Φεβρουάριο του 2018 διοργανώνεται στην Αθήνα συλλαλητήριο κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, που αποφάσισε η κυβέρνηση. Στο πρωτοφανές εκείνο συλλαλητήριο συμμετείχε στο κάλεσμα της Ιστορίας ο Μίκης Θεοδωράκης, που ανέβηκε στην εξέδρα σε αναπηρικό καροτσάκι και υπό τους ήχους του «Θα σημάνουν οι καμπάνες».
Είχε προηγηθεί επίθεση στο σπίτι του, στην οποία και αναφέρθηκε στην αρχή της ομιλίας του, λέγοντας: «Αδέρφια μου φασίστες, ρατσιστές, αναρχικοί, τρομοκράτες, τραμπούκοι. Οι πατριώτες που μας κυβερνούν και τα βαποράκια τους οι αριστεριστές έριξαν μπογιές για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε εσένα κυρίαρχε λαέ. Για να μη σου μιλήσω, με λόγια σταράτα, πατριωτικά και ασυμβίβαστα όπως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Αφιερώνω, την ομιλία μου στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Εγώ δεν ντρέπομαι όπως οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν να παραμένω πιστός στις ιερές σκιές των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη για την πατρίδα και το έθνος».
Και συνέχισε λέγοντας πως όταν υπερασπίζεται κανείς τα δίκαια της πατρίδας του και του λαού του, δεν είναι εθνικισμός αλλά πατριωτισμός. Τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να υποχωρήσει από την απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών του 1992, για την ονομασία, γιατί αυτό θα είναι σαν να ανοίγει διάπλατα τα σύνορά της.
«Για όσο καιρό οι Σκοπιανοί θα μας απειλούν με την αλυτρωτική τους προπαγάνδα, τα δήθεν Μακεδονικά σύμβολα εμείς ως υπεύθυνος λαός θα εξακολουθήσουμε την πορεία την ειρηνικής συνύπαρξης αλλά δεν θα δώσουμε τη συγκατάθεσή μας να γίνουν μέλη της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ. Αν υποχωρήσουμε, στην πρόκληση των Σκοπίων χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της πολιτικής τους να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης με την δική μας ψήφο για να μπορούν να μας απειλούν από ισχυρότερη θέση, τότε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας».
Η ιστορική του ομιλία έκλεισε με το «Η Μακεδονία είναι, ήταν και θα είναι ελληνική»!
