Η Πόλις εάλω! Για ποδοσφαιρικούς φυσικά λόγους. Δύο μεγάλοι ποδοσφαιρικοί στρατοί διεκδικούν εκεί το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι η Μάντσεστερ Σίτι που τα τελευταία χρόνια οι Άραβες ιδιοκτήτες της ξοδεύουν απίστευτα ποσά για τον σκοπό αυτό, μόνο στην Πρέμιερ έχει 100 οικονομικές παραβάσεις, χωρίς να τα έχουν καταφέρει και η Ίντερ με τους Κινέζους ιδιοκτήτες της να θέλουν να κάνουν την έκπληξη.
Δύο ποδοσφαιρικές αυτοκρατορίες που διψούν για δόξα.
Οι στοιχηματικές εταιρείες έχουν βγάλει ήδη νικητή. Δίνουν τους Άγγλους με ποσοστό που φθάνει το 80% για να σηκώσουν το τρόπαιο. Οι Ιταλοί με τη σειρά τους ελπίζουν στο απρόοπτο που προφέρει συχνά ένας τελικός.
Όμως, και το 2021 στο Πόρτο η Σίτι ήταν το μεγάλο φαβορί για να κερδίσει το Κύπελλο, αλλά η Τσέλσι ήταν αυτή που το πήρε. Για να μη θυμηθούμε τις χρονιές που στο πρόσφατο παρελθόν οι «πολίτες» ξεκίνησαν ως το απόλυτο ή σχεδόν το απόλυτο φαβορί και στην πορεία δεν δικαίωσαν τον τίτλο τους.
Ο Πεπ Γκουαρδιόλα είναι συντριπτικά ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Εχει ποσοστό επιτυχίας που φθάνει το 72,57%, πολύ μακριά από τον προκάτοχό του Χιλιανό Μανουέλ Πελεγκρίνι που… έμεινε στο 59,88%. Μόνο που αυτό δεν αρκεί. Μια ακόμα αποτυχία είναι δύσκολο να την αντέξουν οι εργοδότες του.
Απέναντι του βρίσκεται Σιμόνε Ιντζάκι που δεν έφθασε, σε αξία, τον Ισπανό. Γεννήθηκε στον βορρά, στην Πιατσέντζα, αλλά έκανε καριέρα στη Ρώμη, στη Λάτσιο. Ωες ποδοσφαιριστής ήταν περισσότερο γνωστός ως ο αδελφός του Φίλιπο που για 11 χρόνια δόξασε (και δοξάστηκε) με τη φανέλα της Μίλαν. Κι επειδή η οικογένεια είναι πάνω απ’ όλα ο αδελφός του είχε ευχηθεί το «καλή επιτυχία» στους ημιτελικούς με την «μισητή αντίπαλο». Τώρα, προπονητικά, ο Φίλιπο είναι απλά ο αδελφός του Σιμόνε. Εχει ο καιρός (και το ποδόσφαιρο) γυρίσματα.
Οι Μιλανέζοι οπαδοί της Ιντερ δεν κοιτάνε τις αποδόσεις των στοιχηματικών. Είναι αισιόδοξοι και «εν ριπή οφθαλμού» εξάντλησαν τα 43.000 εισιτήρια για το Σαν Σίρο. Θα δουν σε γιγαντοθόνες τον μεγάλο τελικό! Αλλοι 20.000, τουλάχιστον, θα πάνε στην Κωνσταντινούπολη για να ζήσουν το ματς από την εξέδρα.
Η Ιντερ μπορεί να μην έχει το βάθος στον πάγκο της Σίτι, αλλά… το λέει η καρδιά των ποδοσφαιριστών της. Ο Λαουτάρο Μαρτίνες έχει ήδη τον τίτλο του πρωταθλητή κόσμου με την Αργεντινή (μην ξεχνάμε ότι ήταν αυτός που με το εύστοχο πέναλτι με την Ολλανδία την οδήγησε στον τελικό), ο Ρομέλου Λουκάκο παρά τα προβλήματα τραυματισμών παραμένει ικανός να κάνει τη διαφορά, ενώ ο Εντιν Τζέκο στα 37 έχει χάσει ελάχιστα από την αποφασιστικότητα που τον έκανε διάσημο.
Είναι ο δεύτερος τελικός που γίνεται στο «Ατατούρκ», αλλά στις συγκρίσεις με το Λίβερπουλ – Μίλαν του 2005 δεν βγάζει κανείς άκρη. Ναι μεν κέρδισε αγγλική ομάδα, στα πέναλτι (3-2), αλλά το μεγάλο φαβορί ήταν αυτή που το έχασε (Μίλαν), η οποία παρεπιπτόντως ήταν και η τυπικά γηπεδούχος, όπως καλή ώρα τώρα η Σίτι.
