Η ζωή του 63χρονου Μάριο Τζούλιο Καλντερόνε θα μπορούσε να γίνει εύκολα μια κινηματογραφική ταινία από τον Μάρτιν Σκορσέζε, αφού έζησε μέσα στην «καρδιά» της ιταλικής Μαφίας έως πριν από εφτά χρόνια, οπότε εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα προσπαθώντας να χαθεί για πάντα από το μάτι του νόμου αλλά και των αντίπαλων οικογενειών της Κόζα Νόστρα.
- Από τον Γιάννη Κωτσαλά
Ο Ιταλός μαφιόζος, για τον οποίο εκκρεμούσε Ευρωπαϊκό Ενταλμα Σύλληψης, ζούσε ήσυχα ως συνταξιούχος στο παραλιακό Πολυδένδρι, στην Αγιά της Λάρισας. Ομως, οι αστυνομικοί έφτασαν στα ίχνη του ύστερα από επαφές με τις ιταλικές Αρχές και έτσι συνελήφθη, προφυλακίστηκε και αναμένεται να εκδοθεί στην Ιταλία.
Αν και δεν είναι το πιο συνηθισμένο να ασχολούνται οι Ελληνες αστυνομικοί με πρόσωπα που έχουν «γράψει» πολλά χιλιόμετρα μέσα στην ιταλική Μαφία, φαίνεται ότι ο Καλντερόνε δεν είναι ο μόνος που επιχείρησε να «σβήσει» τα ίχνη του ερχόμενος για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Μάλιστα, πολλοί συμπατριώτες του μπορεί να ζουν εδώ ως νομοταγείς πολίτες, ωστόσο στην πραγματικότητα δεν έχουν σταματήσει να δρουν μέσα στα δαιδαλώδη κανάλια του οργανωμένου εγκλήματος.
Ευγενικός κύριος
Την ίδια τακτική με άλλους «αδελφούς» της Μαφίας ακολούθησε και ο 63χρονος: Αφησε πίσω του τα κουστούμια των χιλιάδων ευρώ, τα πανάκριβα αξεσουάρ, τους όρκους σιωπής και τα όπλα, άλλαξε όνομα και «μεταμφιέστηκε» σε ευγενικό συνταξιούχο, που δεν είχε πολλά πολλά με τους κατοίκους της Αγιάς, αλλά δεν έδινε και το παραμικρό δικαίωμα για να τον σχολιάσουν.
Ποιος θα φανταζόταν ότι ο Καλντερόνε, που ζούσε μαζί με την Ελληνίδα σύντροφό του σε πολυτελή βίλα στο Πολυδένδρι, καταζητούνταν επί χρόνια, είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης εφτά ετών και το 2016 έχει συμπεριληφθεί στους πιο επικίνδυνους φυγάδες μαφιόζους; Κανείς δεν θα πίστευε ότι ο «Ιταλός», όπως τον έλεγαν στην περιοχή, ήταν σημαίνον και ιστορικό στέλεχος της οικογένειας των Μπαρτσελονέζι, ένα ισχυρό παρακλάδι της Kόζα Νόστρα, που διαφεντεύει τον ιταλικό Νότο με εκβιασμούς, διακίνηση ναρκωτικών και προστασία, με όπλα και μεθόδους βουτηγμένα στο αίμα.
Σύμφωνα με τις ιταλικές Αρχές, η χώρα μας έχει αναδειχθεί σε «σωσίβιο» για όσους μαφιόζους… αφοπλίζονται και θέλουν να σβήσουν το παρελθόν για να αποφύγουν τον νόμο. Ο έμπειρος ερευνητής Γιώργος Τσούκαλης, που έχει ιδιαίτερες σχέσεις με τη γειτονική χώρα, καθώς έχει βραβευτεί από το Βατικανό και με το βραβείο Giuseppe Sciacca στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο για την προσφορά του στον πόλεμο κατά της αρχαιοκαπηλίας, συγκέντρωσε αρκετά στοιχεία για το θέμα, τα οποία προκαλούν έκπληξη, όπως εξηγεί στην «Espresso».
Διπλάσιοι οι κακοποιοί από τα εντάματα
«Κάθε χρόνο συλλαμβάνονται στην Ελλάδα περίπου 120 – 150 κακοποιοί δυνάμει διεθνών ενταλμάτων σύλληψης. Σύμφωνα, όμως, με τις ιταλικές Αρχές και με βάση τις πληροφορίες που διαθέτω, ο πραγματικός αριθμός των Ιταλών μαφιόζων που αναζητούνται και που εκτιμάται ότι έχουν διαφύγει στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον διπλάσιος!» αναφέρει στην «Espresso» ο Γιώργος Τσούκαλης. Ομως, δεν αλλάζουν ζωή όλοι οι μαφιόζοι που βρίσκουν καταφύγιο στην Ελλάδα, όπως αναφέρει ο ερευνητής. Αρκετοί δεν αφήνουν το… χούι και συνεχίζουν την εγκληματική δράση εκτός φαμίλιας, χωρίς κανείς να τους υποπτεύεται, αφού έχουν χτίσει ένα νέο προφίλ, υπεράνω υποψίας: «Οι περισσότεροι έχουν αναπτύξει επαφές με τη σερβική και την ελληνική μαφία, και συνεχίζουν να δρουν σε υποθέσεις διακίνησης όπλων, ναρκωτικών, αρχαιοτήτων, σε συμβόλαια θανάτου, ακόμα και στη διακίνηση μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Επίσης, σε μικρότερη κλίμακα δραστηριοποιούνται σε κλοπές πολυτελών αυτοκινήτων και ληστείες κοσμηματοπωλείων» εξηγεί.
Σύμφωνα με τον Γιώργο Τσούκαλη, οι… εισαγόμενοι μαφιόζοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Η πρώτη αφορά αυτούς που σε βάρος τους έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης και ζουν στη χώρα μας με πλαστά στοιχεία για να αποφύγουν τις κυρώσεις του νόμου. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν μέλη της Καμόρα, της Κόζα Νόστρα και άλλων εγκληματικών δικτύων, οι οποίοι έχουν αποκοπεί για άλλους λόγους, όπως είναι η καταπάτηση των όρκων πίστης και σιωπής, και κρύβονται στην Ελλάδα κυρίως για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Οι πρώην «αδελφοί» τους, όταν εντοπίζουν όσους πρόδωσαν τη φαμίλια, τους δικάζουν, τους καταδικάζουν και εκτελούν την ποινή μέσα σε δευτερόλεπτα…
Ο κλεμμένος πίνακας του Ρούμπενς
«Αρωμα» ιταλικής Μαφίας είχε η πολύκροτη υπόθεση με τον κλεμμένο πίνακα του Ρούμπενς από το μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης, ο οποίος τελικά, χάρη στις κινήσεις του Γιώργου Τσούκαλη, εντοπίστηκε στην Ελλάδα μαζί με τους αρχαιοκάπηλους. Από τον Ιούνιο του 2001, οπότε εκλάπη μέσα από το μουσείο ο ανεκτίμητης αξίας πίνακας «Το κυνήγι του καλυδώνιου κάπρου» και για τα επόμενα δέκα χρόνια οι βελγικές Αρχές δεν είχαν βρει το παραμικρό στοιχείο. Το καλοκαίρι του 2011 ο Γιώργος Τσούκαλης έφτασε στα ίχνη ενός ζεύγους που επιχειρούσε να τον πουλήσει αντί 7.000.000 ευρώ.
Ο ερευνητής έπεισε το ζεύγος ότι είναι ένας πάμπλουτος επιχειρηματίας, που θέλει να τον αγοράσει για τη συλλογή του και τελικά τον Σεπτέμβριο του 2001 στο ραντεβού για την αγοραπωλησία στη Βουλιαγμένη εμφανίστηκαν πάνοπλοι άντρες της ΕΚΑΜ και συνέλαβαν τους «πωλητές». Σύμφωνα με τον Γιώργο Τσούκαλη, ο πίνακας του Ρούμπενς είχε καταλήξει στην Ελλάδα υπό τις οδηγίες Ιταλού μαφιόζου, ο οποίος είχε καταρτίσει σχέδιο για να χαθούν οριστικά τα ίχνη του έργου. Ομως, ο μαφιόζος πέθανε και ο πίνακας «ξέμεινε» στα χέρια των αρχαιοκαπήλων.
Αλλάζουν ζωή για να γλιτώσουν
Οι χώρες των Βαλκανίων, κυρίως η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι οι… αγαπημένες των μαφιόζων που επιχειρούν να ξεφύγουν από τον νόμο ή καταπάτησαν τους όρκους αίματος και η παραμονή τους στην Ιταλία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην παραδειγματική τους τιμωρία από τους πρώην «αδελφούς». «Πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Μαφίας, λόγω γειτνίασης και επαφών που έχουν, προτιμούν να διαφύγουν και να σβήσουν τα ίχνη τους, αλλάζοντας κυριολεκτικά ζωή και ταυτότητα, σε Ελλάδα, Κροατία, Μαυροβούνιο και Κύπρο, με τους περισσότερους να επιλέγουν τη χώρα μας. Στο παρελθόν συνελήφθησαν στην Ελλάδα ουκ ολίγοι Ιταλοί με πολυετές παρελθόν στη Μαφία, όπως ο 66χρονος που εντοπίστηκε στην Ηγουμενίτσα τον Φεβρουάριο του 2013 και εκδόθηκε στην Ιταλία» λέει ο κ. Τσούκαλης.
