Mε σχετική απόφασή του, το Α’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας διακρίνει ολιγωρία σε γιατρούς νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι δεν προχώρησαν το κατάλληλο χρονικό διάστημα στη διενέργεια απαιτούμενων εξετάσεων σε πρόωρο νεογνό, με αποτέλεσμα αυτό να τυφλωθεί από το ένα του μάτι!
Ειδικότερα, παρά το γεγονός ότι είχε προγραμματιστεί να γίνει βυθοσκόπηση, όπως προβλέπεται στις περιπτώσεις πρόωρων νεογνών, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ τη στιγμή που έπρεπε. Η βυθοσκόπηση έγινε τελικά μετά την έξοδο του νεογνού από το νοσοκομείο, δύο μήνες σχεδόν μετά τον αρχικό προγραμματισμό, όπου και διαπιστώθηκε η τύφλωση στο ένα μάτι.
Οι γονείς του παιδιού προσέφυγαν στα δικαστήρια κατά των γιατρών του νοσοκομείου, απαιτώντας χρηματική ικανοποίηση 1.460.000 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης και αποζημίωση 840.000 ευρώ, με τα δικαστήρια να κρίνουν ότι δεν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παράλειψης των οργάνων του νοσοκομείου να διενεργήσουν την αρχικώς προγραμματισμένη εξέταση της βυθοσκόπησης και της τύφλωσης.
Έκαναν δεκτό και τον ισχυρισμό πως η παράλειψη της προγραμματισμένης εξέτασης δεν συνεπάγεται ότι δεν θα επερχόταν τύφλωση, καθώς –όπως αναφέρθηκε- το ποσοστό των πιθανοτήτων για την παρεμπόδιση εξέλιξης της νόσου και της κακής έκβασής της ήταν μόλις 15%.
Αναιρεί τις αποφάσεις των δικαστηρίων
Με την απόφαση του το Α’ Τμήμα του ΣτΕ αναιρεί εκείνες των δικαστηρίων και έκανε δεκτή την αίτηση των γονέων, κρίνοντας ότι η παράλειψη των ιατρών του νοσοκομείου να διενεργήσουν σε πρόωρο νεογνό με χαμηλό βάρος γέννησης την πρώτη οφθαλμολογική εξέταση με βυθοσκόπηση στο κατάλληλο χρονικό σημείο, είναι πρόσφορη να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα της σοβαρής μείωσης της όρασης ή της ολικής τύφλωσης.
Στην απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι:
«Τα δικαστήρια της ουσίας έκριναν ότι δεν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παράλειψης των οργάνων του νοσοκομείου να διενεργήσουν την προγραμματισμένη στις 24.4.1998 εξέταση της βυθοσκόπησης και της τύφλωσης του δεξιού οφθαλμού του τέκνου τους, με τη σκέψη ότι η παράλειψη αυτή δεν θα είχε ως αποτέλεσμα, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων και με μεγάλη πιθανότητα, την αποτροπή της κακής έκβασης της πάθησης του τέκνου τους και της μετάπτωσής της στο τελικό στάδιο της τύφλωσης, αφού το ποσοστό των πιθανοτήτων για την παρεμπόδιση εξέλιξης της νόσου και της κακής έκβασής της ήταν μόλις 15%.
Στη συνέχεια όμως, τα δικαστήρια της ουσίας επιδίκασαν χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και συγκεκριμένα, το διοικητικό πρωτοδικείο 10.000 ευρώ και το διοικητικό εφετείο, κατά μεταρρύθμιση της πρωτόδικης απόφασης, 20.000 ευρώ, λόγω της απώλειας του ποσοστού πιθανοτήτων για την ευνοϊκή εξέλιξη της υγείας του τέκνου τους (αποφυγή τύφλωσης του δεξιού οφθαλμού του), ποσοστό το οποίο συνιστούσε μια ελπίδα βελτίωσης της υγείας του.
ΙΙΙ. Το Α΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την 1943/2020 απόφασή του έκρινε ότι κατά τα άρθρα 105 και 106 ΕισΝΑΚ, 932 εδ α ΑΚ και 13 και 24 α.ν. 1565/1939 και με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, η παράλειψη των ιατρών του νοσοκομείου να διενεργήσουν σε πρόωρο νεογνό με χαμηλό βάρος γέννησης την πρώτη οφθαλμολογική εξέταση με βυθοσκόπηση στο κατάλληλο χρονικό σημείο, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και το αυστηρά καθορισμένο πρωτόκολλο, αυτή καθεαυτή αντικειμενικώς λαμβανόμενη και η συνέπεια αυτής μη διάγνωση της αμφιβληστροειδοπάθειας της προωρότητας στα πρώιμα στάδια της νόσου και η μη εφαρμογή σε πρώιμο στάδιο της θεραπείας της νόσου με φωτοπηξία ή κρυοπηξία κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων είναι πρόσφορες να επιφέρουν το επιζήμιο αποτέλεσμα της σοβαρής μείωσης της όρασης ή της ολικής τύφλωσης».
