Τις τελευταίες ημέρες η χώρα πλήττεται σφοδρά από έναν καύσωνα διαρκείας, ο οποίος μάλιστα έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους δέκα μεγαλύτερης διάρκειας της τελευταίας 35ετίας!
«Αυτό που ζούμε φέτος, μπορεί στο τέλος του αιώνα να γίνει ο κανόνας», λέει ο πρόεδρος της Εθνικής Ειδικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, ακαδημαϊκός, Κωνσταντίνος Συνολάκης και συμπληρώνει: «Η υπερθέρμανση του πλανήτη, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, δηλαδή η παγίδευση της ηλιακής ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα σε ένα εναέριο κλοιό που δημιουργείται από εκπομπές καυσαερίων, έχει ήδη αρχίζει να αλλάζει το κλίμα της Γης. Επειδή η υπερθέρμανση παρέχει περισσότερη ενέργεια και υδρατμούς στις αέριες μάζες, αυξάνεται η ένταση των ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων, και ταυτόχρονα γίνονται αυτά ολοένα και πιο συχνά».
Ο κ. Συνολάκης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σημειώνει πως σύμφωνα με τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις των κλιματολογικών μοντέλων επιδεικνύουν ότι το 2100 μπορεί να υπάρχουν περισσότερες από 40 ημέρες καύσωνα ανά χρόνο– υπάρχουν μοντέλα που δείχνουν μέχρι και 90 ημέρες καύσωνα στην κεντρική Ευρώπη. «Η ένταση και η διάρκεια στο μέλλον εξαρτώνται από τις συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα, όσο αυξάνεται, ανάλογα αυξάνεται και η ένταση και συχνότητα των ακραίων καυσώνων. Δηλαδή αυτό που ζούμε φέτος, μπορεί στο τέλος του αιώνα να γίνει ο κανόνας, εξαρτάται από το πόσο θα καταφέρουμε να μειώσουμε τις εκπομπές» εξηγεί.
Η ανθρωπότητα δεν είναι προετοιμασμένη
Ο κ. Συνολάκης έκανε αναφορά στο πρωτόγνωρο σκηνικό που διαμορφώνεται στον πλανήτη με τις δασικές πυρκαγιές στις ΗΠΑ, τη Σιβηρία, τη Μεσόγειο, που φέτος ειδικά στη χώρα μας ξεκίνησαν από τον Μάιο, τις φονικές πλημμύρες στη Γερμανία, την Ινδία, την Κίνα, τις ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες σε περιοχές κοντά στον Βόρειο Πόλο.
Συγκεκριμένα, τονίζει πως η έκπληξη με την οποία η παγκόσμια κοινότητα αντιμετώπισε τα φαινόμενα που αναφέρατε, μαρτυρά πως η ανθρωπότητα δεν ήταν προετοιμασμένη. «Για παράδειγμα, η αποτελεσματική προετοιμασία για προστασία από ακραίες πλημμύρες προϋποθέτει την επεξεργασία των συνθηκών των πλημμυρών της προηγούμενης εκατονταετίας, και βάσει αυτών, τον σχεδιασμό των αντιπλημμυρικών έργων για την επόμενη εκατονταετία» υπογραμμίζει.
«Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε ότι υπάρχει πρόβλημα»
Ο πρόεδρος της Εθνικής Ειδικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή σημειώνει πως την τελευταία δεκαετία έχουμε αρχίσει να καταλαβαίνουμε ότι τα φαινόμενα που θεωρούμε ακραία -δηλαδή αυτά που, κατά μέσο όρο, συμβαίνουν μια φορά κάθε εκατό χρόνια, η σπανιότερα- συμβαίνουν πολύ πιο συχνά και η αύξηση της συχνότητας γίνεται νωρίτερα απ’ ό,τι υπολογίζαμε, ακόμη και μία δεκαετία πιο πριν. «Αυτό χρειάζεται να το καταλάβουμε. Το πρώτο βήμα στην αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος είναι να καταλάβει κανείς ότι υπάρχει πρόβλημα. Φοβούμαι ότι, παγκόσμια, δεν έχουμε σαν ανθρωπότητα κατανοήσει πόσο άμεσο είναι το πρόβλημα της υπερθέρμανσης- θυμηθείτε πως ο Πρόεδρος Τραμπ εθελοτυφλούσε και αρνείτο την αναγκαιότητα άμεσων δράσεων» αναφέρει.
«Ο κλιματικός νόμος θα είναι η πιο σημαντική νομοθεσία που θα επηρεάσει την επιβίωση της χώρας»
Ο κ. Συνολάκης εξηγεί ότι η Ελλάδα ετοιμάζει ένα κλιματικό νόμο που, κατά τη γνώμη του, θα είναι η πιο σημαντική νομοθεσία που θα εξετάσει ποτέ το Κοινοβούλιο, αφού θα επηρεάσει καταλυτικά την επιβίωση της χώρας μας στον 22ο αιώνα. «Ο νόμος προβλέπει κλιματική ουδετερότητα μέχρι το 2050. Τι σημαίνει αυτό; Οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από ό,τι πηγές έχουν απομείνει μέχρι το 2050, φερ’ ειπείν από “δύσκολες” βιομηχανίες και τις “τελευταίες” μεταφορές, αλλά και οι απορροφήσεις από τις καταβόθρες αερίων που μέχρι τότε θα έχουν αναπτυχθεί, όπως π.χ. η αποθήκευση σε πετρώματα που κάποτε είχαν υδρογονάνθρακες, εκτιμώ ότι θα έχουν ισοσκελιστεί έως το έτος 2050. Πιο απλά, θα απορροφούμε από την ατμόσφαιρα όσο διοξείδιο του άνθρακα μας ξεφεύγει» επισημαίνει.
Καταλήγοντας, ο διεθνούς φήμης καθηγητής λέει: «Συγκρίνοντας τη θέση της χώρας μας με άλλες στην Ευρώπη και στον κόσμο, χρειάζεται να είμαστε αισιόδοξοι και να καταλάβουμε πως αν δουλέψουμε σκληρά, θα πετύχουμε και θα σταθεροποιήσουμε το κλίμα. Κατέχουμε μία κομβική θέση στην παγκόσμια ενεργειακή πολιτική, και ίσως στον 22ο αιώνα να αντιστρέψουμε τις καταιγιστικές αλλαγές που ήδη εισπράττουμε. Έτσι, τα δισέγγονα μας θα έχουν ελπίδες να ζήσουν σε μια Ελλάδα που θα θυμίζει -κλιματικά- αυτήν πριν από 50 χρόνια».
