Πριν από λίγες ημέρες, η «δημοκρατία» δημοσίευσε την συγκλονιστική επιστολή ενός «ανεμβολίαστου υγιή λεπρού υγειονομικού», στην οποία εκφράστηκε η αγωνία ενός μεγάλου μέρους του συγκεκριμένου τομέα και κατέγραφε μια διαφορετική άποψη για τον κορωνοϊό.
Σε αυτήν, ένας άνθρωπος που πριν από λίγους μήνες, όταν βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του κορωνοϊού, ήταν ήρωας, τον οποίο κάποιοι χειροκροτούσαν στα μπαλκόνια, ενώ τώρα αντιμετωπίζεται ως εγκληματίας, εξέφραζε την αγωνία του και την παράκλησή του προς το κοινωνικό σύνολο να μη δεχθεί την περιθωριοποίησή του. «Εγώ, που σου στάθηκα βράχος, περνάω δύσκολες ώρες» τόνιζε, καλώντας τους πολίτες να του συμπαρασταθούν.
Στην επιστολή αυτή απαντά, με μια επίδειξη ειλικρινούς αλληλεγγύης, σήμερα η ηθοποιός Άννα Βυθούλκα, με μια δική της κατάθεση ψυχής.
«Σε σένα, τον απομονωμένο, ανένταχτο, αποκλεισμένο, απειλημένο, εκβιασμένο και υπό αναστολή ανεμβολίαστο υγειονομικό, θα σταθώ δίπλα σου. Δεν βγήκα να σε χειροκροτήσω τα Χριστούγεννα από το μπαλκόνι μου, γιατί θεωρούσα και θεωρώ ότι έτσι θα έπρεπε να κάνετε, να είστε δίπλα στους ανθρώπους που σας έχουν ανάγκη, να είστε πιστός στον όρκο που δώσατε. (Εγώ δεν θα μπορούσα με τίποτα να κάνω τη δική σας δύσκολη δουλειά.) Τώρα όμως σε χειροκροτώ, σε θαυμάζω, σε εκτιμώ και σε ευχαριστώ, γιατί με κάνεις να νιώθω πάλι ασφάλεια και ελπίδα για το μέλλον μας. Εμάς, των υγιών “λεπρών”, ανεμβολίαστων ανθρώπων, που η νοσηρή μας κοινωνία θέλει να μας τιμωρήσει – μάλιστα, ενδόμυχα κάποιοι επιθυμούν να νοσήσουμε, μέχρι και να καταλήξουμε, για να αποδείξουν ότι είμαστε λάθος, κι ορισμένοι είναι και “γιατροί”. Δεν ξέρω, βέβαια, με ποιον τρόπο θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν ως γιατροί αύριο, εάν αποδειχθεί ότι εκείνοι ήταν στη λάθος πλευρά της Ιστορίας.
Κι ενώ εγώ σέβομαι τον φόβο τους, αυτοί δεν σέβονται τον δικό μου, παρά δείχνουν ένα πρόσωπο σκληρό, τιμωρητικό, λες και είμαι ο χειρότερος εγκληματίας. Πραγματικά, ορισμένοι δείχνουν μεγαλύτερη σκληρότητα από εκείνη που εκδηλώνουν απέναντι στο κοινό έγκλημα (δολοφόνους, βιαστές, κλέφτες, εμπόρους ναρκωτικών, ακόμη και παιδόφιλους). Εγώ είμαι η χειρότερη, η ανεμβολίαστη, που με τιμωρούν όπως μπορούν και όπου μπορούν, είτε στερώντας μου την εργασία, να πεινάσω κι εγώ και η οικογένειά μου, είτε προσβάλλοντας και χλευάζοντάς με. Μερικοί από αυτούς, μάλιστα, είναι “υπέρμαχοι” όλα αυτά τα χρόνια της διαφορετικότητας και της ελευθερίας του λόγου, τάχα μου, όχι όμως της ελευθερίας να αποφασίζω εγώ για τον εαυτό μου και τα παιδιά μου όσον αφορά την επιλογή της εφαρμογής ιατρικών πράξεων στο σώμα μου.
Δυστυχώς, το μεγαλύτερο βάρος πέφτει σε εσάς. Εσείς που γνωρίζετε πρέπει να κάνετε την αρχή, εσείς, οι πραγματικοί γιατροί κι επιστήμονες, που δεν έχετε κανένα συμφέρον, κόμπλεξ ή εμμονή και δεν ασπάζεστε τον φασισμό, που το μόνο που υπηρετείτε είναι την ανθρώπινη ζωή, εσείς που χωρίς ρατσισμό φροντίζετε τους συνανθρώπους σας, βάζοντας το καθήκον μπροστά από τον φόβο σας. Εσείς, που ερευνάτε, που σέβεστε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εσείς, που ξέρετε πάνω απ’ όλα ότι η ελευθερία και η δικαιοσύνη έχουν ζωτική σημασία για την κοινωνία. Εσείς, που πραγματικά τιμάτε τον όρκο σας.
Που δεν εκφοβίζετε-τραμπουκίζετε, δεν είστε απόλυτες αυθεντίες, αλλά μιλάτε με στοιχεία και αναθεωρείτε με τα καινούργια δεδομένα και μας κάνετε να πιστέψουμε πάλι στους γιατρούς και στην ιατρική. Που δεν πουλιέστε, δεν προσκυνάτε.
Στέκομαι δίπλα σου λοιπόν εγώ, η αρρωστόφοβη, η μικροβιοφοβική (χρόνια ψυχοθεραπείας) ηθοποιός. Που φοβάμαι τα πάντα, και τη νόσο και τα εμβόλια, που δεν ξέρω πια τι είμαι. Στέκομαι δίπλα σου και τώρα και πάντα, μήπως τελειώσει όλος αυτός ο εφιάλτης και ενωθούν πάλι οι άνθρωποι.
ΥΓ.: Χάρις στην πανδημία αυτή, μια απορία πολλών χρόνων απαντήθηκε. Πώς, πριν από περίπου 80 χρόνια, εκατομμύρια κόσμου ακολούθησαν έναν παρανοϊκό δικτάτορα, έναν παράφρονα, που ήθελε να καθαρίσει τον κόσμο από τους “κατώτερους”, αυτούς που μόλυναν την καθαρότητα της ανθρώπινης φυλής.
Άννα Βυθούλκα – ηθοποιός».
