«Αμοιβαία καχυποψία με μεγάλες δόσεις επιφύλαξης». Αυτόν τον γλαφυρό χαρακτηρισμό μού έκανε μητροπολίτης, σχολιάζοντας τις σχέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την Εκκλησία της Ελλάδος.
- Από την εφημερίδα Ορθόδοξη ΑΛΗΘΕΙΑ
«Από τότε που ο Χαλκηδόνος Εμμανουήλ έκανε απόβαση στο Φανάρι, τον στραβοκοιτάνε και οι πατριαρχικοί για την ισοπεδωτική λογική που τους αντιμετωπίζει στην Εκκλησία της Ελλάδος. Γεννά προβλήματα από το πουθενά ανάμεσα σε Φανάρι και Αθήνα» μου εκμυστηρεύτηκε.
Στον κ. Εμμανουήλ αποδίδουν πολλοί στο μέγαρο της Μονής Πετράκη την επιθετική στάση που κρατά το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τα σταυροπήγια μοναστήρια. Για να το πούμε απλά, ο Χαλκηδόνος επαναφέρει στο προσκήνιο το αφήγημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που υποστηρίζει πως «εκτός από τη μνημόνευση έχουμε απόλυτη διοικητική κυριαρχία και δικαιώματα».
Το είπε ξεκάθαρα στο (σταυροπήγιο) μοναστήρι του Αγίου Νικάνορος στα Γρεβενά. «Τά σταυροπήγια εἶναι μία προέκτασις τῶν Αὐλῶν τοῦ Φαναρίου… καί οὐδείς Ἱεράρχης λειτουργός ἔχει φήμη κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν, εἰ μή μόνον ὁ οἰκεῖος Ἐπίσκοπος, δηλαδή ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης».
«Ο γέρων Χαλκηδόνος πρέπει να φρεσκάρει τα ελληνικά του, γιατί, αν επιμείνει, τότε ο Ιερώνυμος θα τον αρχίσει στα… γαλλικά, που καταλαβαίνει ίσως καλύτερα» λέει με δόση χιούμορ μητροπολίτης της Αττικής που δεν έτρεφε ποτέ ιδιαίτερη συμπάθεια στο Πατριαρχείο. «Να διαβάσει το άρθρο Ι της πατριαρχικής πράξης του 1928, που λέει πως η διοίκηση των σταυροπηγίων και ο έλεγχος αυτών των μονών υπόκεινται στην Εκκλησία της Ελλάδος κα ισχύει ό,τι ισχύει για όλες τις μονές» συμπληρώνει.
«Αν συνεχίσει ο γέρων Χαλκηδόνος να τραβάει το σχοινί, με την ανοχή ή την ενθάρρυνση του Πατριάρχη, τότε θα έχουμε χειρότερες ιστορίες απ’ ό,τι την περίοδο Χριστοδούλου» προειδοποιεί μητροπολίτης που έζησε τα γεγονότα της προηγούμενης δεκαετίας, τα οποία έφτασαν στο ναδίρ της σχέσης Αθήνας και Φαναρίου.
«Να σεβαστούν τους νόμους του κράτους»
Στην Αθήνα δεν υπάρχει, πάντως, καμία διάθεση συμβιβασμού ή υποχώρησης. Είναι χαρακτηριστική η «αρβανίτικη» στάση που τήρησε προ εβδομάδων ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, που άφησε σύξυλους τους μοναχούς της σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Διονυσίου τού εν Ολύμπω.
Στο μοναστήρι, που υπάγεται στον επιχώριο Μητροπολίτη Κίτρους, ακολούθησαν τη γραμμή Χαλκηδόνος. «Αγνόησαν» λοιπόν τον επιχώριο μητροπολίτη και διεκδίκησαν μια διοικητική αυτονομία που τα καθιστά άμεσα υπαγόμενα στο Φανάρι και όχι στην οικεία μητρόπολη. ‘Εστειλαν επίσημη αλληλογραφία (πρακτικά αποφάσεων της μονής) απευθείας στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για να σταλούν στη συνέχεια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Λειτουργώντας δηλαδή αυτόνομα και όχι διά μέσου της Μητρόπολης Κίτρους, ως είθισται να επικοινωνούν οι ιερές μονές διά των επιχώριων μητροπόλεων.
Η απάντηση από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ως πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου, ήταν και άμεση και αυστηρή. «Σας επιστρέφουμε τα πρακτικά, διότι εκ παραδρομής δεν τα στείλατε στον επίσκοπό σας, αλλά τα στείλατε απευθείας στην Ιερά Σύνοδο» τους επέπληξε σε αυστηρό τόνο. «Ο επίσκοπος σας δεν είναι ο πλησιόχωρος, αλλά ο πνευματικός σας πατέρας, και δι’ αυτού πρέπει να γίνεται η επικοινωνία» διευκρίνισε.
«Το στίγμα που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σε αυτή την επιστολή» μου έλεγε συνοδικός μητροπολίτης «μια επιστολή που κοινοποιήθηκε στη Μητρόπολη Κίτρους, και η μονή δεν απάντησε περιμένοντας προφανώς… οδηγίες από τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος, είναι ξεκάθαρο. Θα τηρηθούν οι νόμοι του ελληνικού κράτους και δεν θα κάνουμε εκκλησιαστικές ερμηνείες πάνω σε λυμένα ζητήματα. Τα σταυροπήγια θα σέβονται τον οικείο μητροπολίτη και πνευματικό τους πατέρα. Το ίδιο ποίμνιο ποιμαίνουν, άλλωστε, σε έδαφος του ελληνικού κράτους, όπου ισχύουν και θα ισχύουν στο ακέραιο οι νόμοι. Ολα τα άλλα είναι εκ του πονηρού».
