Η γιορτή των εγκαινίων του νέου γηπέδου της ΑΕΚ δεν ήταν απλά το «καλορίζικο» μετά 19 χρόνια προσφυγιάς. Ήταν ένα ζωντανό ντοκιμαντέρ που γρήγορα ξέφυγε από τα πλαίσια μιας αθλητικής εκδήλωσης.
Λογικό. Η ΑΕΚ ακόμα στο νέο της γήπεδο θέλει να δώσει το στίγμα της. Οι αλησμόνητες πατρίδες, η διατήρηση της μνήμης από τις πολιτείες της Ανατολής που άνθισε ο Ελληνισμός για περισσότερο από 2.000 χρόνια.
Τα δάκρυα κυλούσαν… ποτάμι από τους συμμετέχοντας, αλλά και τους θεατές ή τηλεθεατές. Μόνο που ήταν δάκρυα χαράς.
Το νέο γήπεδο της ΑΕΚ, ο «Ναός», όπως τον αποκαλούν ήδη οι φίλοι της έγινε μετά από προσπάθειες 19 χρόνων κόντρα σε εκατοντάδες εμπόδια. Μπορεί να πέρασε ένας αιώνας από τον ξεριζωμό, αλλά στους απογόνους των προσφύγων που ήρθαν στη μητέρα – πατρίδα, αλλά αποδείχτηκε ότι το πείσμα και η δημιουργικότητα πέρασε στο dna από πατέρα σε γιο και μάνα σε κόρη.
Δεκάδες οι συγκλονιστικές στιγμές της εκδήλωσης που παρουσίασαν ο, έντονα συγκινημένος, Αντώνης Αντωνίου και η λαμπερή Ναταλία Δραγούμη.
– Ο Κώστας Νεστορίδης, 92 χρόνων, σε αμαξίδιο μετά ένα ατύχημα πριν λίγες μέρες που τον επόδισε σε περπτήσει, αλλά όχι και να παραστεί στην εκδήλωση.
– Τα προσφυγικά σωματεία και οργανώσεις που παρέλασαν με τα λάβαρά τους, αλλά και οι παράγοντες του Πέρα Κλουμπ, της «αθλητικής μήτρας» που γέννησε την ΑΕΚ
– Οι 23 ποδοσφαιριστές – σύμβολα, από τη δεκαετία του ΄50 έως τις μέρες μας. Άνθρωποι που σε διαφορετικές χρονικές περιόδους υπηρέτησαν τον Δικέφαλο
– Τα δρώμενα με αναφορές στις αλησμόνητες πατρίδες
Αυτός που ήταν περισσόερο συγκινημένος, αλλά και ικανοποιημένος ήταν ο Δημήτρης Μελισσανίδης που έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων. Ήταν αυτός που πίστεψε στο έργο και αφιέρωσε όλες του τις δυνάμεις για να το δει έτοιμο. Κι όπως είπε χαρακτηριστικά:
«Το γήπεδο είναι φυλαχτό.
Σας είχα πει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε σχέδια για την ομάδα πριν βάλουμε θεμέλια. Η ΑΕΚ έχει πλέον θεμέλια. Η ΑΕΚ πλέον δεν έχει ανάγκη κανέναν. Μόνο τον κόσμο της.
Αυτό το γήπεδο είναι δισέγγονο της προσφυγιάς και ανήκει στα παιδιά μας και τα παιδιά των προγόνων μας.
Ο Δικέφαλος Αετός στέκεται άγρυπνος και υπερήφανος στην κεντρική είσοδο του γηπέδου.
Αυτό το γήπεδο δεν χρωστάει πουθενά ούτε ένα ευρώ.»
