Ταξίδεψε στην Οδησσό, στην Κέρκυρα, στην Αίγινα, στο Ναύπλιο, στο Βελεστίνο, για να ολοκληρώσει μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, το φιλόδοξο αυτό εγχείρημα.
Τα τρία επεισόδια έχουν ξεχωριστούς τίτλους:
1ο επεισόδιο: «Συλλογάται καλά, όποιος συλλογάται ελεύθερα»
(Ρήγας Βελεστινλής)
2ο επεισόδιο: «Γι’ αυτά επολεμήσαμε» (αποσπασματικά λόγια του Μακρυγιάννη, θέλοντας να υποδείξει σε κάποιον Έλληνα, να μην πουλάει τις αρχαιότητες).
3ο επεισόδιο: «Θεϊκιά κι όλη αίματα πατρίδα» (Διονύσιος Σολωμός)
Στη σειρά πήραν μέρος εξέχουσες προσωπικότητες του τόπου μας και ανάμεσά τους ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ο Διευθυντής του Μουσείου της Ακροπόλεως κ. Δημήτριος Παντερμαλής, οι Καθηγητές Πανεπιστημίου κ.κ. Χρήστος Γιανναράς, Μαρία Ευθυμίου κ.ά., η Διευθύντρια της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων Κα Έλλη Δρούλια, ο στρατιωτικός αναλυτής Σάββας Καλεντερίδης, οι καλλιτέχνες Βασίλης Παπαβασιλείου, Γιάννης Μετζικώφ, Σοφία Σπυράτου, Στέλιος Μάινας. Τέλος, ο Πρέσβης ε.τ. Χάρης Δημητρίου, που διετέλεσε παλαιότερα Πρέσβης της Ελλάδος στην Ουκρανία.
Το ρόλο της αφηγήτριας έχει η Κοραλία Καράντη.
Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται σπάνιο αρχειακό υλικό, με ντοκουμέντα από τις Εκθέσεις της Βουλής για τον Ρήγα Βελεστινλή και τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Το πρώτο επεισόδιο είναι η γέφυρα που ενώνει τα προεπαναστατικά οράματα του Ρήγα, μέχρι τις ευλογημένες πραγματώσεις του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας.
Το δεύτερο επεισόδιο αναφέρεται στην κληρονομιά του Καποδίστρια. Η Κοραλία Καράντη διαβάζει Σεφέρη, Μακρυγιάννη και απαγγέλλει Σολωμό, Κάλβο, Παλαμά και Πολέμη.
Στο τρίτο επεισόδιο γίνεται ολοφάνερο πως αυτή η επανάσταση, η βγαλμένη από τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά, δεν σταμάτησε ολόκληρο τον 19ο αιώνα και γι’ αυτό δεν τελείωσε. Στο τρίτο αυτό επεισόδιο, διαφαίνεται ότι ο Αγώνας ήταν ένα κοινωνικό, πολεμικό και πολιτικό γεγονός. Με τον ρόλο των ξένων Δυνάμεων και το Φιλελληνικό Κίνημα που σάρωσε την Ευρώπη.
Στη σειρά ντοκιμαντέρ, έχει πάρει μέρος η Ηρώ Σαΐα, τραγουδώντας δημοτικά τραγούδια και ο Θανάσης Βασιλόπουλος, που με τον άραχνο ήχο του κλαρίνου του, φέρνει στο νου τις μουσικές εκείνης της εποχής.
- Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος θεωρεί κορυφαίο επίτευγμα της Επανάστασης το ότι κατέληξε σε ανεξάρτητο κράτος. Κάτι που συνέβη μόνο με την Αμερικανική Επανάσταση. Συνάμα, διατυπώνει την άποψη ότι η μεγαλύτερη απειλή κατά της Επαναστάσεως ήταν η διχόνοια των Ελλήνων. Αυτό πρέπει να έχουμε κατά νου και στις μέρες μας, όπου υπάρχουν εξωτερικές απειλές και προϋπόθεση για να μην οδηγήσουν σε δραματικές καταστάσεις, είναι η ενότητα των Ελλήνων.
- Ο Δήμαρχος Βελεστίνου ξεδιπλώνει τη Χάρτα του Ρήγα και αναλύει το όραμα του Βελεστινλή, τον τρόπο της Επανάστασης, που θα εκδηλωνόταν από την Αδριατική μέχρι τη Μικρά Ασία και το Σύνταγμα της πρώτης αυτής Πολιτείας, ως ντοκουμέντο.
- Η δολοφονία του Καποδίστρια καλύπτεται από έναν αυτόπτη μάρτυρα. Μια συμπαθητική φιγούρα ενός Ρώσου αξιωματικού, του Αλεξέι Ράικο, που υπηρετούσε στη Φρουρά του Ναυπλίου. Ο τρόπος της περιγραφής είναι ανατριχιαστικός.
- Ο Χρήστος Γιανναράς, με τόλμη διατυπώνει την άποψή του, ότι η δολοφονία έγινε υπό την καθοδήγηση των Άγγλων και συμπληρώνει ότι οι ξένες Δυνάμεις ήθελαν ένα προτεκτοράτο και όχι μια ανεξάρτητη χώρα.
- Η Μαρία Ευθυμίου, με χειροπιαστό τρόπο μας δείχνει τα γεγονότα που οδήγησαν στον διχασμό, μετά τα δύο πρώτα θριαμβευτικά χρόνια της Επανάστασης. Και καταλήγει λέγοντας ότι η Επανάσταση δεν θα είχε επιτύχει, αν δεν βοηθούσαν οι ξένες Δυνάμεις και αν δεν υπήρχαν μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Ιωάννης Καποδίστριας.
- Ο Βασίλης Παπαβασιλείου «κονταρομαχεί» με την άποψη του Χρήστου Γιανναρά ότι έχει επέλθει το τέλος του Ελληνισμού, λέγοντας τη φράση: «Είμαι Έλλην, τίποτε το μη ελληνικό δεν μου είναι ξένο».
- Ο Σάββας Καλεντερίδης υποστηρίζει ότι η Επανάσταση θα είχε ούτως ή άλλως αίσιον πέρας, είτε μεσολαβούσαν, είτε δεν μεσολαβούσαν οι ξένες Δυνάμεις.
- Ο Χάρης Δημητρίου επισημαίνει μία ελληνική οφειλή προς την Οδησσό, που πάντα μας περιέβαλε με αγάπη και στα δύσκολα χρόνια στάθηκε στο πλευρό μας. Η Ελλάδα, ακόμα και σήμερα, δεν καλύπτει τα έξοδα του κτιρίου της Φιλικής Εταιρείας, τα οποία καλύπτονται από μια θαυμαστή ιδιωτική πρωτοβουλία του Παντελή Μπούμπουρα.
