Σχέσεις αγάπης ποτέ δεν είχαν μεταξύ τους ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είναι σχέση του τύπου «να κάνουμε τη δουλειά μας και να συνεχίσει καθένας τον δρόμο του». Ισως τέτοια «χλιαρή» σχέση σε επίπεδο ανθρώπινο (το ίδιο λειτουργική όμως) είχε ο Ιερώνυμος και με τον Αντώνη Σαμαρά. Με τον Αλέξη Τσίπρα υπήρχε συμπάθεια.
Σε αυτή, λοιπόν, την αστική ευγένεια του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου «πατά» ο Κυριάκος Μητσοτάκης και τον βάζει μπροστά με την Ιεραρχία σε σχέση με τον κορονοϊό. Ο Αρχιεπίσκοπος είπε να μην τους πάει κόντρα και τώρα πληρώνει τα επίχειρα της ανοχής του. Κλείνει τις εκκλησίες η κυβέρνηση, βγάζουν όλοι οι περί τον πρωθυπουργό το αντιεκκλησιαστικό πνεύμα τους και την πληρώνει ο πιστός λαός. Που θέλει Χριστούγεννα και Θεοφάνια έστω να μπει στον ναό, να ανάψει το κερί του, να κάνει την κατάθεση της ψυχής του στον Θεό για τα δύσκολα και πρωτοφανή που βιώνει. Η κυβέρνηση όμως του τα στερεί. Γιατί για την κυβέρνηση τα τεράστια εμπορικά κέντρα και τα καταστήματα λιανικής, έστω και με αυστηρή προσοχή και με ουρές στο πεζοδρόμιο, μπορούν να λειτουργούν. Στους ναούς όποιος τολμήσει να μπει είναι «απερίσκεπτος» και δεν «σέβεται το καλό των συνανθρώπων του». «Το καλό των συνανθρώπων του» τουλάχιστον να μην το λένε στους ανθρώπους της Εκκλησίας. Που πάντοτε ένα πιάτο φαγητό και μια πράξη παρηγοριάς επιφύλασσαν για τον συνάνθρωπό τους ακόμα και στους παγκόσμιους πολέμους. Γι’ αυτό όσοι έχουν να βρεθούν σε ναό από τη… βάπτισή τους δεν πρέπει να ομιλούν περί Εκκλησίας. Ας κάνουν την αυτοκριτική τους οι Μητροπολίτες και την κριτική τους οι κληρικοί προς τους Μητροπολίτες τους. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν γνωρίζω τη στάση ούτε του πρωθυπουργού ούτε της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Μαθαίνω, πάντως, ότι ο Ιερώνυμος βαρέθηκε να πηγαίνει με το… καρότο και είπε να τους πάει (μέσω ΔΙΣ) με το… μαστίγιο, μήπως και αλλάξει κάτι. Αν θα ρίξει ο Κ. Μητσοτάκης νερό στο κρασί του και θα δώσει κάτι παραπάνω από τις αστείες παραχωρήσεις που ανακοίνωσε ο Στ. Πέτσας ή αν η Ιερά Σύνοδος θα σηκώσει παντιέρα και θα πει στην κυβέρνηση -όχι μόνο με λόγια αλλά και με πράξεις- «ως εδώ». Ας ελπίσουμε να βρεθεί έως τα Χριστούγεννα η μέση οδός, γιατί οι δυσκολίες που περνά ο τόπος δεν αφήνουν το περιθώριο για κοινωνικούς διχασμούς.
Δεν είχε άδικο ο Μητροπολίτης Μεσογαίας που αντέδρασε στην επιβολή προστίμου σε όσους παραβίασαν τα μέτρα και βρέθηκαν σε ναό. Η γλώσσα όμως και τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε ήταν ατυχή. «Προτρέπουμε δε αυτόν που κατήγγειλε ως ποινικό αδίκημα την ευλάβεια των αγνών πιστών, που κανέναν δεν ενόχλησαν, να καταβάλει, αν όχι όλο, έστω κάποιο ποσό στον λογαριασμό της Μητροπόλεως για τους φτωχούς, μήπως και του συγχωρέσει ο Θεός καμιά αμαρτία!» Δηλαδή, Αγιε Μεσογαίας, αν και ο ληστής στον Σταυρό έδινε το… κατιτίς του, θα του συγχωρούσε τις αμαρτίες του; Δεν θεωρώ ότι είναι και πολύ θεολογική αυτή η προσέγγιση της ανακοίνωσής σας. Το καλύτερο το επιφυλάσσει για το τέλος στην ανακοίνωση η Μητρόπολη Μεσογαίας: «Τα έξοδα από τα πρόστιμα θα τα πληρώνουν τα φιλόπτωχα ταμεία». Τι είναι η Μητρόπολη; Πολυεθνική εταιρία και… μετακυλίει το κόστος στον τελικό καταναλωτή; Σίγουρα αυτή η ανακοίνωση δεν είχε το πνεύμα του σεβασμιότατου κ. Νικολάου…
