Με χαρά είδα την παράνομη κι αθέμιτη προβολή της μήνυσης Βγενόπουλου στο iefimerida. Δεν θα κρυφτώ πίσω από δικονομικές, ισχυρές δικαιολογίες, όπως της παρανόμου υποστάσεως του ηχητικού ντοκουμέντου και της παραβιάσεως των προσωπικών δεδομένων. Τούτο, γιατί από τη δημοσιοποίηση της μήνυσης προκύπτει με ενάργεια, δηλαδή πεντακάθαρα ότι ο ίδιος είχε εξυφάνει τη ραδιουργία, για δύο απλούς, λογικούς συνειρμούς και προφανείς λόγους.
Πρώτον, ο ίδιος περιγράφει εκτενώς και συνομολογεί ότι η συνομιλήτριά του στο διάλογο … είναι δική του φίλη, που τον επισκέπτεται καθημερινά και όχι φίλη άλλου προσώπου. Είναι δική του αμειβομένη, υπάλληλος που της έχει εκχωρήσει, ενδεχομένως προσχηματικά, μέρους του catering της MIG. Δεύτερον, αλλά κρισιμότερο στοιχείο! Ο ίδιος συνομολογεί ότι είχε το τηλέφωνό μου πολύ πριν τις συναντήσεις του και τη μαγνητοφωνημένη συνομιλία με την …
Δεν τον κάλεσα εγώ, όπως είπε. Η ίδια η αμειβομένη του μου παρουσιάστηκε την περίοδο που η μητέρα μου ήταν υπηρεσιακή Πρωθυπουργός κι αφού με ρώτησε γι’ άλλες νομικές υποθέσεις άλλων προσώπων, κι αν ήθελα να τις αναλάβω, μου είπε κατόπιν, ότι είναι φίλη και διαχειρίστρια του catering εταιρείας του Βγενόπουλου κι ότι εκείνος θέλει να μου μιλήσει για κάποιο νομικό θέμα που τον αφορά. Την περίοδο εκείνην δεν είχα κανένα κώλυμα στο πρόσωπο της μητέρας μου. Έτσι, τον κάλεσα, η συνομιλία ήτο 30 δευτερολέπτων : «χαίρετε, είμαι ο Σ. Χριστόφιλος, ο δικηγόρος, η φίλη σας … μου είπε ότι θέλετε να μου μιλήσετε». Αυτός μου απήντησε «είμαι στο εξωτερικό, θα σας καλέσω όταν επιστρέψω». Αυτή ήτο. Δεν συνομιλήσαμε ποτέ ξανά, παρ’ ότι το επιδίωξαν με τεχνάσματα διότι την περίοδο που το επιδίωξαν είχα απόλυτο νομικό κώλυμα.
Τι αποδεικνύει αυτό περίτρανα και για τη μήνυση και για τη χθεσινή συνομιλία ; Ότι είναι αμφότερες απολύτως στημένες! Στη συνομιλία ρωτάει δήθεν ο Βγενόπουλος δέκα φορές και μάλιστα δυνατά «ο γιός ξέρει κάτι;», «ο γιός ξέρει κάτι απ’ αυτά που μου λες;» ξανά και ξανά απευθυνόμενος στην …. Μα καλά, αφού είχε το τηλέφωνό μου και είχε μιλήσει προσωπικά ο ίδιος μαζί μου από καιρό, πώς και δεν λέει σε μία ‘τυχάρπαστη’, που δήθεν του λέει τέτοιες τρομερές ιστορίες «τον καλώ τώρα {εμένα} να μου πει ο ίδιος αν λες αλήθεια»! Πώς και δε με κάλεσε, έστω μία φορά, ώστε να διαπιστώσει αν αυτά τα αισχρά που δήθεν του μετέφεραν ήταν αληθινά;
– Δε με κάλεσαν ποτέ διότι όλη αυτή η κακοσχεδιασμένη ραδιουργία ήταν προσχηματική για να στραφούν κατά εντίμων κι ακέραιων δικαστών. – Δεν με κάλεσε ποτέ διότι ήξερε ότι αν θα μου ζητούσαν οι ίδιοι κάτι παράνομο θα τους έστελνα στον … εισαγγελέα. Τούτα βέβαια, ετέθησαν υπ’ όψιν της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου κι επειδή υπάρχουν «δικαστές στο Βερολίνο» όπως λέει η ρήση, υπάρχουν δικαστές και στην Αθήνα, αξιολογήθηκε τί αναδεικνύεται προφανέστατο ψέμα.
Ανέφερα χθες, μεταξύ άλλων, και τον Επαμεινώνδα που ο Πλούταρχος τον παρουσιάζει ως έναν Βοιωτό Σωκράτη. Αρνείται σταθερά ο φιλόσοφος να δεχθεί οποιαδήποτε δωρεά, στο «περί του Σωκράτους δαιμονίου» παρ’ ότι τον διαβεβαιώνουν ότι θα ήταν σύννομη. Ακριβώς, επειδή εγώ τα βιβλία τα διαβάζω και συγγράφω διότι από αυτά αντλούμε την αρετή, γι’ αυτό δεν επιτρέπω σε κανέναν, όσα λεφτά κι αν έχει, να διαφθείρει τα βιβλία και το φιλοσοφικό ήθος.
Και γι’ αυτό ποτέ δεν ετόλμησαν, κανένας από τους δύο συνομιλητές να μου προτείνει τέτοιο πράγμα και ψέλλισε μόνο η μία εξ αυτών για δικηγορική αμοιβή, την οποία και δεν έλαβα και δε θα ελάμβανα από αυτούς ποτέ αφού συνέτρεχε στο πρόσωπό μου απόλυτο κώλυμα. Άλλωστε οι ίδιοι και στη μήνυση και στη συνομιλία τους το επιβεβαιώνουν. Γνώριζαν πολύ καλά ότι αν θα επιχειρούσαν αυτοί οι ίδιοι κάτι τέτοιο θα τους τα πέταγα στα μούτρα, ανέφερα και χθες τον καβαφικό στίχο «ο αρνηθείς δε μετανιώνει, αν ρωτιούνταν πάλι όχι θα έλεγε.».
Σπύρος Χριστόφιλος
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω
