Ελληνικό δικαστήριο δικαιώνει συμβασιούχους οι οποίοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες αλλά εργάζονταν με την… πατέντα των συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Πρόκειται για άτομα ειδικών κατηγοριών (ΑμεΑ) που είχαν προσληφθεί από το Δήμο Μεταμόρφωσης, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου μέσω προγράμματος του ΟΑΕΔ.
Οι εργαζόμενοι που ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, απασχολήθηκαν σε δημοτική επιχείρηση με διαδοχικές συμβάσεις «χαρακτηριζόμενες κατ’ επίφασιν ως ορισμένου χρόνου», ενώ στην πράξη καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Μετά την καταγγελία των συμβάσεων τους, προσέφυγαν στα δικαστήρια όπου δικαιώθηκαν.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αριθμ. 2927/2014 απόφαση του «δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν και (α) αναγνώρισε ότι οι ενάγοντες συνδέονται με τον εναγόμενο με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας, πλήρους απασχολήσεως, (β) αναγνώρισε ότι η από 30/4/2010 καταγγελία των συμβάσεων εργασίας είναι άκυρη και (γ) υποχρέωσε τον εναγόμενο να απασχολεί τους ενάγοντες στις θέσεις και τις ειδικότητες που κατείχαν προ της καταγγελίας, καταβάλλοντας τις αντιστοιχούσες σ’ αυτές αποδοχές, επ’ απειλή χρηματικής ποινής πενήντα (50) ευρώ, υπέρ εκάστου των εναγόντων για κάθε ημέρα παραλείψεως συμμορφώσεως στην ως άνω υποχρέωση».
Υπέρ της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, τάχθηκε και το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο με την υπ’΄αριθμ.5933/2020 απόφαση του έκρινε:
«Δεν έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν, αλλά ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τον Νόμο και (ορθώς) εκτίμησε τις αποδείξεις. Τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα από τον εκκαλούντα με την έφεσή του, είναι αβάσιμα και πρέπει να απορριφθούν, όπως και η έφεση στο σύνολό της».
Δείτε την απόφαση ΕΔΩ.
Σχολιάζοντας την εφετειακή απόφαση που δικαιώνει τους συμβασιούχους, η Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ), αναφέρει σε ανακοίνωση της:
Για πρώτη φορά ανώτερο Δικαστήριο διατάσσει τη μονιμοποίηση πρώην «συμβασιούχων» με τα προγράμματα του ΟΑΕΔ. Αναφέρει ειδικότερα πως πρόκειται για εργαζομένους στον Δήμο Μεταμόρφωσης, οι οποίοι παρέμειναν στην εργασία τους εκεί και μετά τη λήξη των συμβάσεών τους δυνάμει της υπ’αριθ. 2927/2014 απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών.
Κατά της δεκτής για τους εργαζομένους αυτής απόφασης, προσέφυγε στον β’ βαθμό (Εφετείο) ο Δήμος Μεταμόρφωσης (εργοδότης), επικαλούμενος τη συνταγματική απαγόρευση της μονιμοποίησης των «συμβασιούχων» από το άρθρο 103 παρ. 8 του Συντάγματος.
Το Εφετείο Αθηνών, αναφέρεται, με την υπ’αριθ. 5933/2020 απόφασή του (δημοσιεύθηκε επισήμως στις 18-3-2021):
α. Απέρριψε την έφεση του Δήμου Μεταμόρφωσης,
β. Διέταξε τη μονιμοποίηση των «συμβασιούχων»,
γ. Απεφάνθη ότι είναι ανίσχυρη η διάταξη – απαγόρευση του άρθρου 103 (παρ. 8) του Συντάγματος,
δ. Απεφάνθη επίσης ότι στην περίπτωση των «συμβασιούχων», δεν εφαρμόζεται η ανωτέρω συνταγματική διάταξη (103 παρ.8), αλλά η Ευρωπαϊκή Οδηγία 1999/70 ως υπέρτερη και προγενέστερη της συνταγματικής διάταξης, καθώς και ο εθνικός νόμος 2112/2020 (ΦΕΚ Α’ 67) για τη μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου,
ε. Ανέτρεψε όλες τις προηγούμενες αποφάσεις του Εφετείου που είχαν κρίνει αντισυνταγματική τη μονιμοποίηση «συμβασιούχων».
