Στα 43 του χρόνια ένας από τους πιο αναγνωρισμένους ποδοσφαιριστές των περασμένων δεκαετιών, ο Γκρεγκ Μπέλαμι με καριέρα σε Μάντσεστερ Σίτι, Λίβερπουλ, αλλά και άλλες ομάδες της Πρέμιερ είναι ένας κατεστραμμένος οικονομικά άνθρωπος. Τα βρετανικά δικαστήρια δέσμευσαν κάθε περιουσιασκό του στοιχείο. Ότι κέρδισε στα γήπεδα τα έχασε από λάθος επενδύσεις.
Ο ίδιος μίλησε λίγες ώρες μετά την οριστική χρεοκοπία του στην εφημερίδα «Daily Mail».
«Ποτέ δεν δοκίμασα ναρκωτικά, ποτέ δεν έπαιξα τυχερά παιχνίδια, ήξερα ότι δεν έχει νόημα. Πόνταρα όμως σε λάθος ανθρώπους και καταστράφηκα οικονομικά. Τα τελευταία 5-6 χρόνια ζω σαν μελλοθάνατος. Απλά περιμένω κάποιον να μου δώσει τη λύτρωση και να με απαλλάξει από όλο αυτό. Περίμενα την πόρτα να χτυπήσει και κάποιος να μου πει σήμερα είναι η τελευταία σου μέρα. Απλά δεν γίνεται να κοιτάξεις μπροστά. Έχασα όλα τα χρήματα που κέρδισα, δεν μπορώ να αποκτήσω ούτε σπίτι πλέον. Οικονομικά δεν έχω μέλλον, δεν μπορώ να αποκτήσω τίποτα. Έχασα τα πάντα».
Η περίπτωση του Ουαλού, πρώην ποδοσφαιριστή και νυν τεχνικού όπως λέει ήταν τακτοποιημένη:
«Δεν ήμουν φοροφυγάς, αλλά ήμουν αφελής. Όλα όσα είχα, μου τα πήραν. Εάν σε συμβουλεύουν οι λάθος άνθρωποι, όλα μπορούν να καταστραφούν. Έφτασα στο σημείο να θεωρώ την οριστική μου χρεοκοπία, ανακούφιση, ευκαιρία να ζήσω ξανά».
Ουσιαστικά από το… μηδέν προσπαθεί να δημιουργήσει μια νέα ζωή. Είναι βοηθός του άλλοτε συμπαίκτη του Βενσάν Κομπανί στην Μπέρνλι.
Αποφάσισε να μιλήσει, όχι για να τον λυπηθούν, αλλά για να προστατεύσει τους νέους ποδοσφαιριστές από τα… αρπακτικά που παραμονεύουν:
«Θέλω να προειδοποιήσω άλλους ποδοσφαιριστές, να τσεκάρουν τα πάντα και να είναι βέβαιοι πως όσοι εμπιστεύονται είναι οι κατάλληλοι. Πρέπει να είναι ενήμεροι ότι εκεί έξω είναι σαν άγρια δύση. Φτιάξτε μία ομάδα ανεξάρτητων ανθρώπων να σας συμβουλεύει και ζητήστε και μία δεύτερη γνώμη. Έζησα και έπαιξα ποδόσφαιρο σε μία περίοδο που οι ποδοσφαιριστές τα έβρισκαν όλα έτοιμα. Κάθε λογαριασμός, όλα ήταν τακτοποιημένος από το σύλλογο και αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος. Δυστυχώς δεν έμαθα να ζω στον πραγματικό κόσμο».
