Αν και θα περίμενε κανείς ότι οι περιορισμοί των μετακινήσεων θα ανάγκαζαν την εγκληματικότητα να υποχωρήσει, αυτό όχι μόνο δεν συνέβη ποτέ στην εποχή της Covid, αλλά οι ληστείες σε βάρος πολιτών συνεχίζουν με αμείωτο ρυθμό να αποτελούν καθημερινό φαινόμενο.
- Του Μάνου Μεϊμαράκη
Επιπλέον, οι δείκτες εγκληματικότητας αυξήθηκαν και από τις καθημερινές κλοπές και διαρρήξεις σε καταστήματα και επαγγελματικούς χώρους.
Ούτε το 1/5 των περιστατικών ληστείας δεν καταγγέλλουν στην Αστυνομία οι πολίτες, φοβούμενοι αντίποινα από τους δράστες, αλλά και εξαιτίας της ατιμωρησίας από τα δικαστήρια. Οι δράστες αθωώνονται σωρηδόν όταν εμφανίζονται στα αυτόφωρα δικαστήρια. Προβάλλουν πολύ συχνά λόγους ένδειας, αλλά και οι δικαστές από την άλλη φοβούνται τη στοχοποίησή τους από τους δράστες.
Η ανάλυση που ακολουθεί πραγματοποιήθηκε σε 324 ενημερωτικά δελτία της ΕΛ.ΑΣ., τα οποία αφορούν επιθέσεις ληστείας σε περιοχές μέτριας και υψηλής εγκληματικότητας σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, κ.ά.
Συμμορίες με όπλο τους τη βία
Το δεύτερο κυρίαρχο χαρακτηριστικό των ληστειών αυτών είναι ότι οι δράστες στο μεγαλύτερο μέρος των συμβάντων δρουν σε μικρές συμμορίες. Εκμεταλλεύονται την υπεροχή τους σε αριθμό ατόμων έναντι ενός ή δύο θυμάτων κάθε φορά με όπλο τη σωματική βία. Οι δράστες δεν διστάζουν να τρομοκρατήσουν και ταυτόχρονα να σακατέψουν τα θύματά τους. Σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στους δρόμους, όσοι αντιστάθηκαν να δώσουν ακόμα και το κινητό τους ή ένα μικρό χρηματικό ποσό βρέθηκαν στο νοσοκομείο, ενώ όσοι ήταν «συνεργάσιμοι» γλίτωσαν με απλές σωματικές βλάβες.
Μόνο ένα μικρό ποσοστό της τάξης περίπου του 4% των θυμάτων γλίτωσε χωρίς οι δράστες να τους ξυλοφορτώσουν παραδίδοντας κινητά, χρήματα ή κοσμήματα υπό την απειλή βίας. Ειδικότερα, σε ποσοστό περίπου 60% των επιθέσεων οι δράστες δρουν από κοινού με άλλους σε μικρές ομάδες από δύο έως πέντε άτομα, ενώ κατά μέσο όρο ο αριθμός των δραστών είναι σχεδόν διπλάσιος των θυμάτων.
Επιτίθενται κυρίως σε θύματα ηλικίας από 25 έως 40 ετών, για τα οποία έχουν πληροφορίες ότι μεταφέρουν σημαντικά χρηματικά ποσά ή αντικείμενα αξίας, αλλά και διότι η εν λόγω ηλικιακή ομάδα συνήθως δεν προβάλλει αντίσταση στους δράστες.
Οι περισσότερες επιθέσεις ληστείας σε βάρος διερχόμενων πολιτών γίνονται Πέμπτη και ακολούθως Τρίτη και Δευτέρα, με τους να δράστες χτυπούν κυρίως από τις 8 μέχρι τις 12 τη νύχτα και από τις 12 το μεσημέρι μέχρι τις 4 το απόγευμα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στα 324 αυτά περιστατικά μόνο τα δύο χαρακτηρίζονται απόπειρες, με τους δράστες να διαφεύγουν με άδεια χέρια καθώς τα θύματα αντιστάθηκαν. Ο δείκτης αυτός αποκαλύπτει πόσο αποφασισμένοι βγαίνουν οι δράστες στους δρόμους αναζητώντας τα θύματά τους.
Μηδενικές συλλήψεις
Οι συλλήψεις ανά εκατοντάδες περιστατικά ληστειών σε βάρος διερχόμενων πολιτών είναι μηδενικές. Αυτό δείχνει και τον τρόπο δράσης των δραστών. Παρακολουθούν μέσα από οχήματα ή με τα πόδια, χτυπούν αστραπιαία με βία αποσπώντας από τα θύματά τους αντικείμενα αξίας και εξαφανίζονται πολύ πριν φτάσουν στο σημείο οι αστυνομικές δυνάμεις.
Αρκετές είναι οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δράστες κινούνται με μοτοσικλέτες, αιφνιδιάζουν, αρπάζουν τσάντες χειρός ή ώμου, προκαλώντας συχνά σοβαρούς τραυματισμούς στα θύματά τους. Σε γκετοποιημένες περιοχές, όταν καταγγέλλονται ληστείες, τις περισσότερες φορές η Αστυνομία δεν φτάνει ποτέ!
Συγκεκριμένα, αν το πλήρωμα ενός περιπολικού ή μιας ομάδας ΔΙΑΣ τυγχάνει να βρίσκεται πλησίον σημείου από το οποίο θύμα ληστείας καλεί σε βοήθεια, οι αστυνομικοί έχουν εντολές να μην προσεγγίζουν παρά μόνο αν καταφθάσουν ενισχύσεις, καθώς η προσέγγιση χωρίς ενισχύσεις μπορεί να αποβεί μοιραία για τους αστυνομικούς.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά στην Αθήνα αφορά επίθεση ληστείας σε ζευγάρι τουριστών από τους οποίους οι δράστες αφαίρεσαν χρήματα και ό,τι πολύτιμα αντικείμενα είχαν μαζί τους, μέχρι που τους άφησαν μόνο με τα εσώρουχα! Αναγκάστηκαν να ζητήσουν από διερχόμενους πολίτες να καλέσουν την Αστυνομία -αφού οι δράστες τούς πήραν και τα κινητά τους τηλέφωνα-, ώστε να μεταβεί στο σημείο περιπολικό και να τους μεταφέρει στο αστυνομικό τμήμα για να υποβάλουν καταγγελία, καθώς δεν είχαν ούτε χρήματα για ταξί.
Περίπου το 25% των θυμάτων επιθέσεων ληστείας είναι άνδρες και γυναίκες ηλικίας από 65 έως 95 ετών, με τα ηλικιωμένα θύματα να καταλήγουν συχνά σε νοσοκομείο με ελαφρά ή βαρύτερα τραύματα. Τα πιο συχνά θύματα μεταξύ γυναικών ηλικίας από 65 ετών και άνω είναι οι γυναίκες οι οποίες φέρουν επάνω τους αλυσίδες λαιμού και κοσμήματα.
Σε ποσοστό περίπου 8% τα θύματα ληστειών είναι ανήλικοι, από τους οποίους οι δράστες αφαιρούν κινητά τηλέφωνα και χρηματικά ποσά.
Πιστόλι σε… εξαιρετικές περιπτώσεις
Στο 76% των συμβάντων τα θύματα ξυλοκοπούνται, ενώ σε ποσοστό περίπου 20% οι επιθέσεις ληστείας γίνονται με τη χρήση αιχμηρών ή άλλων αντικειμένων και μόνο σε ποσοστό 1% το όπλο είναι πιστόλι ή περίστροφο.
Οι περισσότερες επιθέσεις ληστείας σε πολίτες σημειώνονται το πρώτο διήμερο του δεύτερου και του τρίτου δεκαημέρου εκάστου μηνός, αλλά κατά ένα παράδοξο τρόπο και την 28η ημέρα. Στη συντριπτική πλειονότητα οι δράστες είναι άνδρες.
Όπως όλα δείχνουν, οι επιθέσεις ληστείας με χρήση σωματικής βίας σε πολίτες στα μεγάλα αστικά κέντρα θα συνεχιστούν με ένταση, ενδέχεται δε να αυξηθούν κατακόρυφα με την άρση των περιορισμών των μετακινήσεων. Ταυτόχρονα, η λήξη της καραντίνας αναμένεται να βγάλει από τις κρυψώνες τους και τις συμμορίες των πορτοφολάδων εν όψει και της τουριστικής περιόδου.
