Κάθε διοργάνωση έχουν τους δικούς ήρωες, τους αφανείς και τους… κομπάρσους. Οι τελευταίοι είναι οι ποδοσφαιριστές που έχουν ελάχιστη έως καθόλου συμμετοχή στη διοργάνωση. Αποτελούν μια περίπτωση που συνήθως δεν ενδιαφέρει τις τηλεοπτικές κάμερες και τα βιβλία Ιστορίας.
Κι όμως υπάρχουν! Μέχρι στιγμής 108 ποδοσφαιριστές έχουν τον τίτλο – δικαίως – χωρίς να παίξουν ούτε λεπτό σε Μουντιάλ. Είναι αυτοί που συμμετείχαν στις αποστολές των ομάδων και δεν χρησιμοποιήθηκαν από τους προπονητές τους.
Κι όμως ήταν έτοιμοι να προσφέρουν!
Λογικά το μυαλό μας θα πάει στους τερματοφύλακες. Κάθε ομάδα έχει δικαίωμα να διαθέτει τρεις και οι πιθανότητες να αντικαταστήσουν το βασικό είναι ελάχιστες. Αυτό έγινε φέτος με τους δύο μοναδικούς Αργεντίνους που δεν είχαν συμμετοχή, τον βετεράνο Φράνκο Αρμάνι (κεντρική φωτογραφία) και τον Χερόνιμο Ρούγι.
Κάτι ανάλογο έγινε και με τον Γάλλο τερματοφύλακα Αλφοσίν Αρεολά που στην αναπληρωματικός στη Ρωσία το 2018 και ήταν πάλι αναπληρωματικός στο Κατάρ. Θα γινόταν δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής χωρίς λεπτό συμμετοχής!
Δεν είναι ο μόνος. Ο κατάλογος των δύο παγκοσμίων Κυπέλλων χωρίς συμμετοχή είναι εντυπωσιακός. Ο Ιταλός τερματοφύλακας Γκουίντο Μασέτι (Ρόμα) αναδείχτηκε δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής (1934 και 1938) χωρίς λεπτό συμμετοχής!
Κάτι αντίστοιχο έγινε με τον Βραζιλιάνο Κάρλος Ζοάο Καστίγιο (Φλουμινένσε) στις διοργανώσεις του 1958 και 1962.
Στον κατάλογο συμπεριλαμβάνεται κι ένα αστέρι του ποδοσφαίρου, ο επίσης Βραζιλιάνος Πέπε, ο οποίος δεν ήταν τερματοφύλακας. Το 1958 ήταν στον πάγκο, το 1962 θα ήταν βασικός, αλλά παραμονές των αγώνων τραυματίστηκε και έχασε τη διοργάνωση.
Ο κατάλογος των 108 παικτών που δεν… ιδρωσαν για να κερδίσει η χώρα τους Μουντιάλ είναι εντυπωσιακός. Περιλαμβάνει μεγάλα ονόματα που δεν έπαιξαν γιατί απλά βρέθηκε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή κάποιος καλύτερος για να πάρει τη θέση τους ή ήταν πολύ νέοι για να καθιερωθούν.
1930 Ουρουγουάη:(7 στους 22): Μιγκέλ Καπουτσίνι (τ), Χουάν Κάρλος Κάλβο (ε.), Άνχελ Μελόγκνο (μ.), Κάρλος Ριόλφο (μ.), Ζόλιο Σαλντομπίντε (ε.), Κοντουέλο Πίριθ (μ.), Εμίλιο Ρεκόμπα (α.)..
1934 Ιταλία (5 στους 22): Πιέτρο Αρκάρι (ε.), Ουμπέρτο Καλιγκάρις (α.), Γκιουζέπε Καβάνα (τ.), Γκουίντο Μσασέτι (τ.), Μάριο Βάργκλιεν (μ.).
1938 Ιταλία (8 στους 22): Σέρτζιο Μπερτόνι (ε.), Κάρλο Τσερεσόλι (τ.), Μπρούνο Γκίζο (ε.), Άλντο Ντονάτι (μ.), Μάριο Τζέντα (μ.), Γκουίντο Μασέτι (τ.), Ρενάτο Όλμι (μ.), Μάριο Περτζόλο (μ.).
1950 Ουρουγουάη (8 στους 22): Χουάν Μπουργκουένο (ε.), Χούλιο Σέζαρ Μπρίτος (μ.), Γουίλιαμ Μαρτίνες (μ.), Ουάσιγκτον Ορτούνο (μ.), Ροντόλφο Πίνι (μ.), Λουίς Ρίγιο (ε.), Κάρλος Ρομέρο (ε.), Έκτορ Βίλτσες (α.).
1954 Δ. Γερμανία (4 στους 22):Ούρλιχ Μπέσινγκερ (ε.), Χέρμπερτ Έρχαρτ (α.), Χάιντζ Κούμπς (τ.), Κάρ-χαϊνς Μέτζνερ (ε.).
1958 Βραζιλία (6 στους 22): Μοασίρ Κλαούντιο Πίντο (μ.-ε.), Κάρλος Χοσέ Καστίγιο (τ.), Ορέκο (α.), Πέπε (μ.-ε.), Μάουρο Ράμος (α.), Ζοσίμο (α.).
1962 Βραζιλία (10 στους 22): Χιλντεράντο Μπελίνι (α.), Ζαΐρ ντα Κόστα (μ.- ε.), Αλνταΐρ Γκόμες ντερ Φιγκουϊρέδο (α.), Ζουραντίρ ντε Φρέιτας (α.), Αντόνιο Γουίλσον Βιεϊρά Χονόριο (ε.), Κάρλος Ζοζέ Καστίγιο (τ.), Ζαΐρ Μαρίνιο ντε Ολιβέιρα (α.), Μανγκάλβο Πέδρο Φιγκουέιρο (μ.-ε.), Πέπε (μ.-ε.), Ζεγκουίνια (μ.).
1966 Αγγλία (7 στους 22): Τζίμι Άρμφιλντ (μ.-ε.), Πέτερ Μπονέτι (τ.), Τζέρι Μπριν (α.), Τζορτζ Ίστθαμ (μ.-ε.), Ρον Φλάουερς (μ.), Νόρμαν Χάντερ (μ.), Ντον Σπρίνγκετ (τ.).
1970 Βραζιλία (6 στους 22): Άντο (τ.), Ζοέλ Καρμάγκο (α.), Ζοζέ Γκιγιέρμο Μπαλντότσι (α.), Έμερσον Λεάο (τ.), Ντάντα Μαραβίγια (ε.), Ζε Μαρία (α.).
1974 Δ. Γερμανία (4 στους 22): Γιουπ Κάπελμαν (εξ.), Βόλφγκανγκ Κλιφ (τ.), Χέλμουτ Κρέμερς (α.), Νόρμπερτ Νίκμπουρ (τ.).
1978 Αργεντινή (5 στους 22): Έκτορ Μπάλεϊ (τ.), Ρουμπέν Γκαλβάν (μ.-ε.), Ντανιέλ Κίλερ (α.), Ρικάρντο Λα Βόλπε (τ.), Ρούμπεν Παγκανίνι (α.).
1982 Ιταλία (7 στους 22): Φράνκο Μπαρέζι (α.), Ιβάνο Μπορντόν (τ.), Γκιουζέπε Ντοσένα (μ.), Τζιοβάνι Γκάλι (τ.), Ντανιέλε Μεσάρο (μ.-ε.), Φράνκο Σαλβάτζι (ε.), Πιέτρο Βιέρκοχουντ (α.).
1986 Αργεντινή (4 στους 22): Λουίς Ίσλας (τ.), Σέρχιο Ομάρ Αλμιρόν (ε.), Ντανιέλ Πασαρέλα (α.), Έκτορ Ζελέδα (τ.).
1990: Γερανία (5 στους 22): Ραϊμόντ Άουμαν (τ.), Γκούντερ Χέρμαν (μ.), Αντρέας Κέπκε (τ.), Φρανκ Μιλ (ε.), Πάουλ Στέινερ (α.).
1994 Βραζιλία (4 στους 22): Ρονάλντο Ροντρίγκες ντε Ζεσούς (α.), Ζιλμάρ Ρινάλντι (α.), Ρονάλντο (ε.), Ζέτι (τ.).
1998 Γαλλία (2 στους 22): Λιονέλ Σαρμπονιέρ (τ.), Μπερνάρ Λαμά (τ.).
2002 Βραζιλία (2 στους 23): Ροτζέιρο Τσένι (τ.), Ντίντα (τ.).
2006: Ιταλία (2 στους 23): Μάρκο Αμέλια (τ.), Άντζελο Περούζι (τ.).
2010 Ισπανία (3 στους 23): Ραούλ Αλμπιόλ (α.), Πέπε Ρέινα (τ.), Βίκτορ Βαλδές (τ.).
2014 Γερμανία (5 στους 23):Έρικ Ντουρμ (εξ.), Ματίας Γκίντερ (εξ.), Κέβιν Γκρόσκροϊτς (εξ.), Ρόμαν Βιλντενφίλερ (τ.), Ρον-Ρόμπερτ Ζίλερ (τ.).
2018 Γαλλία (2 στους 23): Αλφοσίν Αρεολά (τ.), Αντί Ραμί (α.).
2022 Αργεντινή (2 στους 26): Φράνκο Αρμάνι (τ.), Χερόνιμο Ρούγι (τ.).
