Την ώρα που οι κάτοικοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στο σημείο του Νέου Βουτζά που υπάρχει η καθίζηση του εδάφους, ο πρόεδρος ΟΑΣΠ και καθηγητής διαχείρισης Καταστροφών, Ευθύμιος Λέκκας διευκρινίζει πως το φαινόμενο «μοιάζει με καθίζηση, αλλά είναι κατολίσθηση. Επηρεάζει 7 υποδομές. Η μία είναι προς κατεδάφιση, οι άλλες κινδυνεύουν από στιγμή σε στιγμή».
Εξηγεί αναλυτικά ο κ.Λέκκας στο Πρώτο Πρόγραμμα: «Έχουμε μια κατολίσθηση ουσιαστικά, με αρκετά μεγάλη κατακόρυφη συνιστώσα και μικρή οριζόντια που μοιάζει με καθίζηση, αλλά είναι κατολίσθηση. Επηρεάζει 7 υποδομές. Η μία είναι προς κατεδάφιση, οι άλλες κινδυνεύουν από στιγμή σε στιγμή. Είναι μια θέση εκεί όπου για να γίνει αυτό το φαινόμενο υπήρχαν οι κατάλληλες μορφολογικές συνθήκες, δηλαδή μεγάλες κλίσεις, είχαμε έναν ελαστικό μανδύα ο οποίος ήταν αρκετά φτωχός σε γεωτεχνικά χαρακτηριστικά, δηλαδή μικρή αντοχή, είχαμε τα επιφανειακά και τα υπόγεια νερά και το κάψιμο του δάσους στο Μάτι. Υπήρχε μια μικρή υποσκαφή από παρακείμενο ρέμα που ήταν στο κάτω μέρος του οικοπέδου και όλα αυτά συνέδραμαν στο να έχουμε την εκδήλωση αυτού του φαινομένου. Εκ των πραγμάτων επιβεβαιώνεται ότι δεν έπρεπε να υπάρχουν εκεί σπίτια».
Ο καθηγητής ωστόσο άφησε και αιχμές κατά των ιδιοκτητών των σπιτιών, όχι μόνο των συγκεκριμένων, αλλά γενικά, ότι δεν προχωρούν σε γεωλογικές και γεωτεχνικές μελέτες πριν το χτίσιμο γιατί κοστίζουν, αλλά όπως σχολίασε, «στη συνέχεια υπάρχουν τεράστιες σπατάλες όταν ένα μπάνιο μπορεί να κοστίζει 60.000 ευρώ για παράδειγμα».
Είπε χαρακτηριστικά: «Έγιναν φιλότιμες προσπάθειες για να γίνονται όλες αυτές οι μελέτες που πρέπει πριν το χτίσιμο μιας κατασκευής, γεωλογικές και γεωτεχνικές. Στα δημόσια κτήρια γίνονται, αλλά στα ιδιωτικά επειδή θεωρείται ότι υπάρχει μεγάλη επιβάρυνση δεν γίνονται. Και όταν λέμε οικονομική επιβάρυνση, μια γεωτεχνική-γεωλογική μελέτη είναι της τάξεως των 5000 ευρώ, ενώ στην συνέχεια υπάρχουν τεράστιες σπατάλες όταν ένα μπάνιο μπορεί να κοστίζει 60.000 ευρώ για παράδειγμα, ένα σαλόνι ή μια κουζίνα, σαν έπιπλο. Δεν υπάρχει κουλτούρα να επενδύουμε στην ασφάλεια και να αφήνουμε τα άλλα λίγο πιο πίσω. Σε σχέση με το έδαφος, είναι μια ιστορία που πρέπει να την αναλάβει ο ιδιοκτήτης, αυτός εκμεταλλεύεται το ακίνητο και μέσα στην εκμετάλλευση περιέχεται ο όρος ασφάλεια, συνεπώς δεν μπορεί η πολιτεία να αναλάβει ένα τεράστιο βάρος για αντίστοιχες μελέτες από 500-1000 οικόπεδα».
Όσο για το τι θα γίνει με τα σπίτια στην περιοχή; Η απάντηση δεν είναι αισιόδοξη: «Δεν σώζονται τα σπίτια. Έχει δρομολογηθεί η διαδικασία έκδοσης πρωτοκόλλου κατεδάφισης και από κει και πέρα θα ληφθούν προληπτικά μέτρα, έτσι ώστε να μην επεκταθεί το φαινόμενο. Συγκεκριμένα, είναι ένα σπίτι που πρέπει να κατεδαφιστεί, ένα που κινδυνεύει άμεσα, ένα τρίτο που επίσης διατρέχει άμεσο κίνδυνο και άλλα τρία που κινδυνεύουν λιγότερο».
