Την τελευταία της πνοή άφησε μια 32χρονη κοπέλα από την Πάτρα, η οποία προσπαθούσε να δώσει τέλος στην εξάρτησή της από τα ναρκωτικά, ωστόσο όπως καταγγέλλει η γιαγιά της βρήκε κλειστές πόρτες.
Η νεαρή γυναίκα κατέληξε πιθανόν γιατί η καρδιά της δεν άντεξε την μοιραία δόση, με αποτέλεσμα να βυθιστεί στο πένθος η οικογένειά της. Με το παράπονο ότι ο ΟΚΑΝΑ δεν βοήθησε το εγγόνι της, η γιαγιά της περιγράφει σε μια συγκλονιστική επιστολή τον μεγάλο αγώνα που έδωσε το νεαρό κορίτσι, χωρίς ωστόσο να την κάνουν τελικά δεκτή. Η απογοήτευση που της προκάλεσε η απόρριψη, όπως αναφέρει η γιαγιά της στο thebest.gr, ήταν για τον άγγελό τους η «χαριστική βολή».
Διαβάστε αυτούσια την επιστολή της:
«Ο ΟΚΑΝΑ δεν προσφέρει απολύτως τίποτα. Πάνε τα παιδιά, ίσα να πουν ότι κάπου πάνε και να περνάνε την ώρα τους, δυστυχώς το ίδιο πράγμα ισχύει και για το προσωπικό.
Έχω προσωπική εμπειρία από δικό μου παιδί, θα τολμήσω και θα το πω, το προσωπικό πάει απλά γα να έχει μια δουλειά. Τους πληρώνουμε εμείς (το κράτος) τζάμπα.
Είχαμε πρόβλημα με την εγγονή μου, την οποία την είχα μαζί μου για οκτώ χρόνια, ήταν κάτι παραπάνω από παιδί μου. Έχω τρία εγγόνια, σχεδόν τα μεγάλωσα ή βοήθησα, γιατί δουλεύαν οι γονείς τους. Δυστυχώς την έμπλεξαν οι καλοθελητές, με τις ουσίες. Μια πανέμορφη κοπέλα, μορφωμένη, αρκετά καλλιεργημένο παιδί. Έχουμε κάνει πολλά, στους καλύτερους γιατρούς πήγαμε, Γιάννενα, Πάτρα, όλοι μας έλεγαν έχετε τον ΟΚΑΝΑ στην Πάτρα. Δυστυχώς διαψεύστηκαν και αυτοί και εμείς.
Είπαμε, ας πάμε να είναι κοντά μας, να το παρακολουθούμε. Πήγε δύο φορές, της έβγαλαν την πίστη μέχρι να την πάρουνε. Έφυγε μόνη της, μας λέει: αυτοί με κοροϊδεύουν. Της είπαμε να κάνει άλλη μια προσπάθεια.. Πάει ξανά και τους παρακάλαγε: Σας παρακαλώ θέλω τη βοήθειά σας. Της ζητήσανε να κάνει κάποιες εξετάσεις, μέχρι να τις κάνει σε νοσοκομεία, πέρασαν τρεις μήνες. Τις πήγε και της είπαν, ξέρεις έχουν περάσει τρεις μήνες και δεν τις δεχόμαστε αυτές, θα κάνεις πάλι από την αρχή τις εξετάσεις, οι οποίες ήταν πολύ χρονοβόρες και τις οποίες τις πληρώναμε έξω, για να προλάβει. Ένα παιδί όταν έχει αυτό το πρόβλημα χρειάζεται άμεση βοήθεια. Πήγε στο ραντεβού της, τις είπανε πρέπει να κάνουμε ουροληψία και τρεις φορές να βγούνε καθαρές, όταν το επόμενο ραντεβού της το βάζανε μετά 10 μέρες χωρίς καμιά βοήθεια.
Δεν θα πρεπε τα παιδιά που πάνε, να αρχίσουν να τους δίνουνε κάποια υποκατάστατα για να μπορέσουν σιγά – σιγά να κόψουν τα άλλα; Αναγκαζόμαστε πολλές φορές να παρακαλάει να έχει από κάτι που τους κρατάνε στο Ρίο. Όμως κάποιοι πάνε παίρνουν αυτό το χάπι και το πουλάνε 10 ευρώ, γιατί να τους κρατάνε αυτούς και πάνε τα άλλα παιδιά και τους λένε η λίστα είναι μεγάλη, τρία χρόνια αναμονή.
Λάθος μεγάλο. Στο διάστημα αυτό το παιδί το παρακολουθούσε ψυχίατρος και ψυχολόγος, γιατί είχε πάθει κατάθλιψη από τις ουσίες. Άρχισαν στον ΟΚΑΝΑ, στην Καραϊσκάκη, και του έλεγαν δεν μπορούμε να σε δεχτούμε γιατί παίρνεις αυτά τα χάπια. Ρωτάει τον γιατρό της που την παρακολουθούσε και της λέει, δεν μπορείς να τα σταματήσεις τα έχεις ανάγκη. Τέλος για να μην τα πολυλογώ, είναι πολλά άτομα, της κλείσανε ένα ραντεβού, το ζήτησε μόνη της να δει τι θα γίνει, αποτέλεσμα; Της δώσανε τη χαριστική βολή, ότι δεν την παίρνουν. Τι να κάμω τώρα; Να πας σε κλειστό πρόγραμμα.
Ήρθε πολύ αγχωμένη και στενοχωρεμένη με αποτέλεσμα να το χάσουμε το παιδί, 30 χρονών κοπελάρα, από ίσως υπερβολική δόση ή νοθευμένη δόση. Το κρίμα στο λαιμό τους.
Υ.Γ. Πάντα μας έλεγε πως της φέρονταν πολύ απαξιωτικά, σαν του περιθωρίου. Αυτό την ενοχλούσε πολύ»
