Είθισται να λέγεται ότι όσοι «Δυτικοί» παίρνουν καθοιονδήποτε τρόπο το μέρος του Ερντογάν, είναι βαθύτατα διεφθαρμένοι. Ή με κάποιον τρόπο είναι εκβιαζόμενοι από το τουρκικό βαθύ κράτος.
Σε κάθε περίπτωση, ουδείς πολίτης της Δύσης μπορεί να πάρει το μέρος του Ερντογάν, εάν δεν είναι λαδωμένος ή με κάποιον τρόπο, εξαρτημένος.
Ε, λοιπόν, αυτό καταρρίφθηκε. Υπάρχει και μία τρίτη κατηγορία πολιτών δυτικών χώρων που ενδέχεται να πάρουν το μέρος του Ερντογάν. Οι αποτυχημένοι.
Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τις πρόσφατες παρεμβάσεις του αποτυχημένου πολιτικού εκπροσώπου, Ανδρέα Παπαδόπουλου και του επίσης αποτυχημένου πολιτευτή Γρηγόρη Ψαριανού.
Ήταν οι μοναδικοί πολίτες δυτικού κράτους που πήραν το μέρος του Ερντογάν στην κατάπτυστη μήνυση που κατέθεσε κατά της εφημερίδας «Δημοκρατία» και στελεχών της. Έφτασαν σε σημείο να εγκαλέσουν την ΕΣΗΕΑ, επειδή έπραξε το αυτονόητο, να υπενθυμίσει δηλαδή στον Ερντογάν ότι στην Ελλάδα η ελευθερία της έκφρασης προστατεύεται, σε αντίθεση με την φασιστική Τουρκία.
Τόσο ο Ανδρέας Παπαδόπουλος όσο και ο Γρηγόρης Ψαριανός, αντέδρασαν οργισμένα. Εγκάλεσαν την εφημερίδα «Δημοκρατία» για το επιθετικό πρωτοσέλιδο κατά του Ερντογάν, αδιαφορώντας φυσικά για το γεγονός ότι ο τούρκος πρόεδρος στην μήνυση του προβαίνει σε ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νησιών του Αιγαίου. Φτάνοντας στο σημείο να αποκαλεί το Αιγαίο ως «θάλασσα των νησιών», ενώ στο «κατηγορητήριο» κατά της εφημερίδας συμπεριλαμβάνεται το αδιανόητο: Ότι η εφημερίδα με την αρθρογραφία της, παρεμποδίζει το σχέδιο του σουλτάνου, εννοώντας φυσικά την διαβόητη «γαλάζια πατρίδα», η οποία συνιστά ευθεία απειλή κατά της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας!
Ουδείς μπορεί να κατηγορήσει αυτούς τους δύο ανθρώπους για μειοδοτική συμπεριφορά. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι ηθελημένα στηρίζουν τα βρώμικα σχέδια της Τουρκίας κατά της Ελλάδας.
Αντίθετα, κοιτώντας βαθιά στα μάτια του Γρηγόρη Ψαριανό και του Ανδρέα Παπαδόπουλου, γεμίζεις με θλίψη. Ένα βλέμμα θλιμμένο και απλανές, από την σκληρότητα με την οποία τους αντιμετώπισε το εκλογικό σώμα, η κακούργα κοινωνία, η ίδια η ζωή.
Για την ακρίβεια, αυτές οι δύο θλιμμένες φιγούρες, θα μπορούσαν να αποτελούν την ενσάρκωση της αποτυχίας. Δεν πρέπει να υπάρχει παγκόσμια προηγούμενο, δύο άνθρωποι με τέτοια εξόφθαλμη στήριξη από κέντρα και παράκεντρα της εξουσίας, να καταλήγουν ο ένας διορισμένος μετακλητός και ο άλλος διορισμένος «βοηθός παρουσιαστή». Αφού πρώτα αναγκάστηκαν να αποκηρύξουν την αριστερή τους ιδεολογία και να συνταχθούν με τον Πλεύρη, τον Βορίδη και τον Άδωνι. Φανταστείτε το μέγεθος της απόγνωσης…
Ευτυχώς που βρέθηκαν ο Παναγιώτης Πικραμμένος και ο Βαγγέλης Μαρινάκης να τους δώσουν ένα πιάτο φαί, διότι ποιος ξέρει τι θα απογίνονταν σε αυτή την άπονη κοινωνία. Θα αναρωτηθείτε – και δίκαια — μα υπάρχει κάτι χειρότερο για έναν άνθρωπο και μάλιστα Έλληνα, από το να στηρίζει τον Ερντογάν; Λογικό το ερώτημα. Εάν πάντως υπάρχει, το πιθανότερο είναι να το μάθουμε από τον Ανδρέα Παπαδόπουλο και τον Γρηγόρη Ψαριανό.
