14-8-2020

Μήπως οι Ευρωπαίοι βολεύτηκαν κάνοντας την Ελλάδα «χωνευτήρι»;

Όχι! Οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές, ούτε «πετροβολούν» τους μετανάστες-πρόσφυγες οι οποίοι κάποια στιγμή εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, τη φρίκη του πολέμου, την καταπίεση και της θηριωδίες από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που τους κυβερνούσαν, αλλά και την οικονομική καταστροφή σε μία προσπάθεια να βρουν μία άλλη «πατρίδα» και να ζήσουν ειρηνικά και ανθρώπινα.

Γυρνώντας μερικές δεκαετίες πίσω οι Έλληνες με όλο τους το βιός σε μία βαλίτσα βρέθηκαν στη Γερμανία στην Αμερική ακόμα και στην Αφρική μετανάστες, μη γνωρίζοντας ούτε μία ξένη γλώσσα και ξεκίνησαν τη ζωή τους από την αρχή.

Το ξαναζήσαμε και στα χρόνια της κρίσης όπου ειδικά οι νέοι εγκατέλειψαν κατά χιλιάδες τη χώρα μας για να βρεθούν κάπου στην Ευρώπη σε αναζήτηση όχι μίας καλύτερης τύχης αλλά σε αναζήτηση αναγνώρισης των δυνατοτήτων τους!

Όχι! Οι Έλληνες δεν είναι αγνώμονες… και γι’ αυτό το λόγο οι πρώτοι μετανάστες-πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα βρήκαν μία «αγκαλιά», ένα πιάτο φαί και ένα μεροκάματο. Αποδείξαμε την πασίγνωστη Ελληνική φιλοξενία και καλοδεχτήκαμε αύτους που πραγματικά είχαν την ανάγκη μας.

Τι γίνεται όμως σήμερα; Γιατί έχουμε γυρίσει την πλάτη  στους μετανάστες-πρόσφυγες, αντιδρούμε στη δημιουργία δομών φιλοξενίας και λέμε «φτάνει πιά»; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί γίναμε «είδος προς εκμετάλλευση»!

Γιατί η Ευρώπη βολεύτηκε, γιατί η Τουρκία μας έκανε βολικό εργαλείο εκβιασμού και γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση ανήρτησε μία πινακίδα στα σύνορα της χώρας (και ειδικά στα θαλάσσια) που έγραφε: «Ανοίξαμε και σας περιμένουμε»

Κάθε καρυδιάς καρύδι μπήκε στη χώρα μας σαν να πήγαινε σε διακοπές, ώσπου η κατάσταση έγινε ανεξέλεγκτη, εκρηκτική και επικίνδυνη.

«Πεδίο δόξης λαμπρό» λοιπόν, για τις -αμφιβόλου νομιμότητας- ΜΚΟ, για τους Ευρωπαίους διαπραγματευτές που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν αυτοί οι χιλιάδες μετανάστες-πρόσφυγες να πάνε όπου θέλουν αρκεί να μην φτάσουν στις χώρες τους.

Και το αποτέλεσμα είναι ένα: Οι Ευρωπαίοι να νοιάζονται για τους εποίκους, όχι για τους Έλληνες. Και φυσικά όχι από ανθρωπισμό αλλά από ιδιοτέλεια για όσο καιρό τα σύνορά τους παραμένουν απαραβίαστα.

Και με αυτή την εντύπωση ζουν οι πολίτες αυτής της χώρας μας, μια και βιώνουν μια πρωτόγνωρα αρνητική κατάσταση με την πλημμυρίδα των αλλοδαπών οι οποίοι επιδοτούνται από τους γνωστούς-άγνωστους κύκλους για να έρθουν και να εγκατασταθούν στην Ελλάδα.

Η Ευρώπη έχει σπονσονάρει με εκατοντάδες εκατομμύρια αυτό το σχέδιο προσφέροντας «γη και ύδωρ» και καλύπτοντας όλες τις πιθανές και απίθανες ανάγκες των εποίκων, τη στιγμή που εδώ και περίπου δέκα χρόνια η πατρίδα μας αν και βιώνει μιαν πρωτόγνωρη οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση το μόνο που έκαναν (όλα αυτά τα χρόνια) ήταν κριτική και περικοπές ασκώντας τοκογλυφικές πρακτικές με αποτέλεσμα την εξόντωσής μας

Έτσι οι Ευρωπαίοι, ενώ για τους ισλαμιστές εποίκους που έρχονται στην Ελλάδα επιδίδονται σε ρεσιτάλ ανθρωπισμού (άλλες φορές γνήσιου κι άλλες υποκριτικού), δεν έδειξαν να συμμερίζονται ιδιαίτερα τον πόνο των Ελλήνων που υπέφεραν στα χρόνια των Μνημονίων.

Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να μεριμνά πρώτα και κύρια για τα μέλη της, όμως –τελικά- όπως έχει δείξει μέχρι τώρα, το να δημιουργηθεί ένα «χωνευτήρι» στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά βολικό ασχέτως τις συνέπειες που τα επόμενα χρόνια ενδέχεται να είναι καταστροφικές.

Ι.

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ