Ο Πολωνός δικαστής Remigiusz Guz προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταγγέλλοντας ότι κρίθηκε ένοχος κατά τη διάρκεια πειθαρχικών διαδικασιών για ανάρμοστη συμπεριφορά, επειδή άσκησε κριτική στην έκθεση επιθεώρησής του που συντάχθηκε από άλλο ανώτερο δικαστή.
Ο Guz δεν προήχθη σε ανώτερη θέση μετά την αρνητική έκθεση επιθεώρησης από τον επιθεωρητή Δικαστή (2009) που τον χαρακτήρισε «μη προσαρμοστικό». Ο Guz αντέδρασε χαρακτηρίζοντας την έκθεση «επιφανειακή, άδικη και μεροληπτική» και τιμωρήθηκε με την πειθαρχική ποινή της σύστασης.
Τα εγχώρια δικαστήρια έκριναν ότι η κριτική του υπονόμευσε όχι μόνο τη φήμη του επιθεωρητή δικαστή αλλά, και την απονομή της δικαιοσύνης στο σύνολό της.
Ωστόσο, το ΕΔΑΔ έκρινε ότι παραβιάστηκε η ελευθερία έκφρασής του, καθώς έχει δικαίωμα άσκησης κριτικής των εκθέσεων των ανωτέρων δικαστικών, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης: «Οι παρατηρήσεις του προσφεύγοντος δεν αφορούσαν την άσκηση της δικαστικής λειτουργίας, αλλά αφορούσαν ένα εσωτερικό στάδιο της διαδικασίας προαγωγής κατά την οποία ένας ανώτερος δικαστής αξιολόγησε το έργο του. Ο δικαστής έχει δικαίωμα άσκησης κριτικής των εκθέσεων αξιολόγησης του των ανώτερων δικαστών οι οποίες ενδέχεται να εμποδίσουν την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του. Η απαγόρευση κριτικής της έκθεσης επιθεώρησης του από δικαστή συνιστά παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης».
Το ΕΔΑΔ δικαίωσε τον Πολωνό, επιδικάζοντάς του ποσό 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη.
