Προβλέψεις σοκ έκανε ο ΓΓ της Ακαδημίας Αθηνών και Εκπρόσωπος της Ελλάδας για την Κλιματική Αλλαγή, Χρήστος Ζερεφός, ο οποίος προειδοποίησε για ακόμα μεγαλύτερες πυρκαγιές και καταστροφές τον Αύγουστο, με το που θα ξεκινήσουν τα μελτέμια.
Είπε χαρακτηριστικά στον ΣΚΑΪ: «Είναι τέτοιες οι συνθήκες αερισμού της Ελλάδας οι οποίες μετριάζουν τον καύσωνα το γράφει κι ο Αριστοτέλης στα μετεωρολογικά, το πρόβλημα είναι ότι όταν με το καλό επανέλθει το σύστημα των ετησίων ανέμων, τέλος εβδομάδας, τότε ο κίνδυνος πυρκαγιάς θα είναι τεράστιος, ακόμα πιο μεγάλος από αυτόν που ζούμε τώρα… Είναι όλα πυρωμένα, αποξηραμένα έτοιμα να καούν. Το είδαμε το 2007 στην Ηλεία με τις τεράστιες πυρκαγιές που κινδύνεψε η αρχαία Ολυμπία, το είδαμε και το ’87 και το ‘58».
Και εξήγησε για το πώς οι άνεμοι θα αυξήσουν τον κίνδυνο, αν και όλοι το φανταζόμαστε: «Οι άνεμοι, καθορίζουν πόσο γρήγορα θα διασπαρεί η πυρκαγιά και προς ποια κατεύθυνση θα πάει. Οι πρώτες εβδομάδες του Αυγούστου θα είναι χαρακτηριστικά επικίνδυνες και δεν πρέπει να πούμε ‘ουφ πέρασε ο καύσωνας’».
Το σχόλιό του για τον καύσωνα: «Τρίτος καύσωνας στον Ιούλιο, τόσο μεγάλος, δεν είναι φυσιολογικό αυτό. Στο παρελθόν έχουμε δει καύσωνες το ‘58, το ‘63, το ‘87 το 2007 το 2017 και τώρα. Αυτός είναι ίσως όχι ο μεγαλύτερος, αλλά με τη μεγαλύτερη διάρκεια».
«Όταν φτάσουμε στο σημείο το ακραίο να γίνει σύνηθες, δεν θα μπορούμε να γυρίσουμε πίσω το ρολόι»
Τα ακραία φαινόμενα θα τα βιώνουμε όλο και πιο συχνά και εκτός των άλλων απωλειών σε ζωές και περιβάλλον, θα υπάρχουν και οικονομικές.
Ο κ.Ζερεφός επισημαίνει: «Οι μελέτες που έχουμε κάνει είναι ότι τα ακραία φαινόμενα θα είναι όλο και συχνότερα, όπως στη μεγάλη μελέτη της ΤτΕ. Το κόστος μακροπρόθεσμα, στην Ελλάδα, θα είναι 700δις, αν προσαρμοστούμε μπορεί να μειωθεί στα 400. Συχνότερες θα είναι και οι ακραίες βροχοπτώσεις. Από κάθε 5 με κάθε 10 χρόνια καύσωνα να έχουμε κάθε χρόνο τέτοιους μετά το 2050 με 2060. Όταν φτάσουμε στο σημείο το ακραίο να γίνει σύνηθες, το έχω πει πολλές φορές, τότε δε θα μπορούμε να γυρίσουμε πίσω το ρολόι, δηλαδή θα έχουμε μπει σε μια νέα κατάσταση την κατάσταση της θερμοπληκτης γης που ό,τι και να κάνουμε αυτή θα εξελίσσεται ανεξάρτητα από τα όποια μέτρα».
Όμως, ο καθηγητής αφήνει και μια αχτίδα ελπίδας: «Ευτυχώς, δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο. Αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο δε θα υπάρξει επιστροφή. Όμως ακόμα έχουμε περιθώριο να το αποφύγουμε αυτό, μολονότι τα περιθώρια έχουν στενέψει πάρα πολύ. Διότι πρέπει μέχρι το 2030 να έχουμε μια πολύ σημαντική μείωση των εκπομπών του αερίων του θερμοκηπίου δηλαδή του αποτυπώματος άνθρακα στο σύνολο του πλανήτη μέχρι το 2050 πρέπει να απεμπλακούμε από τα ορυκτά καύσιμα και να πάμε σε νέες μορφές ενεργείας».
