Με μια λιγόλογη και λιτή ανακοίνωση Τύπου, η οποία εκδόθηκε με καθυστέρηση αρκετών ωρών, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε «την υπογραφή της αμυντικής διακρατικής συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και του κράτους του Ισραήλ για τη δημιουργία Διεθνούς Εκπαιδευτικού Κέντρου Πτήσεων στην 120 Πτέρυγα Εκπαιδεύσεως Αέρος, στην Καλαμάτα».
Η ανακοίνωση αναφέρει ακόμη τους υπογράφοντες, τους παρισταμένους, την τήρηση «όλων των απαραίτητων μέτρων κατά της διασποράς του στελέχους κορονοϊού Covid-19» και πέραν αυτών… ουδέν!
Συνεχίζοντας την πρακτική της προηγούμενης κυβέρνησης (που διαπραγματευόταν το πρόγραμμα με καναδική εταιρία), καμία αναφορά στο κόστος, στη διάρκεια και τα κύρια σημεία της. Πλήρης συσκότιση και μάλιστα για ένα πρόγραμμα που δεν είναι προμήθειας κρίσιμων επιχειρησιακών οπλικών συστημάτων.
Φαίνεται ότι για την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και κατ’ επέκταση την κυβέρνηση δεν αποτελεί υποχρέωση να ενημερωθούν οι φορολογούμενοι για το κόστος της συμφωνίας, απλώς να το καταβάλουν. Προφανώς δεν θέλουν να τους… εκπλήξουν. Επίσης, μάλλον για να διευκολύνουν την καθημερινότητα των φορολογουμένων, αποφεύγουν να τους ενημερώσουν, έστω και περιληπτικά, τουλάχιστον για τα βασικά σημεία της, δηλαδή, πως θα επιτευχθεί η υλοποίηση των εξαγγελλομένων στην ανακοίνωση Τύπου. Από την προσώρας έλλειψη αντίδρασης της αντιπολίτευσης στις κυβερνητικές πρακτικές για το συγκεκριμένο ζήτημα φαίνεται ότι ασπάζεται την ίδια άποψη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από τη υπογραφή του το σχέδιο της διακρατικής συμφωνίας εγκρίθηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) διά περιφοράς. Μάλλον οι συμμετέχοντες έκριναν ότι το κόστος της συμφωνίας, η μεγάλη διάρκειά της και η σημασία της για τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ δεν άξιζαν να συζητηθούν σε μια τυπική συνεδρίαση του κυβερνητικού οργάνου.
Είχε προηγηθεί με διαδικασίες «εξπρές» η έγκριση του σχεδίου της συμφωνίας από την ΚΓΕΠ (Κεντρική Γνωμοδοτική Επιτροπή) της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Επενδύσεων και Εξοπλισμών (ΓΔΑΕΕ) του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Σε προγενέστερη φάση η συμφωνία είχε συζητηθεί στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, το κλίμα ήταν γενικά χαλαρό – διαδικαστικό (πάσα διάψευση καλοδεχούμενη).
Στην ανακοίνωση, επίσης, αναφέρεται: «Η συμφωνία δίνει οριστική λύση στο χρονίζον πρόβλημα της εκπαιδεύσεως των Ικάρων της Πολεμικής Αεροπορίας με ικανοποιητική επάρκεια ωρών πτήσεως και υπερσύγχρονων εκπαιδευτικών μέσων, ενώ παράλληλα ενδυναμώνει ουσιαστικά τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδος και Ισραήλ». Ας σημειωθεί εδώ ότι το «χρονίζον» προκλήθηκε από την αδράνεια των τότε αρμοδίων, που τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όταν ακόμη «έβρεχε» χρήματα στη χώρα, δεν θεώρησαν το προϋπολογισμού 831.000.000 ευρώ πρόγραμμα του νέου αεροσκάφους προκεχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης – ΝΑΠΕΕ (37 αεροσκάφη και πλήρες επίγειο σύστημα εκπαίδευσης) τόσο υψηλής προτεραιότητας ώστε να υλοποιηθεί.
Η διακρατική συμφωνία υπεγράφη από τον γενικό διευθυντή της ΓΔΑΕΕ, αντιπτέραρχο (Ι) Θεόδωρο Λάγιο (ε.α.) και τον διευθυντή της Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του υπουργείου Αμυνας του Ισραήλ (SIBAT), ταξίαρχο ε.α. Yair Kulas, παρουσία του διευθύνοντος συμβούλου της ισραηλινής εταιρίας Elbit Systems, που θα αναλάβει την υλοποίηση του έργου Benhalel (Butzi) Machlis.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνολική διάρκεια της συμφωνίας είναι 22 έτη, το κόστος ανέρχεται σε 1,375 δισ. ευρώ και προβλέπει μετά την παρέλευση πενταετούς περιόδου χάριτος ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή 2,65% επί του αρχικού τιμήματος (περίπου 36.000.000 ευρώ). Από τον έκτο χρόνο το ποσό θα προστίθεται στο ποσό της ετήσιας δόσης που θα καταβάλλει η ελληνική πλευρά.
