Φωνή διαμαρτυρίας για «τη βίαιη εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων και τον πόλεμο στην Ουκρανία» υψώνει η Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ υπογραμμίζει την αποτυχία όλων -ακόμη και των εκκλησιαστικών ηγετών- να αποτρέψουν αυτόν τον πόλεμο.
Με εγκύκλιο σημείωμα που διαβάστηκε σε όλους τους ναούς της χώρας, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος καταδικάζει όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία, προκαλώντας τόσα θύματα, «θρηνώντας για όσους διώκονται και δοκιμάζονται». «Μπορεί ο πόλεμος να μην είναι κάτι καινούργιο, όμως δεν τον καθιστά λιγότερο αποτρόπαιο», επισημαίνουν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και τα δώδεκα μέλη της Ιεράς Συνόδου.
«Καμία πρόκληση, καμία επιδίωξη και καμία πρόφαση δεν δύναται να δικαιολογήσει την θηριωδία του πολέμου», σημειώνει η Σύνοδος. «Ο πόλεμος όχι μόνο δεν λύνει τα προβλήματα, αλλά ανατροφοδοτεί τον κύκλο της βίας, του μίσους, του πόνου, του ξεριζωμού, της προσφυγιάς, της πείνας και της απώλειας της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, που ως Χριστιανοί οφείλουμε να σεβόμαστε, να προστατεύουμε και να τιμούμε».
«Δεν αποκλείεται ο πόλεμος να λάβει παγκόσμιες διαστάσεις»
Παράλληλα η Εκκλησία της Ελλάδος προειδοποιεί ότι τίποτα δεν αποκλείει ο πόλεμος ανάμεσα στις δύο χώρες, να λάβει σύντομα παγκόσμιες διαστάσεις.
«Άμαχοι βομβαρδίζονται, με θύματα ακόμη και παιδιά, καταστρέφονται Ιεροί Ναοί και Ιερές Μονές, ζωτικές υποδομές και μνημεία μακραίωνης πολιτισμικής σημασίας, στρατιές προσφύγων αναζητούν απελπισμένα διόδους διαφυγής. Επιπλέον, ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας πυρηνικής καταστροφής, ενώ τίποτε δεν αποκλείει ο πόλεμος να λάβει παγκόσμιες διαστάσεις», προειδοποιεί η Εκκλησία της Ελλάδος.
Σημειώνει, μάλιστα, πως ήδη η Εκκλησία έχει θέσει στη διάθεση της Πολιτείας και σε συνεργασία με το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και τις δομές της (Ξενώνες Προσφύγων και Μεταναστών της ΜΚΟ της Εκκλησίας «Συνύπαρξις», της ΜΚΟ της Αρχιεπισκοπής Αθηνών «Αποστολή» κ.ά.) για τη φιλοξενία Ουκρανών προσφύγων και ιδιαίτερα παιδιών.
«Η Εκκλησία της Ελλάδος, όπως έπραξε και στο παρελθόν κατά τον πόλεμο και την βίαιη εισβολή στην Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο και την χειμαζομένη και αιμασσούσα επί πεντηκονταετία όλη Κύπρο μας, τονίζει εκ νέου ότι και στην περίπτωση της εισβολής στην Ουκρανία ο πόλεμος δεν επιλύει οποιεσδήποτε ανθρώπινες διαφορές, όσο σημαντικές κι αν είναι, σε κοινωνικό, εθνικό ή παγκόσμιο επίπεδο» αναφέρει και καταλήγει:
«Δυστυχώς, μέσα από αυτές τις τραγικές καταστάσεις φανερώνεται και η αποτυχία μας ως ανθρώπων και ειδικότερα ως Χριστιανών, ακόμη και ως εκκλησιαστικών ηγετών, να ζούμε μέσα στην ειρήνη που μας κληροδότησε ο Χριστός».
