«Όσα αποκτήθηκαν με αίμα από τους προγόνους μας οφείλουμε να τα διαφυλάξουμε, ώστε να παραδώσουμε στις νεότερες γενιές την Ελλάδα ασφαλή και ικανή να αναδείξει την πλούσια και ζώσα πολιτισμική κληρονομιά της», τονίζει μεταξύ άλλων στην εγκύκλιό της, για την εορτή του Ευαγγελισμού και τη συμπλήρωση τα 200 ετών από της Ελληνικής Επαναστάσεως της 25ης Μαρτίου 1821, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
«Καλούμαστε, λοιπόν, να πορευθούμε με την ελπίδα του μέλλοντος, έχοντας την συνείδηση ότι το μέλλον είναι αυτό που δίνει ουσιαστικό νόημα σε όσα προηγήθηκαν. Ένα μέλλον που αποκαλύπτει την παρουσία του Θεού στην ζωή μας. Οι πρόγονοί μας, το 1821, δεν θα είχαν επιτύχει σε κανέναν αγώνα τους χωρίς πίστη σ’ αυτήν την ζωντανή παρουσία του όντως Ζώντος Θεού», αναφέρει η εγκύκλιος.
»Ελπίζουμε και οραματιζόμαστε. Ελπίζουμε να παραμείνει η Ελλάδα ελεύθερη από κάθε καταπίεση και απειλή, στηριζόμενη στην Αγία Πίστη του Χριστού και στις δημοκρατικές αρχές και αξίες. Επιθυμούμε την ειρηνική συμβίωση με όλους τους λαούς της γης, αλλά δεν είμαστε διατεθειμένοι να απεμπολήσουμε τα εθνικά μας δίκαια.
»Η απελευθέρωση από την όποια κοσμική σκλαβιά προϋποθέτει την πίστη ότι το παρελθόν δεν μπορεί να καθορίζει τον άνθρωπο. Για την ζωή και την πίστη της Εκκλησίας μας, τον άνθρωπο μόνο το μέλλον μπορεί να τον καθορίζει. Αυτό είναι άλλωστε και το νόημα της Μετάνοιας», αναφέρεται στο τέλος της εγκυκλίου.
Μήνυμα επί τη Εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και τη συμπληρώσει διακοσίων ετών από της Ελληνικής Επαναστάσεως της 25ης Μαρτίου 1821
«Επί σοι ήλπισαν οι πατέρες ημών, ήλπισαν,
και ερρύσω αυτούς• προς σε εκέκραξαν και εσώθησαν,
επί σοι ήλπισαν και ου κατησχύνθησαν» (Ψαλμός 21ος)
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις». Η Ορθόδοξος Εκκλησία εορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και ο Ελληνισμός σύμπας, εντός και εκτός Ελλάδος, τιμά την Επέτειο των 200 ετών από την έναρξη της Μεγάλης Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.
Παρά τις δύσκολες συνθήκες και τους υγειονομικούς περιορισμούς, καλούμαστε όλοι οι Έλληνες ενωμένοι να προσευχηθούμε στην Κυρία Θεοτόκο, Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους μας, να την ευχαριστήσουμε για το γεγονός της σωτηρίας, την οποία δι’ Αυτής μας χαρίζει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, καθώς και για την ελευθερία της Πατρίδος μας και την ευόδωση του εθνικού Αγώνος. Ταυτόχρονα καλούμαστε να Την παρακαλέσουμε, ώστε να πρεσβεύει στον Υιό Της, προκειμένου γρήγορα ν’ απαλλαγούμε από τα δεινά της πανδημίας, η οποία ταλαιπωρεί όλη την ανθρωπότητα.
Σήμερα είναι ημέρα Μνήμης, Τιμής και Ελπίδος. Μνήμης Αγίων, Νεομαρτύρων, Εθνομαρτύρων, Ηρώων, Αγωνιστών, Δασκάλων του Γένους, κληρικών και λαικών, ανδρών και γυναικών που έδωσαν τα πάντα για την Πατρίδα.
Θυμόμαστε εκείνους που προετοίμασαν το έδαφος. Εκείνους που διαφύλαξαν την Πίστη, την γλώσσα και την εθνική συνείδηση. Εκείνους που καλλιέργησαν το αγωνιστικό ήθος. Εκείνους που διατήρησαν την άσβεστη φλόγα της ελπίδας. Θυμόμαστε τα λόγια του Αγίου και Εθναποστόλου Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος δίδασκε ότι θα έλθει το ποθούμενον (η απελευθέρωση), αρκεί να κρατήσουμε την Χριστιανική Πίστη μας και την ελληνική γλώσσα και παιδεία.
Τιμούμε τους Αγωνιστές των πολλών προεπαναστατικών κινημάτων. Τους άνδρες και τις γυναίκες που έπεσαν στους αγώνες των 400 ετών για την Νότιο Ελλάδα, αλλά και των 500 ετών για την Βόρειο Ελλάδα. Τιμούμε την σεμνότητα και την μαχητικότητα των μελών της Φιλικής Εταιρείας, οι οποίοι ξεκίνησαν το τόλμημά τους ανήμερα του Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου 1814 και οργάνωσαν την Εθνεγερσία με μυστικότητα και με ευφυΐα, παρά το αρνητικό διεθνές περιβάλλον. Τιμούμε όλους εκείνους που έχυσαν το αίμα τους στις μάχες, στις πολιορκίες, στις ναυμαχίες της Ελληνικής Επαναστάσεως. Τιμούμε τα θύματα των Ολοκαυτωμάτων και των σφαγών στην Νάουσα, στην Χίο, στην Κύπρο, στις Κυδωνίες, στο Μεσολόγγι και απανταχού του Ελληνισμού.
Ελπίζουμε και οραματιζόμαστε. Ελπίζουμε να παραμείνει η Ελλάδα ελεύθερη από κάθε καταπίεση και απειλή, στηριζόμενη στην Αγία Πίστη του Χριστού και στις δημοκρατικές αρχές και αξίες. Επιθυμούμε την ειρηνική συμβίωση με όλους τους λαούς της γης, αλλά δεν είμαστε διατεθειμένοι να απεμπολήσουμε τα εθνικά μας δίκαια. Όσα αποκτήθηκαν με αίμα από τους προγόνους μας οφείλουμε να τα διαφυλάξουμε, ώστε να παραδώσουμε στις νεώτερες γενιές την Ελλάδα ασφαλή και ικανή να αναδείξει την πλούσια και ζώσα πολιτισμική κληρονομιά της.
Καλούμαστε, λοιπόν, να πορευθούμε με την ελπίδα του μέλλοντος, έχοντας την συνείδηση ότι το μέλλον είναι αυτό που δίνει ουσιαστικό νόημα σε όσα προηγήθηκαν. Ένα μέλλον που αποκαλύπτει την παρουσία του Θεού στην ζωή μας. Οι πρόγονοί μας, το 1821, δεν θα είχαν επιτύχει σε κανέναν αγώνα τους χωρίς πίστη σ’ αυτήν την ζωντανή παρουσία του όντως Ζώντος Θεού.
Η ημέρα του Ευαγγελισμού, η οποία τόσα πολλά σηματοδοτεί για το λαμπρό μέλλον της πορείας του ανθρώπου στα έσχατα, είχε επιλεγεί από την Φιλική Εταιρεία, ήδη από τον Οκτώβριο του 1820, για την εξέγερση στην Πελοπόννησο και σε άλλα μέρη του Ελληνισμού.
Το βεβαιώνουν πολλοί πρωταγωνιστές στα κείμενά τους, με πιο χαρακτηριστική την αναφορά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην «Διήγηση Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής». Εκείνοι που προετοίμασαν την Επανάσταση ήθελαν να συνδέσουν τον Αγώνα τους για την ελευθερία της Πατρίδος με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή, το πρόσωπο της Παναγίας με την σωτηρία τους. Και στο τρίτο έτος του Αγώνος, στις 30 Ιανουαρίου 1823, η Παναγία τους έδωσε το μήνυμα ότι ο Αγώνας θα ευοδωθεί. Τότε ακριβώς ανευρέθη με θαυματουργικό τρόπο η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Τήνο, κατόπιν υποδείξεως της μοναχής Πελαγίας, ήδη Αγίας της Εκκλησίας μας.
Τέκνα της Εκκλησίας μας ευλογημένα,
Έχοντας όλα τα προαναφερθέντα στον νού μας, ας ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Η 25η Μαρτίου 2021 ας γίνει η αφετηρία και το εφαλτήριο μίας νέας πορείας ως προς την σχέση μας με το Γένος και την Πατρίδα μας. Ας προσπαθήσουμε να συνδυάσουμε την Χριστιανική μας Παράδοση και την ιστορική μας συνέχεια με τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Και ας ξαναδιαβάσουμε με προσοχή την λαική σοφία του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη, ο οποίος συνοψίζει το νόημα του Αγώνα σε μία σύντομη συζήτησή του με τον Γάλλο Ναύαρχο Δεριγνύ πριν από την μάχη με τον Ιμπραήμ στους Μύλους της Αργολίδος:
«Εκεί οπού ‘φκιανα τις θέσεις εις τους Μύλους, ήρθε ο Ντερνύς να με ιδεί».
Μου λέγει: «Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες• τι πόλεμον θα κάμετε με τον Μπραίμη αυτού;»
Του λέγω: «Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς. Όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει…».
- Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο orthodoxtimes.gr.
