Ενωμένο το κίνημα των Γάλλων κυνηγών απέναντι στις «υστερικές» φωνές των ΜΚΟ. Τα τελευταία νέα από τη Γαλλία δείχνουν ότι στη χώρα αυτή υπάρχουν ισχυρές θεσμικές και κοινωνικές αντιστάσεις που επαναφέρουν τον ορθολογισμό στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την οποία Ένωση μερικοί πονηροί έχουν αναγάγει σε μπαμπούλα και τιμωρό κάθε προσπάθειας σεβασμού της διαφορετικότητας, μόνο όταν αυτή η διαφορετικότητα όμως δεν συμφωνεί με τις δικές τους απόψεις.
Μήπως πρέπει να κάνουμε μια συμφωνία υποστήριξης με τους Γάλλους κυνηγούς για να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά τις επιθέσεις των αντικυνηγών που έχουν αποθρασυνθεί χειρότερα και από τον Ερντογάν;
Το κυνήγι ως μια διαφορετική και ιδιαίτερη έκφραση της ζωής στο ύπαιθρο έχει μπει στο στόχαστρο διάφορων ζωοφιλικών ομάδων και οργανωμένων ΜΚΟ, που βρίσκουν κάθε φορά βολικούς εχθρούς για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Και τη χρηματοδότηση, θα συμπληρώσουν οι πιο κυνικοί.
Στη Γαλλία επιτρέπεται η χρήση κυνηγετικών πρακτικών και μεθόδων που θα έκαναν τους… ειδικούς ΜΚΟδες του Περιβάλλοντος να λιποθυμήσουν από αγανάκτηση. Η σύλληψη τσιχλοκότσυφων με ξόβεργες για να χρησιμοποιηθούν μετά ως κράχτες στο κυνήγι είναι μια παραδοσιακή πρακτική σε κάποιες περιοχές, η οποία διατηρήθηκε και με το νόμο. Δεν ήρθε η Ευρώπη να απαγορέψει τις πρακτικές αυτές, όπως μας φοβερίζουν οι δικοί μας αντικυνηγοί.
Το Ευρωπαϊκό Δίκαιο επιτρέπει παρεκκλίσεις από την οδηγία περί προστασίας των πτηνών, την οποία έχουν σαν ευαγγέλιο σκαλισμένο σε πέτρα που δεν δέχεται καμιά παρερμηνεία οι δικοί μας προστάτες πτηνών, ζώων και… αδέσποτων εσχάτως.
Στη Γαλλία, ευτυχώς για τους Γάλλους, υπάρχουν Γάλλοι κυνηγοί, κυβερνήτες και δικαστές που δεν μασάνε σε απειλές διάφορων όψιμων προστατών της φύσης και ανθρώπων που θέλουν να εξαφανίσουν τη διαφορετικότητα της ζωής στο ύπαιθρο, όπου το κυνήγι είναι πρωταρχικό στοιχείο. Στη Γαλλία, ευτυχώς για όλη την Ευρώπη τελικά, οι άνθρωποι της υπαίθρου αντιστέκονται σε όσους επιχειρούν να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι γαλλικό δικαστήριο επέβαλε πρόστιμο 1.000 ευρώ σε κάποιους τουρίστες ενός χωριού που διαμαρτύρονταν επειδή ο κόκορας Μορίς του γείτονα λαλούσε το ξημέρωμα και ζητούσαν να τον εξαφανίσει! Το δικαστήριο με πραγματική σοφία δεν επέβαλε πρόστιμο για διατάραξη κοινής ησυχίας στον Μορίς, αλλά στους θρασείς πρωτευουσιάνους που ήθελαν να τον φιμώσουν.
Το λάλημα του πετεινού, οι καμπάνες των εκκλησιών, οι μυρωδιές των αγελάδων είναι μέρος της «αισθητηριακής» κληρονομιάς της γαλλικής υπαίθρου και οφείλουν να τη σέβονται οι ευαίσθητοι των πόλεων. Αυτό πια είναι και νόμος στη Γαλλία, όπως νόμος είναι ο σεβασμός στις παραδοσιακές τεχνικές κυνηγιού ορισμένων χωριών και περιοχών.
Η υπόθεση
Δύο ΜΚΟ της Γαλλίας προσέφυγαν στο δικαστήριο και ζήτησαν να ακυρωθούν οι αποφάσεις της κυβέρνησης που επέτρεπαν τη χρήση ξόβεργας για σύλληψη άγριων πουλιών, επικαλούμενες την οδηγία περί προστασίας των πτηνών και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Το σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης αυτής είναι ότι γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας ζήτησε τη διατύπωση προδικαστικής γνώμης από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο πριν αποφασίσει. Με τη σύμφωνη γνώμη του για τη νομιμότητα της εξαίρεσης από την οδηγία περί προστασίας των πτηνών, ενέκρινε τη διατήρηση μιας παραδοσιακής μεθόδου θήρας για πολιτιστικούς σκοπούς.
Εξάλλου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όπως αναφέρεται ρητά στο σκεπτικό και αυτής της απόφασης, έχει αποδεχθεί ότι η θήρα είναι μια ορθολογική εκμετάλλευση. «Η διατήρηση παραδοσιακών μεθόδων θήρας για ψυχαγωγικούς σκοπούς μπορεί να δικαιολογεί παρέκκλιση από τις απαγορεύσεις της οδηγίας για τα πτηνά κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο γ’, αυτής μόνον εφόσον στο πλαίσιο αυτής προβλέπεται η ορθολογική εκμετάλλευση για τα είδη των πτηνών που αφορά. Το δικαστήριο έχει αναγνωρίσει επανειλημμένα ότι η συνέχιση της θήρας για ψυχαγωγικούς σκοπούς ή η εκτροφή άγριων πτηνών σε πτηνοτροφεία αποτελεί ορθολογική εκμετάλλευση. Η Ένωση και τα κράτη-μέλη οφείλουν να σέβονται απολύτως τις απαιτήσεις καλής διαβίωσης των ζώων ως ευαίσθητων όντων, εντούτοις στο πλαίσιο αυτό πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις και τα έθιμα των κρατών-μελών που αφορούν ιδίως τα θρησκευτικά τυπικά, τις πολιτιστικές παραδόσεις και την κατά τόπους πολιτιστική κληρονομιά. Συνεπώς, αν οι αρμόδιες Αρχές των κρατών-μελών θεωρήσουν ευλόγως ότι η διατήρηση μιας διαδεδομένης σε περιφερειακό επίπεδο παραδοσιακής μεθόδου θήρας για ψυχαγωγικούς σκοπούς έχει σημαντική πολιτιστική σημασία, η μέθοδος αυτή μπορεί να αναγνωριστεί ως ορθολογική εκμετάλλευση για τα είδη των πτηνών που αφορά».
Αυτά προς γνώση και συμμόρφωση των αντικυνηγών που νομίζουν ότι με τον μπαμπούλα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θα επιβάλουν ολική απαγόρευση του κυνηγιού. Ας το ξεχάσουν.
Η Ελλάδα «γκρεμίζει» την κληρονομιά της
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σωστά επέλεξε να προχωρήσει σε συμμαχία με τους Γάλλους για το Αιγαίο. Δεν ρωτάει και τον Μακρόν να του εξηγήσει τα περί του κυνηγιού και κυνηγών της χώρας του; Ελλάς – Γαλλία συμμαχία, είπαμε, το κυνήγι δεν θα το αφήσουμε απέξω.
Και παρεμπιπτόντως, εκεί στον Έβρο, στα σύνορα, εκεί όπου ζητάμε από τους Γάλλους να μας βοηθήσουν για να μην περάσουν οι Τούρκοι, υπάρχουν κάτι καλύβες κυνηγών και ψαράδων. Μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου είναι. Στη Γαλλία θα τις προστάτευε η ίδια η κυβέρνηση, δεν θα τις γκρέμιζε ούτε θα έβαζε πρόστιμα στους καλυβιέρηδες, επειδή διαμαρτύρονται κάτι οικολόγοι της πλάκας από το Κολωνάκι και την Κηφισιά.
Στη Γαλλία το πρόστιμο θα έπεφτε σε αυτούς που διαμαρτύρονται, όχι στους κυνηγούς που κρατούν τα σύνορα και το Δέλτα του Έβρου. Ας ρωτήσει τον Μακρόν ο κ. πρωθυπουργός και θα του εξηγήσει τι πρέπει να γίνει…
