Συμμετείχαν σε εγκληματική οργάνωση για τη μεταφορά 2,1 τόνων ηρωίνης, του μεγαλύτερου φορτίου του «λευκού θανάτου» που έφτασε ποτέ στην Ευρώπη και όμως αποφυλακίζονται μόλις 6,5 χρόνια μετά τη σύλληψη τους.
Ο λόγος για τον Ευθύμιο Γιαννουσάκη, στη βίλα της συζύγου του οποίου στη Φιλοθέη πέρασε πάνω από ένας τόνος ηρωίνης, το ναυλωτή του «Noor 1» Γεώργιο Μπουρδούβαλη και τους τρεις Τούρκους που συσκεύαζαν το «λευκό θάνατο» σε αποθήκη στο Κορωπί για να διακινηθεί στην Ευρώπη.
Το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιά έσπασε τα ισόβια στα οποία είχαν καταδικαστεί, επιβάλλοντας τους ποινή κάθειρξης 18 ετών η οποία τους οδηγεί εκτός φυλακή μόλις 6,5 χρόνια μετά τη σύλληψη τους.
Εισαγγελική έφεση για τις ποινές των χρυσαυγιτών
Την ίδια στιγμή, μεγαλύτερες ποινές θεωρεί πως θα έπρεπε να επιβληθούν σε συγκεκριμένους κατηγορούμενους στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής ο αρμόδιος Εισαγγελέας με έφεση που άσκησε κατά της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου.
Η εισαγγελική έφεση αφορά στις ποινές που επιβλήθηκαν στους καταδικασθέντες ως διευθύνοντες την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής καθώς και σε εκείνους που καταδικάστηκαν για την απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Αιγύπτιου αλιεργάτη Αμπουσίντ Εμπάρακ.
Την έφεση άσκησε ο εισαγγελέας εφετών Στέλιος Κωσταρέλλος που ήταν και ο αναπληρωτής εισαγγελέας στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Ο εισαγγελικός λειτουργός θεωρεί ότι το δικαστήριο έπρεπε να επιβάλλει μεγαλύτερες ποινές για τις συγκεκριμένες κατηγορίες.
Όσον αφορά τους καταδικασθέντες ως διευθύνοντες την εγκληματική οργάνωση (δηλαδή τους Νίκο Μιχαλολιάκο, Ηλία Κασιδιάρη, Χρήστο Παππά, Ιωάννη Λαγό, Γιώργο Γερμενή, Ηλία Παναγιώταρο και Αρτέμη Ματθαιόπουλο), ο εισαγγελέας σύμφωνα με πληροφορίες, αναφέρει μεταξύ άλλων, στην έφεση ότι: «Οι καταδικασθέντες ασκούσαν πλήρη κυριαρχία πάνω σε όλα τα εγκληματικά γεγονότα (ανθρωποκτονία Φύσσα, επίθεση κατά Αιγυπτίων αλιεργατών κλπ), αφού είχαν συγκροτήσει έναν πλήρη, αυτοματοποιημένο μηχανισμό, με δομή και ιεραρχία, ώστε οι επιδιώξεις της ηγεσίας να διαβιβάζονται και να εκτελούνται αμέσως από κατώτερα όργανα. Οι καταδικασθέντες δεν χρειαζόταν να γνωρίζουν τον “εκτελεστή” ούτε να δώσουν ρητά την εντολή αφού τα εκτελεστικά όργανα ήταν αντικαταστά».
Για την απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Αιγύπτιου αλιεργάτη ο κ.Κωσταρελλος αναφέρει ότι το δικαστήριο δεν στάθμισε ορθά το βαθμό εγκληματικής διάθεσης των δραστών αφού: α) τα αίτια που τους ώθησαν στην εκτέλεση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκαν ήταν ταπεινά, υποταγμένοι απόλυτα στην βούληση των διευθυντών της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, β) προέβησαν στην πράξη χωρίς την παραμικρή αφορμή και γ) ο σκοπός τους ήταν ανθρωποκτόνος στο πλαίσιο της εγκληματικής οργάνωσης. Μάλιστα σημειώνεται ότι η επίθεση είχε προαναγγελθεί δημόσια από τον Ιωάννη Λαγό.
Μετά την έφεση που ασκήθηκε από τον εισαγγελέα για τους συγκεκριμένους καταδικασθέντες το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν δεσμεύεται από το άρθρο 470 του ΚΠΔ που προβλέπει ότι το Εφετείο δεν μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή σε έναν κατηγορούμενο από αυτήν που επέβαλλε το πρωτόδικο δικαστήριο. Συνεπώς στην περίπτωση της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης οι ποινή των 13 ετών μπορεί να φτάσει και τα 15 χρόνια όπως και στην απόπειρα ανθρωποκτονίας.
Ο εισαγγελέας δεν άσκησε έφεση όσον αφορά στους καταδικασθέντες ως συνεργούς στην ανθρωποκτονία Φύσσα, ούτε για όσους καταδικάστηκαν για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση ενώ δεν έκανε αποδεκτό το αίτημα των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ για μετατροπή της κατηγορίας από επικίνδυνη σωματική βλάβη σε απόπειρα ανθρωποκτονίας.
