Ο κος Μητσοτάκης κατάφερε το ακατόρθωτο, και με τις τρείς ομιλίες του, στην ΔΕΘ, στο Bloomberg και στον ΟΗΕ να γίνει ο καλύτερος ‘’πασαδόρος’’ του Ερντογάν. Αφού με τις δηλώσεις του αρχικά στην Δ.Ε.Θ, αναφορικά με τον μεταναστευτικό,δήλωσε ‘’ Η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν ευθυγραμμισμένα συμφέροντα’’, στην δε συνέντευξη του στο Bloomberg,αναφορικά με την επίλυση των θαλασσίων ζωνών, δήλωσε ‘’Υπάρχουν περίπλοκα νομικά ζητήματα για το θέμα των θαλασσίων ζωνών, υπάρχει μόνο μια λύση και αυτή είναι το διεθνές δικαστήριο της Χάγης’’ και τέλος με την χαρακτηριστική του δήλωση στον Ο.Η.Ε «Έχω ένα όραμα για την Ανατολική Μεσόγειο, αντί να συνεχίσουμε τις διαμάχες του προηγούμενου αιώνα για τους υδρογονάνθρακες, ένα αγαθό που χάνει την αξία του, θα πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να συνεργαστούμε ενάντια στους νέους κοινούς εχθρούς. Την κλιματική κρίση, η οποία επηρεάζει εξίσου τις δύο χώρες μας».
Αποκωδικοποιώντας τις παραπάνω δημόσιες τοποθετήσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού, εύκολα αντιλαμβάνεται ο μέσος νους, και πολύ περισσότερο η απέναντι πλευρά, ό,τι οι προθέσεις του κου Μητσοτάκη για τα θέματα άσκησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ή ακόμα και του δικαιώματος υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας είναι η επίλυση τους να γίνει από ένα δικαστήριο. Είναι προφανές ό,τι όταν αναφέρεται γενικά και αόριστα σε θαλάσσιες ζώνες, και ό,τι αυτά άπτονται νομικών χειρισμών, έντεχνα και έμμεσα αφήνει ανοικτό το θέμα της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης, δηλαδή των χωρικών υδάτων μας στα 12 ναυτικά μίλια να κριθεί από ένα διεθνές δικαστήριο.Η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων προβλέπεται από την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας ( Σύμβαση του Μοντέγκο Μπαίυ 1982/ άρθρο 3), χωρίς ανακήρυξη και χωρίς αμοιβαία συμφωνία των όμορων παράκτιων κρατών. Ο κος Μητσοτάκης αντί να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 νμ, αφού έχει με το μέρος του το διεθνές δίκαιο όπως δηλώνει, τι περιμένει; Δηλαδή αν αύριο η Τουρκία θέσει ένα νέο casus belli για την αποστρατικοποίση των νησιών μας, θα υποκύψει;
Όσον αφορά τα ‘’ευθυγραμμισμένα συμφέροντα’’ της Ελλάδος με την Τουρκία, μόνο ως αστείο θα μπορούσε κανείς να το εκλάβει. Η Τουρκία είναι δεδομένο ότι εργαλειοποιεί τις μεταναστευτικές ροές έναντι της Ελλάδος, αφού από την μία πλευρά εξαπολύει εδώ και καιρό έναν υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδας, συντηρώντας το δόγμα Οζάλ, ενώ παράλληλα εξυπηρετεί και άλλους εθνικούς της σκοπούς, όπως η διείσδυση μέσω των μεταναστευτικών ροών πρακτόρων της σε ελληνικό έδαφος, ή ακόμα και μαχητών του ISIS, από την άλλη πλευρά κερδίζει δισ ευρώ από τα ευρωπαϊκά ταμεία, τα οποία ουδείς ελέγχει εάν αυτά προορίζονται για την στήριξη των μεταναστών σε τουρκικό έδαφος. Αλήθεια που είδε ο κος Πρωθυπουργός τα ευθυγραμμισμένα συμφέροντα;
Η ευθεία παραίτηση του κου Μητσοτάκη από την εξόρυξη των υδρογονανθράκων μας, με πρόσχημα την κλιματική αλλαγή, η οποία προ μηνών επιβεβαιώθηκε και δια στόματος του Υπουργού Εξωτερικών σε επίσκεψη του στην Σαουδική Αραβία , συνιστά πράξη εθνικής υποχώρησης και υποτέλειας, διότι έτσι δίνει εμμέσως πλην σαφώς το δικαίωμα στην Τουρκία να προβαίνει εκείνη σε γεωδυναμικές έρευνες – γεωτρήσεις εντός της ελληνικής ΑΟΖ.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση, ούτε εξουσιοδότηση από τον Ελληνικό λαό να μεθοδεύει ενέργειες και διαδικασίες που είναι ενάντια στα εθνικά συμφέροντα της χώρας, αλλάαντίθετα, οφείλει να αντιληφθεί έγκαιρα, ό,τι τα θέματα άσκησης εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν επιλύονται σε διεθνή δικαστήρια, με εξαίρεση μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά δια της διπλωματικής οδού και όταν αυτή καταστεί αδύνατη σε περίπτωση παραβίασης εθνικής κυριαρχίας από τρίτο, η μόνη εθνικά και αδιαπραγμάτευτη οδός είναι η επιβολή των στρατιωτικών κανόνων εμπλοκής.
Κύριε Μητσοτάκη όταν η τουρκική φρεγάτα βρίσκεται εντός των χωρικών υδάτων, όπως πρόσφατα συνέβη στις βορειοανατολικές ακτές της Κρήτης, δεν προβαίνεις σε διαβήματα, και πολύ περισσότερο δεν επικαλείσαι την νομική διευθέτηση, διότι με αυτή την ηττοπαθή και κατευναστική πολιτική έναντι της Τουρκίας, είναι βέβαιο ότι φέρνεις πιο κοντά στην πόρτα μας το θερμό επεισόδιο και καθόλου απίθανο μια επακόλουθη γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση.
Μιχάλης Χριστοδουλίδης
Σμήναρχος ε.α
