Το Oruc Reis έφυγε αφήνοντας πίσω του όμως, όχι μόνο το γκριζάρισμα περιοχών της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά και πολλαπλές υποχωρήσεις από την ελληνική πλευρά που… ξέχασε τις «κόκκινες γραμμές» δεκαετιών.
Μπορεί η Ελλάδα να χαιρετίζει ως «κίνηση αποκλιμάκωσης» την τουρκική κίνηση, διά στόματος όχι μόνο του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα, αλλά και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όμως από ό,τι φαίνεται το «κόστος» ίσως να είναι πολύ βαρύ για τη χώρα μας.
Δεν είναι μόνο ότι οι αναμενόμενες «κυρώσεις» κατά της Τουρκίας στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξατμίζονται, καθιστώντας επί της ουσίας ατιμώρητες τις επί δύο σχεδόν μήνες τουρκικές προκλήσεις στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, αλλά και το γεγονός ότι, όπως προκύπτει, η χώρα μας εμφανίζεται έτοιμη να αρχίσει έναν διάλογο με τη γείτονα χώρα με τους όρους που θέτουν ξένες δυνάμεις, κυρίως οι Γερμανοί και οι ΗΠΑ, με αντικείμενο το καθεστώς του Καστελλόριζου και άλλα ζητήματα που θέτει με παράλογο τρόπο η Τουρκία.
«Εμείς ουδέποτε κρύψαμε ότι θέλουμε να συζητήσουμε με την Τουρκία» ανέφερε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε χθες ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, για να συμπληρώσει «σε κλίμα ειρηνικό, χωρίς προκλήσεις και κυρίως χωρίς μονομερείς ενέργειες», τονίζοντας ότι δυστυχώς «τον τελευταίο μήνα δεν μπόρεσε να καλλιεργηθεί αυτό το κλίμα» και χαρακτηρίζοντας «ένδειξη ειλικρινούς αποκλιμάκωσης την αποχώρηση του τουρκικού ερευνητικού».
Η Ελλάδα ξαφνικά κάνει πίσω για τις κυρώσεις στην Ε.Ε. και βγάζει από το «κάδρο» τουρκικές κινήσεις, όπως το τουρκολιβυκό σύμφωνο, που επί της ουσίας απετέλεσε την απαρχή των προκλήσεων, στο όνομα της δήθεν αποκλιμάκωσης. Αποκλιμάκωση ονομάζεται πλέον απλά η αποχώρηση του τουρκικού ερευνητικού και όχι ο τερματισμός εν γένει της τουρκικής προκλητικότητας. Ο πρωθυπουργός το είπε χθες ξεκάθαρα: «Δεν θέλουμε κυρώσεις, διότι αυτό θα σημαίνει ότι δεν έχουμε καταφέρει να φτάσουμε σε αποκλιμάκωση». Επομένως ό,τι έγινε, έγινε, νερό κι αλάτι…
Ταυτόχρονα, η ρητορική της Ελλάδας μαλακώνει επικίνδυνα, καθώς σταθερά τις τελευταίες ημέρες η παραβίαση των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από το «Oruc Reis» περιγράφεται ως παράβαση του Διεθνούς Δικαίου λόγω ερευνών σε «μη οριοθετημένη περιοχή». Κάτι το οποίο σημαίνει στην πράξη ότι η χώρα μας αποκλείει το ενδεχόμενο να κάνει έρευνες στις ίδιες περιοχές, καθώς τότε η ίδια θα παραβιάζει -καθ’ ομολογίαν της- το Διεθνές Δίκαιο. Πρόκειται επί της ουσίας για την απεμπόληση του δικαιώματός μας για έρευνες στην υφαλοκρηπίδα μας και για το επίσημο γκριζάρισμά της, προκειμένου να παρουσιαστούμε ως «καλά παιδιά» στο εξωτερικό.
Στην ίδια συνέντευξη ο πρωθυπουργός υποβάθμισε συνειδητά την υπογραφή συμφωνίας αμυντικής συνδρομής με τη Γαλλία (αυτή που εδώ και εβδομάδες διαφήμιζαν τα συστημικά φιλοκυβερνητικά μέσα), λέγοντας ότι δεν είναι απαραίτητη, επειδή μας καλύπτει η ρήτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβλέπει ότι τα κράτη-μέλη έχουν την υποχρέωση για βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους σε ένα κράτος που πλήττεται από ένοπλη επίθεση στο έδαφός του. Της ίδιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που επί τόσο καιρό που η Τουρκία παραβιάζει την ΑΟΖ της Κύπρου και προκαλεί στην ελληνική υφαλοκρηπίδα δεν έχει καταφέρει απολύτως τίποτα!
Αυτό όμως που είναι ίσως το πιο σημαντικό, δεν είναι οι επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι δεν θα είχε πρόβλημα να συναντηθεί με τον Ταγίπ Ερντογάν (παρά τα εξωφρενικά αιτήματα που θέτει η άλλη πλευρά), αλλά το γεγονός ότι τεχνηέντως απέφυγε να δώσει απάντηση σε ερώτημα που του τέθηκε σχετικά με περιορισμένες επήρειες ελληνικών νησιών που αναγνωρίστηκαν στη συμφωνία με την Αίγυπτο. Αντ’ αυτού, προτίμησε να αναφερθεί στην εξαιρετικά ενεργή ελληνική διπλωματία που έχτισε καινούργιες συμμαχίες…
Ας ετοιμαζόμαστε, λοιπόν, για διάλογο εφ’όλης της ύλης, με κεντρικό θέμα το Καστελλόριζο, που έχει «στοχεύσει» εδώ και τόσο καιρό ο Ερντογάν.
Το Oruc Reis έφυγε, αλλά το «γκρίζο» μένει
Οι τσαμπουκάδες του Τούρκου προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν έφεραν θετικά αποτελέσματα για τη χώρα του. Όλοι οι αντικειμενικοί στόχοι, τους οποίους προσπαθούσε να επιτύχει η κίνηση με το ερευνητικό πλοίο που έστειλαν στο Αιγαίο, εξυπηρετήθηκαν απόλυτα.
Η τουρκική μπλόφα λειτούργησε και η ελληνική κυβέρνηση κατάπιε αμάσητα τα λεκτικά νταηλίκια των Τούρκων. Το τουρκικό ερευνητικό πλοίο αποχωρεί από τα ελληνικά ύδατα, εγκαίρως, ώστε να μην υποστεί συνέπειες η Τουρκία και να μην της επιβληθούν κυρώσεις ούτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε, φυσικά, από το ΝΑΤΟ, το οποίο την… αβάνταρε από την αρχή κιόλας της εκστρατείας παραγωγής «πολεμικών» εντυπώσεων.
Οι Τούρκοι, πέρα από την άντληση σημαντικών συμπερασμάτων για τον υποθαλάσσιο πλούτο του Αιγαίου, που προέκυψαν από τις έρευνες που έκανε το «Oruc Reis», κατόρθωσαν και το ακόλουθο: να αρχίσει ένας καταστροφικός -για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα- διάλογος. Αυτός ο διάλογος, το οποίο εξαρχής φαινόταν ότι επιζητεί η τουρκική πλευρά, αφορά τις αξιώσεις που εγείρει γειτονική χώρα σε βάρος μας και όχι τυχόν ελληνικά αιτήματα και απαιτήσεις προς την τουρκική πλευρά.
Η ελληνική κυβέρνηση εκ του αποτελέσματος κρίνεται «λίγη» σε σχέση με τις απαιτήσεις μιας χώρας όπως η δική μας και αποδείχθηκε ότι, παρά τα πολλά λόγια, ήταν απροετοίμαστη και αδαής σχετικά με την αντιμετώπιση της τακτικής που ακολούθησε ο αντίπαλος.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδειξε σε φίλους και αντιπάλους ότι η Ελλάδα επεδίωκε πάση θυσία την καταλλαγή των φαινομενικά οργισμένων Τούρκων και την αποτροπή οποιασδήποτε κλιμάκωσης της κρίσης – ακόμα κι αν χρειαζόταν η πατρίδα μας να κάνει μεγάλες αβαρίες σε δικά της εθνικά δίκαια και περιουσιακά στοιχεία του λαού μας.
Κοιτούσαμε τους Τούρκους επί εβδομάδες να οργώνουν το Αιγαίο, να το «γκριζάρουν» στην πράξη, δεν αντιδράσαμε όπως είχαμε υποσχεθεί ότι θα πράξουμε και στο τέλος θα καθίσουμε στο τραπέζι για να συζητήσουμε πόσα… κομμάτια Ελλάδας θα δώσει η περιδεής κυβέρνηση στην Άγκυρα.
Ακόμα μια ήττα…
