλος Γιαννακόπουλος να καταθέσει αυτός επίσημη πρόταση και το δίδυμο αντί για τη Θεσσαλονίκη κατέβηκε στην Αθήνα!
*Στην ΤΣΣΚΑ πήγε με συμβόλαιο δύο χρόνων. Τόσο υπολόγιζε να μείνει. Τελικά έμεινε οκτώ χρόνια κι αν δεν μεσολαβούσε ο αποκλεισμός των ρωσικών ομάδων θα έφθανε τα εννιά. Σε αυτό το διάστημα δεν έχασε συμμετοχή σε φάιναλ φορ. Έλειψε μόνο από ένα που ματαιώθηκε λόγω covid!
