Ξέχασαν τους εφέδρους αξιωματικούς που πολέμησαν τον Αττίλα στην Κύπρο και σχεδόν έναν χρόνο μετά δεν τους έχουν ακόμη αποδώσει την τιμητική σύνταξη που προβλέπεται για τους υπόλοιπους στρατεύσιμους. Παρά δε τις οχλήσεις προς τους αρμοδίους για να διορθωθεί το… λάθος, τίποτε δεν φαίνεται να αλλάζει.
Η κατάφωρη αυτή αδικία συνεχίζεται από τον Ιούλιο του 2020, όταν το ελληνικό κράτος με καθυστέρηση δεκαετιών αποφάσισε να αναγνωρίσει τον αγώνα των Ελλήνων που πολέμησαν στην Κύπρο, αποδίδοντάς τους από την πρώτη Αυγούστου του περασμένου έτους τιμητική σύνταξη 200 ευρώ. Κανείς δεν πίστευε ότι από αυτήν την πρόνοια θα εξαιρούνταν οι έφεδροι αξιωματικοί που πολέμησαν, αλλά τελικά αυτό ακριβώς συνέβη.
Συγκεκριμένα, με τροπολογία του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης στο φορολογικό νομοσχέδιο που ήρθε στη Βουλή τον Ιούλιο του περασμένου έτους, στο άρθρο 95 του νόμου 4714/20 προβλεπόταν ισόβια τιμητική σύνταξη, αφορολόγητη και ακατάσχετη, για τους οπλίτες «οι οποίοι διαθέτουν πιστοποιητικό Ζώνης Πρόσω, που έχει εκδοθεί από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, λόγω της συμμετοχής τους στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Κύπρο». Η χρήση της λέξης «οπλίτης» αντί, παραδείγματος χάριν, της λέξης «στρατεύσιμος» άφησε απέξω τους έφεδρους αξιωματικούς, που δεν θεωρούνται απλοί οπλίτες αλλά σίγουρα δεν ανήκουν στην κατηγορία των μόνιμων στελεχών, που πολέμησαν στην πρώτη γραμμή. Λόγω αυτής ακριβώς της διατύπωσης ένας μικρός αριθμός ανθρώπων που ρίσκαραν τη ζωή τους στην πρώτη γραμμή δεν έχουν το δικαίωμα -σύμφωνα με την ερμηνεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους- να λαμβάνουν αυτήν την τιμητική σύνταξη των 200 ευρώ, που τους οφείλει -αν μη τι άλλο- η πατρίδα.
Ηδη από τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους εστάλη επιστολή στο Υπουργείο Οικονομικών, η οποία διαβιβάστηκε από αυτό στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Η απάντηση τον περασμένο Μάρτιο ήταν αρκούντως λακωνική: «Απαντώντας στην επιστολή σας, σας γνωρίζουμε ότι το αίτημά σας για συμπερίληψη των εφέδρων αξιωματικών τελεί υπ’ όψιν του Υπουργείου Οικονομικών και εξετάζεται θετικά από αυτό». Ομως πέρασαν τέσσερις μήνες από τότε που το ζήτημα άρχισε να… «εξετάζεται θετικά» και ακόμη δεν έχει αλλάξει το παραμικρό. Οι έφεδροι αξιωματικοί που πολέμησαν κατά του Αττίλα συνεχίζουν να υφίστανται τις στρεβλώσεις του συστήματος και δεν απολαμβάνουν την τιμή που δικαιούνται. «Αποτελεί κατάφωρη αδικία» δηλώνει εις εξ αυτών στη «δημοκρατία», συμπληρώνοντας: «Εμείς δεν ήμασταν μόνιμοι, όμως πολεμήσαμε. Θέσαμε τον εαυτό μας στη διάθεση της πατρίδας».
Και είναι κρίμα η πατρίδα να έχει τόσο αργά αντανακλαστικά, ακόμη κι όταν αποφασίζει να διορθώσει μια παράλειψη δεκαετιών.
